Η κάμερα στρέφεται στην κερκίδα και τον βλέπεις εκεί, στην εξέδρα με το ιταλικό του κοστούμι, σκαρπίνια και το πανάκριβο ρολόι του. Δεν έχει πάει εκεί για το χειρόκροτημα. Αυτό ήταν το πεπρωμένο του. Για κάποιους αυτός είναι ο προορισμός: Όπως ο Χαβιέ Ζανέτι στην Ίντερ, ο Πάβελ Νέντβεντ στη Γιουβέντους ή ο Φραντσέσκο Τότι στη Ρόμα. Η μετάβαση από τον ηγέτη του γηπέδου σε διευθυντή του club και πρεσβευτή του συλλόγου για κάποιους είναι αυτονόητη. Όπως και για τον Πάολο Μαλντίνι στη Μίλαν! Μόνο που...
Η θητεία του σε πόστο στελέχους δεν μακροημέρευσε στην αγαπήμενη του ομάδα και πέρασε από πολλά κύμματα. Τη Μίλαν που υπηρέτησε για 24χρονια, από παιδάκι κουβαλώντας και συνεχίζοντας την «κληρονομιά» του πατέρα του. Το «γιατί» βρίσκεται θαμμένο 20 χρόνια πίσω. Ένα πρωινό Πέμπτης στο αεροδρόμιο Μαλπένσα.
Διαβάστε ακόμα: Η εκδίκηση του Φραντσέσκο Τότι στην ντίβα τηλεπερσόνα: «Ήταν παραπάνω από ένας άντρας»
Το όνειρο που εξελίχθησε σε εφιάλτη στην Κωνσταντινούπολη
Ο τελικός του Champions League του 2005 κόντρα στη Λίβερπουλ του Ράφα Μπενίτεθ ξεκινάει ονειρικά για τη Μίλαν και προσωπικά για τον Πάολο Μαλντίνι. Πριν καν συμπληρωθεί το 1ο λεπτό του τελικού, ο εμβληματικός αρχηγός των «ροσονέρι» πιάνει ένα βολέ και ανοίγει το σκορ, με τους ultras της Curda Sud να παραληρούν στις εξέδρες του Ολυμπιακού Σταδίου της Κωνσταντινούπολης. Μέχρι το ημίχρονο, ο Κρέσπο έχει εκτινάξει το σκορ στο 3-0.
Ο Μαλντίνι κοιτάει στα αποδυτήρια να κρατήσει προσγειωμένους τους συμπαίκτες του που πανηγυρίζουν. Στον ορίζοντα φαινόταν πως θα σήκωνε την «κούπα με τα αυτιά», για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια. Το 2003 το είχαν κατατκτήσει κόντρα στη μισητή Γιουβέντους.
Διαβάστε ακόμα: Ο άγνωστος Ράφα Μπενίτεθ: Η λόξα με τα κουρέματα των παικτών, οι βαθυστόχαστες παροιμίες και η ομιλία στο ντους
Στο δεύτερο ημίχρονο έρχονται τα πάνω κάτω. Η Λίβερπουλ ισοφαρίζει σε 3-3 και η Μίλαν χάνει το τρόπαιο στα πέναλτι. Παρά την δραματική ανατροπή και την σπαρακτική ήττα ο Μαλντίνι δηλώνει περήφανος για τους συμπαίκτες και την ομάδα του...
«Παίξαμε καλά, καλύτερα από τη Λίβερπουλ... αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο».
Οι Μιλανέζοι επιστρέφουν στη Λομβαρδία και κατεβαίνουν από το αεροπλάνο, το επόμενο πρωινό, με σκυμμένα κεφάλια και σκυθρωπά πρόσωπα. Εκεί τους υποδέχεται μια μικρή ομάδα ultras, της Curva Sud, που δεν συμμερίζονταν την άποψη του αρχηγού.
