Ήταν 3 το ξημέρωμα της 17ης Νοεμβρίου 1973, όταν το τανκ ρίχνει την κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου. Εισβάλει στον προαύλιο χώρο, λιώνει την πύλη, παρασέρνει κόσμο. Στρατός και αστυνομία κυνηγούν και συλλαμβάνουν τους διαδηλωτές. Υπάρχουν τραυματίες και νεκροί. Από την έρευνα που διεξήχθη, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, οι νεκροί του Πολυτεχνείου που καταγράφηκαν ήταν 40, εκ των οποίων οι 24 είναι ταυτοποιημένοι και 16 ανώνυμοι. Πολλοί είναι αυτοί που εικάζουν όλα αυτά τα χρόνια, ότι οι θάνατοι ήταν περισσότεροι.
Ήταν το ματωμένο ξημέρωμα που θα σημάδευε την ιστορία. Η κορυφαία και πιο μαζική αντιδικτατορική εξέγερση, έληξε εκείνο το ξημέρωμα με τον πιο βίαιο τρόπο.
Διαβάστε ακόμη: Σε ποιον βαθμό στήριξε η ελληνική κοινωνία τη Χούντα;
***
Πρωί Σαββάτου, 17 Νοεμβρίου 1973. Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο, να συλλάβει κανείς το τι μπορεί να διαδέχθηκε μια νύχτα σαν κι αυτή που είχε προηγηθεί. Από αφηγήσεις, ακούμε πως άλλοι κλείστηκαν στα σπίτια τους κυριευμένοι από φόβο, άλλοι βγήκαν στους δρόμους αναζητώντας απαντήσεις. Η ατμόσφαιρα εκείνης της ημέρας που ξημέρωσε ήταν αποπνικτική.
Ο φωτογράφος Σπύρος Τρουπάκης, το βράδυ της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου, βρισκόταν ανάμεσα στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο. Θυμάται τις αστυνομικές δυνάμεις που πετούσαν δακρυγόνα, επιχειρώντας να διαλύσουν τη μαζική εκείνη διαδήλωση - υποστήριξη στους φοιτητές που βρίσκονταν εντός του Πολυτεχνείου. Ήταν μια ένθερμη λαϊκή εξέγερση. Η κατάσταση είχε αρχίσει όμως να γίνεται επικίνδυνη. Σφαίρες έπεφταν στον αέρα. Ο ίδιος επέστρεψε στο σπίτι του και όλη νύχτα άκουγε τον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου. Ο εκφωνητής Δημήτρης Παπαχρήστος εκλιπαρούσε για βοήθεια.«Πώς είναι δυνατόν να πυροβολήσετε τα αδέρφια σας;». Τα όσα ακολούθησαν, έχουν χαραχτεί για πάντα στη συλλογική μνήμη.
Διαβάστε ακόμη: Η χούντα, το Πολυτεχνείο και ένα ματωμένο πουλόβερ: Ο γιατρός Πάνος Μαυρομμάτης στο Reader
Μερικές ώρες μετά την εισβολή του τανκ και την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης, με το πρώτο φως της ημέρας, έκρυψε μια κάμερα μέσα από το πουκάμισό του και βγήκε στους δρόμους.
Έφτασε ως την κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου, αυτή που νωρίτερα είχε καταστρέψει περνώντας από πάνω της το τανκ, περπάτησε την Πατησίων, όπου ανεβοκατέβαιναν τεθωρακισμένα με οπλισμένους στρατιώτες. Ανηφόρησε ως την οδό Τήνου στην Κυψέλη, όπου απαθανάτισε και εκεί τον κόσμο.
Κατέγραψε με τον φακό του τα λιωμένα αυτοκίνητα, τους ανθρώπους όλων των ηλικιών που ξεχύθηκαν μουδιασμένοι στους δρόμους και έγιναν μάρτυρες ενός απόκοσμου σκηνικού, που έμοιαζε περισσότερο σαν τα απομεινάρια ενός πεδίου μάχης.
Ένα πρωινό που όσοι το έζησαν, θυμούνται καλά πώς και πού τους βρήκε. Για τις επόμενες γενιές, ευτυχώς υπάρχουν ντοκουμέντα σαν κι αυτά, που κουβαλούν την ιστορία και θα μαρτυρούν για πάντα την ιστορία και την αλήθεια.
Tο .doc είναι το νέο video project του Reader για θέματα που αφορούν την καθημερινότητά μας
