Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η στιγμή που «πάγωσε το αίμα» του ελληνικού μπάσκετ

Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 και ιδιαίτερα μετά από το 1992 το ενδιαφέρον στο μπάσκετ είχε... κατέβει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Ο Άρης και ο ΠΑΟΚ έχαναν σταδιακά τη λάμψη τους που περνούσε στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό,ομως υπήρχαν και οι παράλληλες... δυνάμεις που πάντα τραβούσαν το ενδιαφέρον. Κορυφαίο παράδειγμα ο Πανιώνιος, που σε όλη τη συγκεκριμένη δεκαετία κατάφερε να γίνει η «συμπάθεια» των ουδέτερων, και να θρέψει μια νέα γενιά μπασκετικών.

Ενδεχομένως να αναρωτηθείτε προς τις ο συγκεκριμένος πρόλογος. Είναι όμως απαραίτητος για να κατανοήσει κάποιος, πώς την ατμόσφαιρα της εποχής και πως πολλοί πιτσιρικάδες στην ερώτηση "τι ομάδα υποστηρίζεις" η απάντηση που έδιναν ήταν "στο μπάσκετ Πανιώνιος". Ένας από αυτούς τους πιτσιρικάδες ήταν και ο υπογράφων έστω και αν χώρισαν τη Νέα Σμύρνη με τη Χαλκίδα πολλά χιλιόμετρα. Kαι το 1993 θα βίωνε -έστω και από τηλεόρασης- την πιο σκληρή στιγμή στο ελληνικό μπάσκετ.

Στις 28 Απριλίου του 1993 ο χρόνος πάγωσε στη Νέα Σμύρνη. Στο κλειστό της Αρτάκης διεξαγόταν το 4ο παιχνίδι της ημιτελικής σειράς ανάμεσα στον Πανιώνιο και τον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» προηγούνταν με 2-1 και ο εντυπωσιακός Πανιώνιος ήθελε να φέρει τη σειρά στα ίσια και να την πάει στο 5ο και τελευταίο παιχνίδι. Εκείνο το απόγευμα ο Παναθηναϊκός του Νίκου Γκάλη είναι πολύ καλύτερος. Έχει καταφέρει να προηγηθεί και με 17 πόντους. Ο Πανιώνιος όμως με τον «Γκάλη της Πλατείας» Μπόμπαν Γιάνκοβιτς μπροστάρη, ροκανίζει τη διαφορά και μειώνει σε 56-50. Οκτώ λεπτά πριν από το τέλος, ο Μπόμπαν σκοράρει ξανά, όμως χρεώνεται με επιθετικό φάουλ πάνω στον Αλβέρτη. Και κάπου εκεί τα πάντα παγώνουν.

Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, μη αντέχοντας την αποβολή με 5 φάουλ, χτυπάει το κεφάλι του στη βάση της μπασκέτας και σωριάζεται στο έδαφος.

Το γήπεδο σωπαίνει, το ίδιο και όλοι όσοι βλέπουν το παιχνίδι από την τηλεόραση. Οι σκηνές θα αποτυπωθούν για πάντα στη μνήμη του 10χρονου παιδιού που λέγαμε στην αρχή. Και που βλέποντας την εξέλιξη, έβαλε τα κλάματα, μπροστά από την τηλεόραση. Τα «μαγκωμένα» δάκτυλα του Μπόμπαν, ο τρόπος που καταρρέει στο παρκέ πιάνοντας το κεφάλι του, ο Αγγέλου που τρέχει απευθείας πάνω του προσπαθώντας μάταια να τον σηκώσει, τα αίματα στο παρκέ, οι γιατροί που δεν μπορούν να γυρίσουν το σώμα του. Και τελικά το φορείο που τον παραλαμβάνει μέσα σε χειροκροτήματα. 

(Ακολουθούν οι σκληρές εικόνες του τραυματισμού)

Περίπου τέσσερα λεπτά της ώρας. Αρκετά όμως για να μείνουν για πάντα στο μυαλό. Μια στιγμή που κυριολεκτικά πάγωσε το μπάσκετ. 

Ο μεγάλος Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, με την τεράστια καριέρα πριν έρθει στη χώρα μας, όχι μόνο δεν θα ξαναπαίξει μπάσκετ, αλλά θα καθηλωθεί σε αμαξίδιο για τα επόμενα 13 χρόνια. Θα φύγει από τη ζωή τον Ιούνιο του 2006.

Η φιγούρα του όμως θα μείνει για πάντα χαραγμένη, στη μνήμη, στις συζητήσεις στο διηνεκές του ελληνικού μπάσκετ. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο Πανιώνιος σήμερα, «Μια ματωμένη φανέλα με το 8. Που είναι όρκος. Είναι μνήμη. Είναι ιερό σύμβολο. Του ελληνικού αθλητισμού. Της ψυχής που δεν ισοπεδώνεται». 

Έχουν περάσει 33 χρόνια από τότε, αλλά κανένας από εκείνους που είδαν «ζωντανά» το γεγονός δεν πρόκειται να το ξεχάσει. Όπως και τον ίδιο τον Μπόμπαν...

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.