Το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, γνωστό και ως Μουντιάλ αποτελεί την κορυφαία αθλητική διοργάνωση του πλανήτη. Πολλά έχουν γίνει στα Μουντιάλ και πολλά έχουν γραφτεί, ωστόσο υπάρχει μια αθέατη ιστορία για το «Παγκόσμιο κύπελλο της ντροπής», του 1978, αλλά και μια ιστορία αντίστασης.
Το 1978 το Μουντιάλ διοργανώθηκε στην Αργεντινή τόσο για λόγους αγωνιστικούς, αλλά και για λόγους πολιτικούς επί της δικτατορίας του Βιδέλα. Χούντα, διώξεις, εξαφανίσεις, εκτελέσεις και βασανισμοί στοιχειοθετούν την εικόνα του Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς, που αποτελεί μια ματωμένη εικόνα. Τα παραπάνω γεγονότα δεν φαίνεται να εμπόδισαν την FIFA να διοργανώσει το Μουντιάλ εκεί, που είχε «κλείσει» από το 1966.
Το 1976 ανεβαίνει με πραξικόπημα στην εξουσία ο Βιδέλα, και δύο χρόνια μετά η βία ξεπλένεται μέσα από την επίσημη διοργάνωση. Στα πρότυπα του Μουσολίνι, ο Βιδέλα αξιοποίησε το Μουντιάλ ως όργανο προπαγάνδας.
Λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης, η χούντα προχώρησε σε σκληρή καταστολή των αντιστασιακών, ενώ και στην Ευρώπη σηκώθηκαν αντιδράσεις. Από την εθνική Αργεντινής, μόνο ο αρχηγός της ομάδας Χόρχε Καρασκόσα αρνήθηκε να παίξει στο Μουντιάλ, ενώ από την Ευρώπη ο Παούλ Μπράιντερ, πρωταθλητής στην Δυτική Γερμανία δεν ταξίδεψε στην Αργεντινή. Επιπλέον και άλλες ομάδες της διοργάνωσης αποφάσισαν να σηκώσουν ανάστημα στην χούντα, ωστόσο η πλειοψηφία ασχολήθηκε μόνο με τα ποδοσφαιρικά δρώμενα.
Η ιστορία με τα μάυρα περιβραχιόνια ως μια ιστορία αντίστασης
Μέσα στο πλαίσιο της χούντας, δεν υπήρχαν και πολλοί τρόποι προκειμένου να δείξει κάποιος την αντίθεση του προς το καθεστώς του Βιδέλα. Οι Αργεντίνοι, προκειμένου να δείξουν ότι αυτό που ζούσαν ήταν ένα διαρκές πένθος,έβαψαν με μαύρη μπογιά τις βάσεις των δοκαριών. Αυτή είναι η ιστορική εκδοχή που έχει επικρατήσει, ενώ για να δικαιολογηθούν απέναντι στην χούντα, έλεγαν πως αυτό αποτελεί απλώς μια παράδοση, καθιερώνοντας αυτή τη τακτική σε όλο το τουρνουά.
Αυτή η ιστορία δείχνει κάτι που ίσως να είναι απαραίτητο στον αθλητισμό που επιλέγει να μείνει εκτός πολιτικής. Κάθε φωνή αντίστασης απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα, με κάθε μικρή πράξη μπορεί να μείνει στην ιστορία και ένας λαός να σηκώσει ανάστημα.
Μια χώρα που πενθεί τους νεκρούς και εξαφανισμένους της, γίνεται διοργανώτρια για να ξεπλύθεί ο δικτάτορας της, αλλά και για να ασκήσει πολιτική προπαγάνδα. Την ίδια στιγμή, οι Αργεντίνοι αθλητές, ήσυχα και ήρεμα πραγματοποίησαν μια σημαντική πράξη αντίστασης.
- Ρωτήσαμε συγκοινωνιολόγο πώς γλυτώνουμε την κίνηση της επιστροφής - Η απάντηση δεν θα σας αρέσει
- «Η επίθεση που δέχτηκα στο Μετρό για ένα εισιτήριο μού γέννησε μια απορία»
- Σοφία Βεργκάρα: Γενέθλια με «300 τούρτες» - Οι πόζες της με κόκκινο μαγιό στην Ιταλία
- Οι «πικάντικες» ιστορίες με πρωταγωνιστή τον «κυβερνήτη των βουνών» λήσταρχο Νταβέλη
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
