Μενού
vasilis papakonstantinou
Eurokinissi
  • Α-
  • Α+
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του reader.gr στην Google

Κυκλοφορεί ένα βιντεο στο ελληνικό YouTube όπου ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ερμηνεύει ένα θρυλικό τραγούδι της 90ς δισκογραφίας του και στην προσπάθεια του να βγάλει την «κορώνα» του ρεφρέν, η φωνή του «σκοντάφτει» και φαλτσάρει.

Το βίντεο αυτό διαδόθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο με αστραπιαίους ρυθμούς και έφτασε ακόμα και σε ζευγάρια μάτια που δεν ακολουθούσαν κάποιο λογαριασμό του αγαπημένου τραγουδιστή. Οι απόψεις είχαν ήδη διατυπωθεί, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου πρέπει να μην φαλτσάρει, πρέπει να σεβαστεί την υστεροφημία του, πρέπει να αποσυρθεί από τις συναυλίες, όπως έκανε και η Χάρις Αλεξίου.

Ποτέ άλλοτε τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν διατυπώσει τόσα πολλά «πρέπει». 

Την ίδια εποχή, ένας άλλος θρύλος της ροκ μουσικής, ο Μικ Τζάγκερ, ενώ έχει ήδη κυκλοφορήσει ένας νέος δίσκος των Rolling Stones, απαντά με υπομονή και χαμόγελο στην ίδια ερώτηση που δέχεται τα τελευταία 20-25 χρόνια: πότε επιτέλους θα πάρει «σύνταξη» από το ροκσταριλίκι;

Ο 83χρονος καλλιτέχνης, χωρίς καμία δυσφορία από την επανάληψη της ερώτησης, δήλωσε γελώντας «δεν υπάρχει τίποτα ωραίο στο να μεγαλώνεις» μεν, αλλά δεν έχει καμία πρόθεση να πάρει σύνταξη και θέλει να συνεχίσει να τραγουδάει λαίβ και να γράφει νέα μουσική. 

Όλα καταλήγουν σε μια ερώτηση

«Είναι καλύτερο να καείς μεμιάς από το να αργοσβήσεις;» ("Is it better to burn out than fade away?"). Πρόκειται για τον θρυλικό στίχο του Νιλ Γιανκ από το κομμάτι "Hey Hey, My My", που ο Κερτ Κομπέιν είχε γράψει στο σημείωμα της αυτοκτονίας του, το 1994, όταν ήταν μόλις 27 ετών. Ο Κερτ είδε την αυτοκτονία σαν μοναδική λύση αντί της εκτόξευσης στην παγκόσμια φήμη. Αρνήθηκε να γίνει αυτό που λάτρευε μια ολόκληρη γενιά νέων, αλλά απεχθανόταν ο ίδιος, ένας ροκ σταρ.

Αρκετοί καλλιτέχνες επέλεξαν να είναι στην άλλη πλευρά αυτού του διλήμματος. Να ζήσουν δημιουργώντας, να νικήσουν το χρόνο μέσα από την τέχνη τους και μέσα από την επαφή τους με το κοινό, ή έστω να βάλουν τα δυνατά τους για να το πετύχουν.

Ο Μικ Τζάγκερ, ο Μπρους Σπρινγκστιν, ο Πολ Σάϊμον, ο Πολ Μακάρτνεϊ,  ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ακόμα και ο Κώστας Χατζής, πήραν αυτή την επιλογη. Πήραν φυσικά και το ρίσκο που την συνοδεύει, να κριθούν αυστηρά, σε κάθε τους βήμα, από ένα κοινό που ζει στα social media, ποστάρει κριτικές συναυλιών, δίσκων, ταινιών συχνά γραμμένες από το ChatGPT και νιώθει πώς με ένα viral post κριτικής μπορεί να φτάσει στο ίδιο βεληνεκές με τον καλλιτέχνη που κρίνει.  

Κάποιος που έχει επιλέξει να νικήσει το πέρας του χρόνου και τη φθορά του με μοναδικό εφόδιο την τέχνη, είναι σαν πεζοναύτης, αντιμέτωπος με τα μεγάλα μυστήρια της ζωής. Τον στεναχωρούν τα ποστ μας όσο στεναχωρούσε και τον Σαββόπουλο εκείνη «η αλλήθωρη νεολαία, μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική».

Google News

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Φόρτωση BOLM...