Ζητάνε εξηγήσεις για το χαμένο τρόπαιο από 3-0 και ανταλλάσουν κουβέντες. Ο Μαλντίνι δεν ήταν ποτέ αρχηγός στο περιβραχιόνιο μόνο, αλλά έβγαινε μπροστά σε κάθε κατάσταση. Ultras της Μίλαν που ήταν εκεί παρόντες, ισχυρίζονται ότι ο Μαλντίνι τους χαρακτήρισε «μισθοφόρους». Ποτέ δεν του συγχώρεσαν ούτε το ξέχασαν. Δύο χρόνια αργότερα, η Μίλαν πήρε την εκδίκησή της από τη Λίβερπουλ στην Αθήνα και ο Πάολο Μαλντίνι σήκωσε το Champions League για 5η φορά στη μνημειώδη καριέρα του. Ήταν ένα σπουδαίο επίτευγμα για τον θρυλικό αμυντικό, το οποίο ενισχύθηκε μετά τη νίκη επί της «μεγάλης» Μπόκα Τζούνιορς στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στο τέλος εκείνης της χρονιάς.
Τα πράγματα όμως εγχώρια δεν ήταν καλά. Οι «ροσονέρι» δυσκολεύονταν να ανταγωνιστούν την αντίπαλό τους στην άλλη πλευρά της πόλης, την Ίντερ. Αλλά τα προβλήματα εκτός γηπέδου ήταν αυτά που προκαλούσαν μεγαλύτερη ανησυχία στους Μιλανέζους.
Οι «επιθέσεις» στον Μπερλουσκόνι και ο φευγάτος Κακά
Οι οπαδοί ξεκίνησαν το 2008 να κρεμάνε πανό στο «Σαν Σίρο» με τα οποία επιτίθονταν στον ιδιοκτήτη Σίλβιο Μπερλουσκόνι για σπατάλη χρημάτων. Η γενική κατεύθυνση του συλλόγου αμφισβητούνταν και οι ultras ανησυχούσαν για το μέλλον της ομάδας. Κάτω από όλο αυτό το βαρύ «σύννεφο» έτοιμο να κατεβάσει μπόρα, ο Μαλντίνι ξεκίνησε την τελευταία του σεζόν με τη φανέλα της Μίλαν του.
Η Μίλαν έχασε τα δύο πρώτα παιχνίδια της στη Serie A από την Μπολόνια και τη Τζένοα. Δεδομένης της κυριαρχίας της Ίντερ, ενισχυμένης από την άφιξη του Ζοσέ Μουρίνιο, οι «ροσονέρι» έμοιαζαν έτοιμοι να την αντιμετωπίσουν. Ακολούθησαν τρεις νίκες που το πιστοποιούσαν. Η τρίτη μάλιστα εναντίον της Ίντερ, χάρη σε μια κεφαλιά του Ροναλντίνιο και μια κυριαρχική εμφάνιση της άμυνας της Μίλαν, με «μαέστρο» τον Πάολο Μαλντίνι. Στην ημέρα τους, μπορούσαν να ανταγωνιστούν τους πάντες.
Διαβάστε ακόμα: Η Σουζάνα με το «αγγελικό πρόσωπο» και ο λόγος κατάρρευσης του Ρονάλντο στο Μουντιάλ με τη Γαλλία
Μέχρι όμως το δεύτερο ντέρμπι τον Φεβρουάριο, η πίεση είχε επανέλθει για τα καλά. Κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Κακά ήταν στα πρόθυρα να ενταχθεί στη νέα σούπερ πλούσια Μάντσεστερ Σίτι. Οι οπαδοί της Μίλαν συσπειρώθηκαν γύρω από τον Κακά, παρακαλώντας τον να μείνει και διαμαρτυρόμενοι κατά των ιδιοκτητών που άφησαν το αυξανόμενο χρέος να υπαγορεύσει τη μεταγραφική στρατηγική του συλλόγου και να «ξεπουλήσει». Ο Κακά τελικά έμεινε, οπαδοί της Μίλαν πανηγύριζαν έξω από το διαμέρισμά του, ωστόσο το χάσμα ανάμεσά τους και τη διοίκηση είχε μεγαλώσει.
