Έμεινε άυπνος για 11 μέρες, έσπασε το Ρεκόρ Γκίνες, αλλά άρχισε να πληρώνει το τίμημα 30 χρόνια μετά

Το 1963 σε ηλικία 17 ετών ο Αμερικανός Ράντι Γκάρντνερ (Randy Gardner) βάλθηκε να καταρρίψει το τότε ρεκόρ και να γίνει ο άνθρωπος που έμεινε ξάγρυπνος τις περισσότερες ώρες, αλλά τότε δεν φανταζόταν ότι θα το... πλήρωνε πολλά χρόνια αργότερα.

Μαζί με δύο φίλους του τον Μπρους ΜακΚάλιστερ (Bruce McAllister) και τον Τζο Μαρτσιάνο (Joe Marciano) ήθελαν να δώσουν το στίγμα τους στο 10ο Annual Greater San Diego Fair, παρουσιάζοντας τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν μένουμε χωρίς ύπνο.

Έριξαν κλήρο για το ποιος θα μείνει άυπνος και αυτός έπεσε στον Ράντι, του οποίου οι γονείς είχαν τρομάξει μιας και τότε ήταν άγνωστο σε πόσο κίνδυνο μπαίνει η ζωή ενός ανθρώπου όταν μένει χωρίς ύπνο.

Τις πρώτες δύο ημέρες ο Ράντι τα πήγαινε καλά, αλλά από την τρίτη ημέρα και μετά άρχισε να ζαλίζεται. Στη συνέχεια είχε κακή διάθεση, προβλήματα συγκέντρωσης, βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, παράνοια, ακόμη και παραισθήσεις.

Από την πρώτη στιγμή ένας ερευνητής ύπνου, αλλά και ένας γιατρός παρακολουθούσαν το όλο το πείραμα και την υγεία του Ράντι και το συμπέρασμα που βγήκε ήταν εντυπωσιακό.

Μετά από σαρώσεις που πραγματοποιήθηκαν, αποδείχθηκε ότι στην πραγματικότητα ο εγκέφαλος του τότε νεαρού άνδρα κοιμόταν όλες τις ώρες του πειράματος, αλλά εν μέρει, αφού όταν κάποια μέρη του εγκεφάλου του ήταν ξύπνια, κάποια άλλα δεν ήταν, ανάλογα με τη δραστηριότητα που ασκούσε σε δεδομένη στιγμή.

Μετά από 11 ημέρες σερί και συνολικά 264 ώρες ο Ράντι κατέρριψε το μέχρι τότε ρεκόρ των 240 ωρών που κατείχε ένας DJ από τη Χαβάη και μπήκε στο Βιβλίο Γκίνες. 

Όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος, την τελευταία ημέρα «είχε βραχυκυκλώσει» και τα είχε πάρει με δημοσιογράφους που τον ρωτούσαν τα ίδια και τα ίδια, όπως δήλωσε.

Αφού ολοκληρώθηκε το πείραμα, ο Ράντι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ήταν απόλυτα υγιής. Κοιμήθηκε για 14 ώρες και από την επόμενη κιόλας ημέρα επανήλθε στο κανονικό ωράριο ύπνου του, ενώ δεν χρειάστηκε να αναπληρώσει τις χαμένες ώρες ύπνου.

Οι τρεις φίλοι κέρδισαν και το πρώτο βραβείο στο San Diego Science Fair, όμως, ο Ράντι πλήρωσε το τίμημα τα επόμενα χρόνια. 

Κάπου το 1997 ο Ράντι σταμάτησε να μπορεί να κοιμάται. Θα ξάπλωνε στο κρεββάτι για 5-6 ώρες και θα κοιμόταν για περίπου 15 λεπτά, ενώ στη συνέχεια θα ξυπνούσε. 

«Ήταν απαίσιο. Όλα με αναστάτωναν. Ήταν σαν μια συνέχεια αυτού που είχε κάνει τόσα χρόνια πριν», έχει δηλώσει ο ίδιος, περιγράφοντας την αϋπνία του σαν ένα είδος καρμικής εκδίκησης για το πείραμα που είχε κάνει, ενώ η αιτία που του συνέβη παραμένει ασαφής. 

Με αφορμή, όμως, την περίπτωση του Ράντι, τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες σταμάτησαν να δέχονται νέες προσπάθειες γύρω από το ρεκόρ στέρησης ύπνου. Έτσι, το μεγαλύτερο ρεκόρ το κατέχει ένας άνδρας που κατόρθωσε να μείνει άυπνος για 18 ημέρες και 21 ώρες.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.