Αν υπάρχει ένα συναίσθημα που νιώσαμε όλοι όσοι παρακολουθήσαμε τον Akyla να κερδίζει στον Εθνικό Τελικό «Sing for Greece» και να παίρνει το εισιτήριο για την Eurovision 2026, είναι συγκίνηση, και μάλιστα λίγη παραπάνω από ό,τι θα περιμέναμε για έναν άγνωστο.
Τα δάκρυα γνήσιας χαράς και έκπληξης του 26χρονου καλλιτέχνη και φυσικά η στιγμή που ανέβασε τη μητέρα του στη σκηνή, τραγουδώντας τον στίχο «Δες με Μαμά», συνέθεσαν μια εικόνα που άγγιξε τους πάντες, από το τηλεοπτικό κοινό μέχρι τους συνδιαγωνιζόμενους και τους παρουσιαστές.
Για μια στιγμή, νιώσαμε συλλογικά περήφανοι για κάποιον που απλώς επιλέχθηκε να μας εκπροσωπήσει στη φετινή Eurovision. Και αυτή η ικανοποίηση δεν ήταν καθόλου τυχαία.
Γιατί χαρήκαμε τόσο με τη νίκη του Akyla;
To «Ferto» του Akyla, δεν είναι απλώς ένα κομμάτι με κολλητικό ρυθμό. Από την μία, μιλά για τον υπερκαταναλωτισμό που χαρακτηρίζει την σημερινή κοινωνία και από την άλλη, αφηγείται μια ιστορία που ξεκινά με στερήσεις και φτάνει προς την καταξίωση.
Οι στίχοι, που περιστρέφονται γύρω από την ανάγκη για «ακόμη περισσότερα», αναδεικνύουν το αίσθημα του ανικανοποίητου που νιώθουμε, το οποίο μας εγκλωβίζει σε έναν αδιάκοπο αλλά μάταιο αγώνα απόκτησης υλικών αγαθών.
Ταυτόχρονα, όμως, φέρνουν στο φως τα βιώματα ενός παιδιού που μεγάλωσε με δυσκολίες και απωθημένα.
Δεν είναι μυστικό ότι αυτό το παιδί που περιγράφει ο Akylas στο τραγούδι του είναι σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος: Ο Akylas είναι η περίπτωση του queer παιδιού από την επαρχία, που τα όνειρα του είναι πιο μεγάλα από όσα μπορεί να «αντέξει» η κλειστή κοινωνία και η τσέπη των γονιών του.
Γεννημένος στις Σέρρες το 1999, σε ένα σπίτι με μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, καθώς ο πατέρας του δεν μπορούσε να εργαστεί λόγω αναπηρίας, και με όνειρο να ακολουθήσει ένα επάγγελμα χωρίς καμία εγγύηση οικονομικής σταθερότητας, έμαθε από νωρίς τι σημαίνει να παλεύεις μόνος σου, κόντρα στις πιθανότητες.
Και εμείς λοιπόν, ίσως να χαρήκαμε τόσο με την επιτυχία του γιατί ασυνείδητα ταυτιστήκαμε με εκείνον και νιώσαμε ευθύνη να κάνουμε πραγματικότητα και να γίνουμε, κατά μια έννοια, μέρος του success story που προϊκονόμησε ο ίδιος στο «Ferto».
O Akylas έκανε πράξη τη συμβουλή που ακούμε συνέχεια στην δεκαετία των 20s μας -και όχι μόνο- από μεγαλύτερους: να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να κυνηγάμε τα όνειρα μας.
Πρόκειται για την πιο κλισέ συμβουλή; ναι. Αποτελεί απαράβατο κανόνα για να ξεχωρίσεις και να πετύχεις; Επίσης ναι.
Όταν βλέπουμε κάποιον να τα καταφέρνει, ειδικά όταν έχει ξεκινήσει από μια τόσο δύσκολη αφετηρία, μάλλον δεν χειροκροτούμε απλώς τη δική του νίκη. Μαζί της αναπτερώνεται και η δική μας ελπίδα ότι μπορεί να συμβεί και εμάς.
Η πιο δυνατή εικόνα που είδαμε στην ελληνική TV εδώ και καιρό
Εχθές, στη σκηνή του Sing For Greece, είδαμε μπροστά στα μάτια μας μια εικόνα πρωτοφανή για τα δεδομένα της ελληνικής τηλεόρασης: έναν γιο να καταθέτει την ψυχή του και να είναι ανοιχτά ο εαυτός του, και μια μητέρα να τον αγκαλιάζει, κλαίγοντας από περηφάνια.
Η αγκαλιά αυτής της μητέρας ήταν ξεκάθαρη απάντηση απέναντι στην τοξική αρρενωπότητα, σε κάθε «ντροπή» κάποιου γονιού για τη «διαφορετική» σεξουαλικότητα του παιδιού του. Ήταν η απόδειξη ότι η αποδοχή και η αγάπη δεν απειλεί την «κανονικότητα» αλλά τη διευρύνει.
Σε μια κοινωνία που συχνά ζητά από τα παιδιά να μικρύνουν για να χωρέσουν στα κουτάκια της, εκείνη η αγκαλιά έδειξε το ακριβώς αντίθετο, ότι ο ρόλος του γονιού δεν είναι να περιορίζει, αλλά να στηρίζει.
Ο Αkylas τα 'βαλε με τα «nepo babies» και βγήκε νικητής
Αυτή η νίκη, τέλος, μας άγγιξε και για έναν άλλο λόγο: Ήταν μια νίκη κατά του νεποτισμού που διέπει, μεταξύ άλλων, τη βιομηχανία της μουσικής.
Η πρόκριση του Akyla δεν ήταν ούτε δεδομένη ούτε εύκολη. Ο νεαρός καλλιτέχνης από τις Σέρρες χρειάστηκε να κάνει άλματα για να σταθεί με ίσους όρους απέναντι σε πιο «ασφαλή» ονόματα: τον επαγγελματία και γιο του Γιάννη Πάριου, Good Job Nicky, την εδραιωμένη στη μουσική βιομηχανία, Marseaux και τον ανερχόμενο D3lta, γιο του εφοπλιστή Γιάννη Κούστα, που είχε την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει όσες επικοινωνιακές καμπάνιες ήθελε.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι παραπάνω διαγωνιζόμενοι δεν άξιζαν τη νίκη ή ότι υστερούν σε ταλέντο.
Απλώς σε μια βιομηχανία όπου οι διασυνδέσεις, η αναγνωρισιμότητα και το όνομα των γονιών σου παίζουν καθοριστικό ρόλο, το ότι ένα παιδί χωρίς ισχυρό επώνυμο ή βαρύ βιογραφικό κέρδισε, έστειλε το μήνυμα ότι η σύνδεση με το κοινό σου μπορούν να ανατρέψουν τα προγνωστικά.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
