Στο «Γ. Καραϊσκάκης», εκεί όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά κάθε Φεβρουάριο, τελέστηκε το μεσημέρι του Σαββάτου το ετήσιο μνημόσυνο για τα 21 θύματα της Θύρας 7. Σαράντα πέντε χρόνια μετά, η μνήμη παραμένει ζωντανή, βαριά, σχεδόν απτή.
Πλήθος κόσμου, οικογένειες, φίλοι, απλοί φίλαθλοι, αλλά και σύσσωμο το ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού βρέθηκαν στο σημείο. Παρών ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ, Βαγγέλης Μαρινάκης, όπως και το τμήμα μπάσκετ με τους Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο, τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους παίκτες. Λουλούδια, δάκρυα, σιωπή. Μια τελετή που δεν είναι απλώς φόρος τιμής, αλλά υπόσχεση ότι η μνήμη δεν θα ξεθωριάσει.
Κι από εκεί, αναπόφευκτα, η σκέψη γυρίζει πίσω. Στην ημέρα που άλλαξε για πάντα το ελληνικό ποδόσφαιρο.




Η ημέρα που έγινε τραγωδία
8 Φεβρουαρίου 1981. Ο Ολυμπιακός έχει μόλις συντρίψει την ΑΕΚ με 6–0. Η χαρά, ο ενθουσιασμός, το κύμα του κόσμου που κατευθύνεται προς την έξοδο της Θύρας 7. Κι ύστερα, μέσα σε λίγα λεπτά, το γήπεδο μετατρέπεται σε σκηνή ασφυξίας και πανικού.
Η έξοδος δεν ανοίγει. Το πλήθος σπρώχνει. Κάποιοι πέφτουν. Άλλοι πατούνται.
Οι φωνές χάνονται κάτω από το βάρος εκατοντάδων σωμάτων. Όταν τελικά οι αστυνομικοί καταφέρνουν να ξεριζώσουν ένα τουρνικέ, είναι ήδη αργά για πολλούς.
Το χρονικό της τραγωδίας – λεπτό προς λεπτό

Η παρακάτω αφήγηση δεν είναι απλή καταγραφή. Είναι η ανασύσταση μιας ημέρας που χαράχτηκε στη συλλογική μνήμη:
17:03 – Αστυνομικοί απομακρύνουν τουρνικέ για να απεγκλωβίσουν κόσμο.
17:15 – Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται στο Τζάνειο με περιπολικά και ασθενοφόρα.
17:50 – Η ΕΡΤ και η ΥΕΝΕΔ διακόπτουν το πρόγραμμα, καλώντας γιατρούς και αιμοδότες.
18:20–19:00 – Υπουργοί, αξιωματικοί και παράγοντες φτάνουν στο νοσοκομείο. Η κινητοποίηση είναι πρωτοφανής.
19:30–20:00 – Συγγενείς λιποθυμούν, γιατροί με ματωμένες μπλούζες φωνάζουν ονόματα τραυματιών. Αναγνωρίζονται τα πρώτα θύματα.
21:00 – Οργισμένο πλήθος επιχειρεί να μπει στο Καραϊσκάκη αναζητώντας ευθύνες.
22:00 – Η πόλη βυθίζεται στη σιωπή. Ο απολογισμός: 21 νεκροί.
Τα 21 παιδιά που δεν γύρισαν ποτέ σπίτι

Η τραγωδία δεν μετριέται σε αριθμούς, αλλά σε ονόματα. Σε ανθρώπους. Σε ιστορίες που κόπηκαν απότομα.
| Όνομα | Ηλικία |
|---|---|
| Παναγιώτης Τουμανίδης | 14 |
| Κώστας Σκλαβούνης | 16 |
| Ηλίας Παναγούλης | 17 |
| Γεράσιμος Αμίτσης | 18 |
| Γιάννης Κανελλόπουλος | 18 |
| Σπύρος Λεωνιδάκης | 18 |
| Γιάννης Σπηλιόπουλος | 19 |
| Νίκος Φίλος | 19 |
| Γιάννης Διαλυνάς | 20 |
| Βασίλης Μάχας | 20 |
| Ευστράτιος Πούπος | 20 |
| Μιχάλης Κωστόπουλος | 21 |
| Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου | 23 |
| Σπύρος Ανδριώτης | 24 |
| Κώστας Καρανικόλας | 26 |
| Μιχάλης Μάρκου | 27 |
| Κώστας Μπίλας | 28 |
| Αναστάσιος Πιτσόλης | 30 |
| Αντώνης Κουρουπάκης | 34 |
| Χρήστος Χατζηγεωργίου | 34 |
| Δημήτριος Αδαμόπουλος | 40 |
Η αυτοψία και τα πρώτα συμπεράσματα
Τρία χρόνια μετά, στις 7 Μαρτίου 1984, οι δικαστές επιστρέφουν στη Θύρα 7 για αυτοψία. Η εικόνα είναι αποκαλυπτική: πρόχειρες εγκαταστάσεις, αμφιλεγόμενες μαρτυρίες για το αν το κιγκλίδωμα ήταν ανοιχτό, τουρνικέ που δεν είχαν απομακρυνθεί εγκαίρως.
Η αυτοψία οδηγεί σε αλλαγές: νέα κουπαστή, διαπλάτυνση διαδρόμων, επιπλέον έξοδοι. Αλλαγές που ήρθαν αργά για 21 οικογένειες.
Η δίκη και η κατάληξη
Ο Εισαγγελέας ζητά την παραπομπή 11 ατόμων. Πέντε φύλακες καταδικάζονται πρωτόδικα σε 10 χρόνια φυλάκιση, αλλά ασκούν έφεση και αφήνονται ελεύθεροι. Η δίκη διαρκεί 28 ημέρες, με 100 μάρτυρες και 16 συνηγόρους. Στις 17 Φεβρουαρίου 1984, το δικαστήριο αθωώνει τέσσερις αστυνομικούς και τον διευθυντή του σταδίου λόγω αμφιβολιών. Οι συγγενείς ξεσπούν. Η δικαίωση δεν έρχεται ποτέ ολοκληρωτικά.
- Ο Ρουβίκωνας αποζημίωσε την εταιρεία που χτυπήθηκε κατά λάθος: «Το κόστος καλύφθηκε πλήρως»
- Συναγερμός μετά από τηλεφώνημα για βόμβα στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ
- O Μελ Γκίμπσον μας φανέρωσε μια τραγική αλήθεια για τον Τζέφρι Επστάιν
- Τοπαλίδου: «Υποδύομαι τον Σατανά στη νέα ταινία του Νίκολας Κέιτζ - Mε ξεχώρισε»
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.