Κάπου χαμένοι σε πραγματογνώμονες, ξυλόλια και άλλα χημικά

Οι γραμμές αυτές γράφονται την 7η του Απρίλη του έτους 2025. Αν αυτή την ημέρα κάποιος παραμέριζε το αργοπορημένο κύμα ψύχους και έβγαινε έξω να ρωτήσει κάποιον απλό πολίτη τι ακριβώς συνέβη στα Τέμπη, το πιθανότερο είναι ότι θα δώσει ή μία πολύ σαφή απάντηση ή κάποια για την οποία δεν θα έχει ιδέα.

Η πρώτη είναι η απλή και η ουσιαστική. Δύο τρένα, ένα εμπορικό και ένα επιβατικό, βρέθηκαν για κάμποσα λεπτά στην ίδια γραμμή σε κατεύθυνση σύγκρουσης που κανείς, άνθρωπος ή μηχάνημα, δεν φρόντισε να σταματήσει. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε όλοι: 57 νεκροί, οι περισσότεροι εκ των οποίων νέα παιδιά.

Κάπου εκεί γεννήθηκε ένας παράπλευρος λόγος που έψαχνε να βρει τους λόγους της έκρηξης. Και πάνω που το πράγμα ήταν απλό, ξεκάθαρο και σίγουρα πολιτικό (ένα κράτος που δεν ενδιαφέρεται για την ασφάλεια των πολιτών του) γυρίσαμε σελίδα και μπλέξαμε με τους πραγματογνώμονες. Και ομολογώ ότι είναι πέρα από τα αναλυτικά μου εργαλεία οτιδήποτε αφορά την έκρηξη και τι θα μπορούσε να την προκαλέσει. Αυτό αφορά και τους περισσότερους.

Γι' αυτό και περιμέναμε το περίφημο πόρισμα της όχι και τόσο περίφημης ΕΟΔΑΣΑΑΜ που την περιμέναμε πώς και πώς βγήκε και είπε ότι δεν γνωρίζει και δεν θα μπορούσε να γνωρίζει. Είπε και ένα σωρό άλλα με τα οποία ελάχιστα ασχοληθήκαμε. Λίγες ημέρες μετά αυτό που τόσο περιμέναμε ως μία βάση συζήτησης γκρεμίστηκε με τελευταίο επεισόδιο την εκπεφρασμένη επιλογή του προέδρου του φορέα να αποσυρθεί από το πόρισμα κάθε αναφορά στην πυρόσφαιρα.

Αυτή η εξέλιξη την οποία κραδαίνουν ως λάφυρο πολέμου όλες οι πολιτικές δυνάμεις, καθεμία με τη δική της ανάγνωση, ήρθε ως ένα επιστέγασμα διαφόρων θεωριών και παραθεωρίων σχετικά με το τι κουβαλούσε ή δεν κουβαλούσε το τρένο, ποιοι κρύβονται από πίσω και γιατί δεν μάθαμε ποτέ.

Ξεκινήσαμε από το λαθρεμπόριο καυσίμων και φτάσαμε μέχρι το ίδιο το ΝΑΤΟ. Ένας κυκεώνας θεωριών τις οποίες ελάχιστοι καταλαβαίνουν και από ό,τι φαίνεται δεν καταλαβαίνουν ούτε αυτοί. Η διαχρονική ανικανότητα και αδιαφορία του ελληνικού κράτους για ασφαλείς μετακινήσεις αλλά και δικαίωση των θυμάτων, πράγματα που δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις, μπήκαν στην άκρη.

Ξαφνικά η πολιτική κουβέντα μετατράπηκε σε αστυνομικό ρεπορτάζ ή σε κατασκοπευτικό θρίλερ. Ποιος κρύβεται πίσω από τι, ποιος είναι μπροστινός ποιανου, ποιοι κρύβονται. Λες και έχουν δικαιωθεί οι συγγενείς από αυτούς που φαίνονται.

Δεν λέω, προφανώς σε επίπεδο δικαίωσης των θυμάτων, όλη αυτή η συζήτηση είναι τελείως απαραίτητη. Πράγματι, οποιοσδήποτε έχει πολιτική και ποινική ευθύνη για το αδιανόητο γεγονός των Τεμπών πρέπει να τιμωρηθεί. Σε πολιτικό επίπεδο, από την άλλη, το ζήτημα είναι δευτερεύον σε σχέση με την αρχή της κουβέντας.

Η προσπάθεια να σπάσει το μέτωπο των συγγενών είναι προφανής. Η κυβέρνηση τονίζει ότι αποδείχτηκε πως η συγκάλυψη ήταν αποτέλεσμα της φαντασίας της αντιπολίτευσης. Κάπως η επανεκλογή Κώστα Καραμανλή, οι καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης,η εξευτελιστική εξεταστική του Μαρκόπουλου και το μπάζωμα ξεπλύθηκαν εν μία νυκτί.

Από την άλλη, διάφοροι βγήκαν στα social media και έβριζαν τον Νίκο Πλακιά υπονοώντας ότι έκανε ντίλια με την κυβέρνηση και γι’ αυτό βγήκε και δήλωσε πως δεν υπήρξε παράνομο φορτίο. Βέβαια κανείς δεν σκέφτηκε ότι το ζήτημα γίνεται ακόμα πιο πολιτικό με δεδομένο ότι μετακινούνταν και μετακινούνται τρένα που με μία σύγκρουση μπορούν να μετατραπούν σε βόμβες.

Έτσι, αυτή τη στιγμή, αντί να μιλάμε για το πώς τουλάχιστον δεν θα επαναληφθεί ποτέ το έγκλημα των Τεμπών, μαθαίνουμε ότι διεξάγεται κατεπείγουσα έρευνα για την ίδια την έρευνα. Και εις τις έρευνες των ερευνών. Αμήν.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.