Η Ίντερ νίκησε τη Μίλαν με 2-1 και ουσιαστικά έβαλε τέλος στις ελπίδες των «ροσονέρι» για τον τίτλο. Εβδομάδες αργότερα, η Μίλαν αποκλείστηκε από την Ευρώπη από τη Βέρντερ Βρέμης και, έχοντας ολοκληρώσει την πορεία της στο Κύπελλο Ιταλίας, με τη Λάτσιο να την πετάει εκτός πριν από τα Χριστούγεννα, η τελευταία σεζόν του Μαλντίνι κινδύνευε να μετατραπεί σε... χάος.
Μια καλή πορεία τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, εδραίωσε τη θέση της Μίλαν στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας της Serie A και η πρόκριση στο Champions League έμοιαζε τυπική. Η Μίλαν χρειαζόταν μόνο μια νίκη στα δύο τελευταία παιχνίδια της εναντίον της Ρόμα και της Φιορεντίνα.
Κατέκτησε τα πάντα για 24 χρόνια
Ο τελευταίος αγώνας του Μαλντίνι στο «Σαν Σίρο» εναντίον της Ρόμα θα ήταν επίσης ο 900ός του με τη φανέλα των «ροσονέρι». Ήταν μόλις 16 ετών όταν ο θρυλικός Σουηδός προπονητής, Νιλς Λίντχολμ, του χάρισε το ντεμπούτο του με την Ουντινέζε, το 1985. Στα επόμενα 24 χρόνια, ο Μαλντίνι βοήθησε τη Μίλαν να κατακτήσει 5 Ευρωπαϊκά Κύπελλα, 7 σκουντέτο, 1 Κύπελλο Ιταλίας, 3 Διηπειρωτικούς τίτλους και 5 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ. Όλα όσα μπορούσαν να είχαν κερδηθεί, τα είχε κατακτήσει!
Διευθύνοντας την άμυνα και ως σεβαστός αρχηγός, ο Μαλντίνι έβαζε πάντα την ομάδα πάνω απ' όλα. Ποτέ δεν επιδίωκε προσωπικές διακρίσεις, παρόλο που η ικανότητά του τις δικαιολογούσε. Δεν το αμφισβητούσε κανείς αυτό. Παρ' όλα αυτά, κάποια μέλη των «ροσονέρι» δεν τον (απο)δέχθηκαν ποτέ.
Ούτε καν την ιστορία της οικογένειάς του στον σύλλογο. Ο πατέρας του, Τσέζαρε, ήταν ο αρχηγός της ομάδας του Μιλάνου, που κόντρα στην Μπενφίκα κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1963.
Ο Μαλντίνι ήταν ο παίκτης ηγέτης, αυτός που κάθε οπαδός ονειρεύεται να έχει στην ομάδα του. Ποτέ δεν έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες για τους λάθος λόγους. Αυτός και ο Τότι στη Ρόμα, είναι οι μόνοι στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, που έμειναν σε μία ομάδα για 24 χρόνια.
Διαβάστε ακόμα: Η μαφιόζα δημοσιογράφος που κατέστρεψε τον Ντε Ρόσι - Η οικογένειά του δεν την ήθελε για νύφη
Αρνήθηκε να πανηγυρίσει μαζί τους
Καθ' όλη τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Μαλντίνι ενεργούσε πάντα με γνώμονα την ομάδα αλλά αυτό προκαλούσε τριβές με τους ultras. Όταν ένας παίκτης είτε δυσκολευόταν στο γήπεδο είτε δεν συμπεριφερόταν σωστά εκτός αυτού, ο Μαλντίνι πάντα τον υπερασπιζόταν ανεξάρτητα από τη γνώμη των οπαδών.
Όταν οι ultras της Μίλαν προκάλεσαν την προσωρινή διακοπή ενός αγώνα εναντίον της Πάρμα, πετώντας αντικείμενα στο γήπεδο κατά τη διάρκεια της σεζόν 1997-98, ο Μαλντίνι ήταν ο πρώτος και μοναδικός παίκτης που επέκρινε δημόσια τη συμπεριφορά τους.
