Οι δύο λόγοι που τα παιδιά σήμερα «δεν μετράνε παγωτά και μπάνια»

- «18 μπάνια και 34 παγωτά».

- «Καλά, σε περνάω. Εγω 25 μπάνια και 40 παγωτά».

Τα παιδιά της σημερινής εποχής μπορεί και να μην καταλάβουν απόλυτα τον παραπάνω διάλογο. Δεν θα τον βρουν άλλωστε ούτε στο Instagram, ούτε στο Tiktok, ούτε σε καμία άλλη ψηφιακή πλατφόρμα όπου... συχνάζουν για να ξεπατικώσουν ατάκες τύπου «bro». 

Δύσκολα πλέον θα βρεις μια νεανική παρέα που να συζητά για το πόσα παγωτά έχει φάει μέσα στο καλοκαίρι και πόσες φορές έχει επισκεφθεί την θάλασσα για βουτιές. Κι όμως σε περασμένες δεκαετίες, κυρίως στα 80ς και τα 90ς o αρχικός διάλογος ήταν ο πλέον δημοφιλής κατά τους θερμούς μήνες του έτους. 

Το... παγωτόμετρο άρχιζε από πολύ νωρίς

Από τέλη Μαρτίου κιόλας τα πρώτα παγωτά έκαναν την εμφάνιση στα χέρια μας. Ο υπογράφων, όπως και πολύς κόσμος της... σειράς μου, περίμενε με αγωνία να ολοκληρωθεί η παρέλαση της 25ης Μαρτίου, καθώς (ειδικά αν είχε καλό καιρό) ήταν και το σύνθημα ότι ο ουρανίσκος θα απολαύσει το πρώτο παγωτό της περιόδου.

Επίσκεψη στο πιο κοντινό περίπτερο, βουτιά με το κεφάλι στο ψυγείο κι από εκεί και πέρα ισχύει το «περί ορέξως». Πύραυλος, κυπελλάκι, ξυλάκι. 

Ότι γούσταρε ο καθένας, απ' όλα είχε ο... παγωμένος μπαχτσές της γειτονιάς. Και με το φινάλε της σχολικής περιόδου άρχιζε ο... άλλος μετρητής. Αυτό που συνδύαζε «κορμί κι αλάτι» που τραγουδούσε η Μπέσσυ Αργυράκη κι εσχάτως έχει γίνει viral στα social media. 

Σε απλά ελληνικά μετρούσαμε τα μπάνια, τις επισκέψεις μας στη θάλασσα. Συνήθως ο αριθμός ήταν διψήφιος και ψηλά διψήφιος. Εξήγηση υπάρχει και γι' αυτό. Και φτάνουμε στο δια ταύτα. 

Τι έχει αλλάξει στις μέρες μας και αυτό το αλμυρόγλυκο μέτρημα δεν λέει κάτι στα σημερινά παιδιά; Γιατί ούτε καν ως παιχνίδι, ως πείραγμα στον κολλητό ή την κολλητή, δεν το αντιμετωπίζουν;

ΟΚ, δεν χρειάζεται να έχεις βγάλει το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (όχι αυτής που περιμέναμε, αλλά δεν έρχεται...) για να δώσεις εξήγηση. Ας τα πάρουμε από την αρχή. 

Πρώτα τα παγωτά. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σήμερα, στις παλαιότερες δεκαετίες, το παγωτό ήταν περισσότερο ένα εποχιακό γλύκισμα. Από τα μισά της άνοιξης κι έφτασε έως τα τέλη του Σεπτέμβρη. 

Λίγες εβδομάδες μετά τον αγιασμό στα σχολείο ο... διαιτητής σφύραγε λήξη. Τα μεγάλα ψυγεία με τα χαρακτηριστικά μαύρα καπάκια (όχι διάφανα όπως σήμερα) άδειασαν. 

Παράλληλα δεν υπήρχε σε κάθε πλατεία και σε κάθε γωνία παγωτατζίδικο με 50 διαφορετικές πιθανές και απίθανες γεύσεις. Αυτά ήρθαν στη συνέχεια. Όταν λοιπόν παγωτό μπορείς να απολαύσεις κι ανήμερα των Χριστουγέννων ή οποιαδήποτε άλλη μέρα, ώρα, εποχή το επιθυμήσεις, αυτομάτως δεν μπαίνεις και σε διαδικασία να το... μετρήσεις. 

Γιατί αν είσαι και λάτρης του σπορ κάπου θα χαθεί το μέτρημα! Για την θάλασσα και την απάντηση στην ερώτηση «πόσα μπάνια έχεις κάνει ως τώρα;» η εξήγηση είναι λίγο διαφορετική. «Εκείνα τα χρόνια» (σ.σ ρετρό, αλλά και νοσταλγική φράση) οι 15-20 μέρες διακοπών φάνταζε ως ο μέσος όρος για μια οικογένεια. 

Όσο κι αν ήταν το πάχος του πορτοφολιού της. Ακόμη κι αν η άδεια των γονιών (σ.σ μια ακόμη παράμετρος είναι ότι την δεκαετία του '80 δεν δούλευαν τόσες γυναίκες όσο σήμερα) δεν ήταν μεγάλη, υπήρχε η... καβάτζα των παππούδων που συνήθως έπαιρναν μαζί σε ένα εξοχικό τα παιδιά. 

Οπότε αυτομάτως ο αριθμός με μπάνιο πρωί – απόγευμα ανέβαινε. Στο... σήμερα προφανώς με το οικονομικό να είναι ο Νο1 παράγοντας, ο μέσος όρος διακοπών σε ημέρες έχει πάει περίπου στη μια εβδομάδα, ενώ και πάρα πολλές οικογένειες, δυστυχώς, δεν έχουν καν την δυνατότητα διακοπών. Αρα και η... καταμέτρηση δεν έχει και μεγάλο νόημα.

Όπως κι αν έχει όσοι το ζήσαμε εκείνο το «πόσα μπάνια, πόσα παγωτά» πάντα τέτοια εποχή, καλοκαιράκι, θα το αναζητούμε και θα το θυμόμαστε με μια υπέροχη, γλυκιά νοσταλγία!

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.