Όταν ο Οδηγητής της ΚΝΕ κυκλοφόρησε με εξώφυλλο τον Μαραντόνα

Παράξενη χρονιά το 1990. Η Σοβιετική Ένωση μετρούσε μήνες για τη διάσπαση της, η Αριστερά σε όλο τον κόσμο περνούσε από μια σκληρή μεταβατική περίοδο, στη χώρα μας ο απόηχος του «βρόμικου `89» ήταν ακόμα φρέσκος και η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη υποσχόταν εξυγίανση. Μέσα σε αυτή την ιδιόμορφη εποχή, το περιοδικό της ΚΝΕ «Οδηγητής», κυκλοφορούσε με εξώφυλλο τον Ντιέγκο Μαραντόνα, αφιέρωμα στο Μουντιάλ και μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Μίμη Δομάζου για την πορεία κάποιας ομάδας επί Χούντας που ανακόπηκε (!) ξαφνικά. Ήταν ο Παναθηναϊκός; 

Το κειμήλιο αυτό, το βρήκαμε στις πλατφόρμες μεταπωλήσεων και αξίζει να «σκάψουμε» λίγο παραπάνω στο πως το περιοδικό της ΚΝΕ ασχολήθηκε με τον Μαραντόνα.

Δεν ήταν εύκολο να εντοπίσουμε το αφιέρωμα στο εν λόγω τεύχος του Οδηγητή, αλλά υπάρχει μια σχετική, μεταγενέστερη καταγραφη, που αξίζει να σημειώσουμε.

«Ο Τσε είναι εθνικός μου ήρωας»

Αυτό είναι που δήλωνε κάποτε ο Μαραντόνα, μέσα στις σελίδες του περιοδικού της ΚΝΕ.Όταν ο Μαραντόνα βραβεύτηκε ως ως καλύτερος παίκτης του αιώνα, αφιέρωσε τη διάκριση αυτή στον Τσε Γκεβάρα (το πρόσωπο του οποίου έχει τατουάζ στο μπράτσο). Σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στον ρεπόρτερ Τζ. Μίνα, η οποία καταγράφηκε από τον Οδηγητή λίγο πριν απο το Μουντιάλ του 1994, είχε πει τα εξής πολύ σημαντικά:

«Ηταν μια πρόκληση. Ενα συναίσθημα. Θέλησα να πω ότι αυτός δεν ήταν τρομοκράτης, όπως λένε στην πατρίδα μου. Εκεί λένε ότι είναι τρομοκράτης, εξαιτίας των ιδεών του.

Ο Γκαλτιέρι, που σκότωσε παιδιά, δεν είναι τρομοκράτης; Ο Βιντέλα δεν είναι; Εκλεβαν παιδιά, έπαιρναν τα νεογέννητα από τις μητέρες τους. Τις έκλεβαν και τις σκότωναν, όταν διαμαρτύρονταν. Και ο Τσε, αντίθετα, ήταν τρομοκράτης; Μη με κοροϊδεύετε. Οι τρομοκράτες είναι άλλοι. Όλοι αυτοί οι πολιτικοί που σήμερα έχουν τεθεί σε κατ' οίκον περιορισμό, που έχουν κλιματισμό, που τρώνε και πίνουν κάθε μέρα ό,τι θέλουν.

Είδα την Μερσέντεζ Σόζα να τραγουδάει στο Τοκουμάν και να λέει ότι δε θα ξανατραγουδήσει εκεί, γιατί εξέλεξαν τον Μπούσι και πρόσβαλαν τη μνήμη των αγνοουμένων. Είπα ότι έχει δίκιο, ούτε εγώ θα ξαναπατήσω και έτσι έκανα. Δεν μπορείς να εκλέγεις κάποιον που έχει σκοτώσει ένα παιδί, κάποιον που άρπαξε το παιδί σου από το σπίτι. Εγώ δεν το δέχομαι.

Οι χώρες μας μπερδεύουν τα πράγματα επίτηδες. Σε χαρακτηρίζουν τρομοκράτη, ενώ υπερασπίζεσαι το σωστό. Το σωστό για τον άνθρωπο και το λαό. Αλλά αυτό δε συμφέρει αυτούς τους δολοφόνους. Γιατί είναι δολοφόνοι. Δολοφόνοι με πιστοποιητικό, δολοφόνοι με γαλόνια. Για μένα δεν υπάρχει Σαν Μαρτίν, Μπελγκράνο, τίποτα. Ολα αυτά μοιάζουν κωμωδία. Για μένα ο Τσε είναι ο μόνος μου εθνικός ήρωας».

Ο Τζ. Μίνα επισημαίνει: «Η συναναστροφή του με τον Κάστρο, από τις αρχές του '90 και οι δηλώσεις του Μαραντόνα για την εκπαίδευση, την υγεία, την κουλτούρα και την αξιοπρεπή φτώχεια της Επανάστασης, του δημιούργησαν προβλήματα για να πάρει βίζα, για το Μουντιάλ στις ΗΠΑ ('94). Η αντίθεσή του, με όσους αντιμάχονται τους Κουβανούς, συνεχίζεται μέχρι σήμερα». Ο Μαραντόνα, αγανακτισμένος, καταγγέλλει το εμπάργκο και την πολιτική των ιμπεριαλιστών: «Η Κούβα είναι μια αξιοπρεπής χώρα, που μάχεται εναντίον όλων. 

Βλέπω παιδιά να τυφλώνονται, γιατί δεν έρχονται εμβόλια. Γιατί το αμερικάνικο εμπάργκο δεν τ' αφήνει να φτάσουν. Η προπαγάνδα μου είναι αδύναμη, ενώ η αμερικάνικη ισχυρή. Σε κάνει να πιστέψεις ότι ο Μάικλ Τζάκσον έχει παιδιά (!). Υπερασπίζομαι τον κομμουνισμό. Υπερασπίζομαι τους ανθρώπους, τους Κουβανούς.

Την τιμιότητά τους, την ευγένειά τους, το ταμπεραμέντο, τον πατριωτισμό τους. Εμείς (σ.σ. οι Αργεντινοί) λέμε ότι είμαστε πατριώτες. Σιγά μην είμαστε. Θέλαμε να βάλουμε τη σημαία μας στα νησιά Μαλβίνες (Φόκλαντ) και στέλναμε στρατιώτες 18 χρόνων... Οταν ήμουν 1 - 2 χρόνων, υπήρχε πείνα. Σήμερα υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη πείνα. Το φταίξιμο για ό,τι συμβαίνει, στη χώρα μας, το έχουμε εμείς οι Αργεντίνοι».

Και μια δήλωση βγαλμένη από τα έγκατα του ελληνικού αθλητισμού:

Μίμης Δομάζος: «Η χούντα μας στέρησε την πρόκριση»

Όχι, δεν αναφέρεται σε κάποιον αγώνα του Παναθηναϊκού, αλλά στην προσπάθεια της Εθνικής Ελλάδας, εν έτει 1969, να προκριθεί στο Μουντιάλ του 1970, η οποία σύμφωνα με τον Δομάζο, ανακόπηκε άδοξα και μάλλον με «ύποπτο» τρόπο. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.