Όταν η Μίλαν κέρδισε τη Serie A την επόμενη χρονιά, αρνήθηκε να πανηγυρίσει μαζί με τους οπαδούς, φεύγοντας γρήγορα για τα αποδυτήρια με τον Αλεσάντρο Κοστακούρτα. Προς το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παρέμεινε στο πλευρό του Μπερλουσκόνι, παρόλο που η κοινή γνώμη είχε αλλάξει αρκετό καιρό πριν και ζητούσε ιδιοκτησιακή αλλαγή.
Παρά την κάπως άβολη σχέση με τους ultras ή τουλάχιστον με κάποια γκρουπ αυτών, ενόψει του αγώνα εναντίον της Ρόμα, κανείς δεν περίμενε τι θα εκτυλισσόταν.
Διαβάστε ακόμα: Η προδοσία: Η γυναίκα του Έμπουε της Άρσεναλ τού έφαγε τα πάντα - Το σκοτεινό της σχέδιο
Τα πανό στον τελευταίο του αγώνα
Ήταν μια απίστευτα ζεστή ημέρα. Οι θερμοκρασίες εκτοξεύτηκαν στους 36 °C στο Μιλάνο. Καθώς ο Μαλντίνι οδήγησε την ομάδα του έξω στο χορτάρι για τελευταία φορά στο «Σαν Σίρο», στις εξέδρες επικρατούσε ενθουσιασμός. Οι παίκτες της Ρόμα βγήκαν στο γήπεδο δίπλα στους «ροσονέρι» φορώντας μπλουζάκια που έγραφαν «Grazie Paolo, grande capitano» (σ.σ. Ευχαριστούμε Πάολο, μεγάλε αρχηγέ).
Αυτό ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει. Η αναγνώριση των αντιπάλων!
Η Μίλαν έχασε τον αγώνα με 3-2 και την ευκαιρία της να σφραγίσει τη δεύτερη θέση, αλλά το πραγματικό δράμα εκτυλίχθηκε στις κερκίδες. Τα συνηθισμένα πανό κατά του Μπερλουσκόνι ήταν εκεί, αλλά σε ορισμένα σημεία της Curva Sud εμφανίστηκαν κι άλλα:
- «Για τα 25 χρόνια ένδοξης υπηρεσίας σου, έχεις τις ευχαριστίες εκείνων που αποκάλεσες μισθοφόρους και κακόμοιρους»
- «Ευχαριστούμε αρχηγέ: Στο γήπεδο ήσουν ένας αθάνατος πρωταθλητής, αλλά δεν έτρεφες κανένα σεβασμό για εκείνους που σε έκαναν πλούσιο».
Αυτές οι σκηνές άφησαν μια άσχημη «γεύση» και ξεκίνησαν μία διαμάχη, τις επόμενες ημέρες, αναφορικά με τους δημιουργούς των πανό. Αποκαλύφθηκε ότι οι ultras είχαν κανονίσει μια περίτεχνη χορογραφία για να αποτίσουν φόρο τιμής στον θρυλικό αρχηγό τους, αλλά ο σύλλογος ήθελε να αναλάβει τον έλεγχο των εσόδων και έτσι απέρριψε τα αιτήματά τους.
Με το τελευταίο σφύριγμα από τον διαιτητή, οι έντονες αποδοκιμασίες σκέπασαν την ατμόσφαιρα του «Σαν Σίρα» και ο Μαλντίνι, βάζοντας τα κλάματα, ξεκινάει τον γύρο του γηπέδου για να ευχαριστήσει και να αποχαιρετήσει τους οπαδούς της Μίλαν.
Ήταν ένας φρικτός τρόπος για τον Μαλντίνι να αποχωρήσει έτσι από το «Σαν Σίρο» και δεν δίστασε στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα να πει:
«Είμαι περήφανος που δεν είμαι καθόλου σαν αυτούς».
Την ίδια ημέρα, πριν από 20 χρόνια, ο Μαλντίνι κατακτούσε το πρώτο του Ευρωπαϊκό Κύπελλο με τη Μίλαν. Πώς είχαν αλλάξει οι καιροί...
