Δεν βλέπουμε φωτογραφίες, βλέπουμε στάση ζωής...

Ήταν στάση ζωής... Οι 200 της Καισαριανής πήγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα με ψηλά το κεφάλι, με βήμα σταθερό, με στητή κορμοστασιά, με καθαρό βλέμμα αψηφώντας κατακτητή και θάνατο.

82 χρόνια μετά δεν αποκαλύφθηκαν μόνο πολύτιμα ιστορικά ντοκουμέντα, αλλά φωτογραφίες ταυτότητας! Της ταυτότητας του ελληνικού λαού που μέσα από τις γραμμές της Αντίστασης πολέμησε τους Ιταλούς φασίστες και τους Γερμανούς ναζί, φυλακίστηκε, καταδιώχθηκε, πείνασε, έδωσε το αίμα του, για να δει τον τόπο του ελεύθερο.

Οι μελοθάνατοι καταγράφηκαν να μπαίνουν με ψηλά το κεφάλι στο χώρο του σκοπευτηρίου. Δύο με υψωμένες τις γροθιές. Γνώριζαν πολύ καλά πού πήγαιναν. Το να τηρήσουν τη στάση αυτή ήταν απόφαση απόλυτα συνειδητή. Προέρχονταν από τη μέχρι τότε δράση και την κοσμοθεωρία τους.

Για αυτούς ήταν απόλυτα φυσικό να αψηφήσουν την κάνη του κατακτητή και να περιφρονήσουν τον ίδιο τον θάνατο. Ήταν 200 Ακροναυπλιώτες, Αναφιώτες, συλληφθέντες με βάση καταστάσεις που παρέδωσαν οι δοσιλογικές κυβερνήσεις στους κατακτητές. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία μέλη του ΚΚΕ, καθώς και ορισμένοι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές.

Πολιτικοί κρατούμενοι που στις περισσότερες των περιπτώσεων συνελήφθησαν από τη δικτατορία Μεταξά τουλάχιστον 5 με 6 χρόνια πριν την εκτέλεση και παραδόθηκαν στις φασιστικές κατοχικές δυνάμεις, υπό την επίβλεψη των Ελλήνων συνεργατών τους.

Οι άνθρωποι αυτοί, έχοντας πίσω τους τον τοίχο της Καισαριανής και μπροστά τις κάνες των κατακτητών στάθηκαν με ψηλά το κεφάλι. Ένας με υψωμένη γροθιά, δύο σε στάση προσοχής με ψηλά το κεφάλι, σαν να αποτίουν φόρο τιμής σε σημαία, δύο με σταυρωμένα τα χέρια στο στήθος, περιφρονώντας το εκτελεστικό απόσπασμα, ένας άλλος με σφιγμένη τη γροθιά.

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε για τη στάση αυτή από μαρτυρίες άλλων κρατουμένων του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Χαϊδάρι. Γνωρίζαμε ότι πήγαν στον θάνατο τραγουδώντας.

Γνωρίζαμε επίσης τις σκέψεις τους μέσα από τα σημειώματα που έστειλαν στους δικούς τους. Ο Ναπολέων Σουκατζίδης έγραφε «πατερούλη, πάω για εκτέλεση». Το ίδιο και ο Νίκος Γλέζος, αδελφός του Μανώλη, έγραφε στη μητέρα του «σήμερα πάω για εκτέλεση». «Πάω», όχι «με πάνε». Πλέον φαίνεται πως προκύπτουν και οπτικά ντοκουμέντα, τα οποία βέβαια μένει να διασταυρωθούν.

Στην Καισαριανή εκτελέστηκαν 200 κομμουνιστές φυλακισμένοι για τον θάνατο ενός στρατηγού της Βέρμαχτ. Η Πρωτομαγιά του '44 επιλέχτηκε συμβολικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο. Και συνεπάγεται πολλά, πάρα πολλά.

Η έκταση που έλαβε το ζήτημα των φωτογραφιών οκτώ και πλέον δεκαετίες μετά δείχνει ότι η θυσία των 200 της Καισαριανής όχι μόνο δεν έχει αφεθεί στη λήθη, αλλά αναγκάζει την κυβέρνηση να συζητήσει την απόκτηση των φωτογραφιών, προκαλώντας παράλληλα έντονες συζητήσεις και διαμάχες μέχρι σήμερα.

Σε βαθμό που κάποιοι «άγνωστοι» ενοχλήθηκαν τόσο που δεν... κρατήθηκαν και βεβήλωσαν το μνημείο στο σκοπευτήριο, σπάζοντας την πλάκα που έγραφε «200 πατριώτες κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944»...

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.