Μενού
  • Α-
  • Α+

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής μιας διαδικασίας που τελικά αφορούσε πολλούς περισσότερους από όσους αρχικά υποθέσαμε όταν προκηρύχθηκαν οι εκλογές στο Κίνημα Αλλαγής. Κατάφερε να κερδίσει ένα ιστορικό όνομα για το χώρο, τον πρώην Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και τέσσερις ακόμη υποψηφίους. Ο Ανδρουλάκης είναι η επιλογή ανανέωσης για τους ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ που δεν επιθυμούν επιστροφή στα παλιά, ούτε δοκιμασμένες λύσεις. Και μπορεί ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης να εκπέμπει μια εικόνα ασάφειας γύρω από την πολιτική του πυξίδα - αυτό όμως ήταν τελικά και το ατού του μέχρι χθες βράδυ. Οι ψηφοφόροι δεν αναζήτησαν θέσεις. Έψαξαν για ανανέωση, ελπίδα και προοπτική. Το ερώτημα είναι εάν ο κ. Ανδρουλάκης είναι σε θέση να τα προσφέρει. 

Ζώντας τα τελευταία οκτώ χρόνια στις Βρυξέλλες, ο κ. Ανδρουλάκης είχε την πολυτέλεια να αποφύγει τους καθημερινούς καβγάδες στα τηλεπαράθυρα και τη φθορά της εγχώριας πολιτικής. Κατάφερε επίσης να διευρύνει την βιωματική αντίληψή του για το πώς λειτουργεί η Ευρώπη, ένα ατού που κανένας πολιτικός αρχηγός - πλην Αλαβάνου - δεν διέθετε από την μεταπολίτευση κι έπειτα. Και είδε πώς η Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία κατάφερε να πατήσει στα πόδια της σε χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία. Με αυτόν τον ευρωπαϊκό αέρα θα επιδιώξει να δώσει πνοή στα σχέδια ανάκτησης του δεύτερου πόλου για το ΚΙΝΑΛ στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα. 

Πρώτον, διότι έχει πια να αντιμετωπίσει δυο μπαρουτοκαπνισμένους κι έμπειρους πολιτικούς: τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.

Δεύτερον, διότι δεν έχει πολύ χρόνο μπροστά του. Πρέπει άμεσα να πλαισιώσει την αρχηγική του φιγούρα με μια νέα ηγετική ομάδα που θα συνδυάζει γνώση, ταλέντο, εμπειρία και νεότητα. Που θα δώσει μάχη στην κοινωνία, στα σόσιαλ και στα τηλεπαράθυρα. Και θα σηματοδοτήσει τη στροφή σε μια νέα πολιτική ταυτότητα για ένα κόμμα που οι νεότεροι το γνωρίζουν κυρίως μέσα από την καλτ μορφή του και λιγότερο βιωματικά.

Και τρίτον, διότι μετά την χρεοκοπία του 2010, οι κοινωνικές συνθήκες στην Ελλάδα έχουν αλλάξει, οι κοινωνικές τάξεις που στήριζαν το ΠΑΣΟΚ έχουν διαρραγεί και η χώρα δεν διαθέτει πια τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των περασμένων δεκαετιών. Το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει αρχικά να καταλάβει ποιους εκφράζει, για τι πραγματικά θέλει να παλέψει και πώς μπορεί αυτό να το πετύχει. 

Οι κεντρώοι ψηφοφόροι που ψήφισαν μαζικά τον Μητσοτάκη το 2019, δεν δείχνουν μαζική τάση φυγής - παρά τα λάθη και τις παραλείψεις της παρούσας διακυβέρνησης. Αντίθετα, είναι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλο μέρος των οποίων κάποτε ψήφιζε ΠΑΣΟΚ, που αναζητούν έκφραση και προοπτική. Σε αυτό τον κόσμο θα πρέπει αρχικά να μιλήσει ο νέος αρχηγός, για το πώς σκέφτεται τα θέματα της εργασίας, της φορολογίας, της  παιδείας, του ασφαλιστικού και της σύγχρονης οικογένειας. Και βέβαια να επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί τους, με όρους του 2021. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις επόμενες εκλογές, ήδη από σήμερα