Μια εβδομάδα αργότερα στη Φλωρεντία, η Μίλαν εξασφάλισε τη θέση της στο Champions League για την επόμενη χρονιά, παίρνοντας την πολυπόθητη νίκη. Ο Κακά σκόραρε το καθοριστικό γκολ στον τελευταίο του αγώνα με την ομάδα. Στις καθυστερήσεις, ο Μαλντίνι αντικαταστάθηκε με τους οπαδούς στο γήπεδο να τον επευφημούν.
Ήταν ένας πιο ταιριαστός αποχαιρετισμός για την προσφορά και την προσωπικότητά του, σε αντίθεση με ότι έζησε μία εβδομάδα πριν.
Η κόντρα με τον Γκαλιάνι
Για εννιά χρόνια μετά τον τελευταίο του αγώνα ως παίκτης, ο Μαλντίνι δεν είχε επισκεφθεί το «Σαν Σίρο». Μετά τον τελευταίο του αγώνα, του προσφέρθηκε η θέση του νέου τεχνικού διευθυντή του συλλόγου, αλλά αρνήθηκε λόγω του περιορισμένου εύρους του ρόλου. Είχε δημιουργηθεί επίσης μια αντιπαράθεση μεταξύ αυτού και του αντιπροέδρου Αντριάνο Γκαλιάνι.
Ο Μαλντίνι ήταν κοντά στην επιστροφή του στην ομάδα, όταν ο Λεονάρντο ζήτησε τον πρώην αρχηγό στο club, αλλά ο Γκαλιάνι άσκησε βέτο, καθώς πίστευε ότι δεν χρειαζόταν αθλητικός διευθυντής στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ο Γκαλιάνι ένιωσε ότι ο Μαλντίνι του επιτέθηκε προσωπικά όταν ο θρύλος της Μίλαν δήλωσε στην La Repubblica το 2012: «Δεν έχω ξαναδεί ομάδα να διοικείται από ένα άτομο (τον Γκαλιάνι) έτσι... Μπορώ να καταστρέψω αυτόν τον μύθο ότι είμαι «ένας από την οικογένεια» στη Μίλαν... Δεν με θέλουν ιδιαίτερα εκεί».
Αυτό έγινε σαφές όταν ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι ήθελε ο Μαλντίνι να είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του προπονητή και των παικτών, αλλά ο πρώην αμυντικός ένιωσε και πάλι ανεπιθύμητος από την ιεραρχία του συλλόγου.
Ο Μαλντίνι είχε σύντομες συζητήσεις με τους μετέπειτα Κινέζους ιδιοκτήτες του συλλόγου, αλλά δεν πίστευε στο ιδιοκτησιακό τους μοντέλο ούτε και στο οικονομικό. Επομένως, δεν πιστεύει ότι μπορεί να προσθέσει κάτι στον σύλλογο. Έχει παραμείνει πιστός στο μότο του να βάζει «τη Μίλαν πάνω απ' όλα».
Πρεσβευτής της Μίλαν ανέλαβε ο Φράνκο Μπαρέζι. Ο πρώην αρχηγός, το όνομα του οποίου τραγουδούσαν στο «Σαν Σίρο» οι οπαδοί στο «αντίο» του Μαλντίνι, για να του δείξουν πως «ο Μπαρέζι είναι ο αρχηγός μας και όχι εσύ».
Διαβάστε ακόμα: Η χειρονομία του Τότι, η σφαλιάρα από τον Τούντορ και το μαφιόζικο γράμμα: «Μία συγγνώμη αρκεί, έχεις παιδιά»
Όλα αυτά εξακολουθούν να «πονάνε» τον Πάολο Μαλντίνι. Μια μακροσκελής ανάρτηση από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, που δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια εκείνης της καυτής περιόδου, εξηγούσε τα πάντα: « Η πίκρα παραμένει από αυτές τις τελευταίες μέρες. Ένα όνειρο έχει χαθεί ξαφνικά και ολοκληρωτικά...»!
* Με πληροφορίες από gentlemanultra
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
