Γιατί ο Τραμπ αφήνει Ινδία και Πακιστάν να «τσακώνονται» - Ο ρόλος του δόγματος «America First»

Πολύ επιγραμματικά, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ασχολείται με «καυτές πατάτες», παρά είναι αυτός που πετάει τις «καυτές πατάτες», για να αφήνει τους αντιπάλους του απασχολημένους.

Με ένα εκτενές άρθρο, το CNN αναλύει πώς το απομονωτικό δόγμα «America First» του Αμερικανού προέδρου, εξηγεί την απραξία του απέναντι στον πόλεμο που «κοχλάζει» μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.

«Τα πηγαίνω καλά και με τους δύο, τους γνωρίζω πολύ καλά και θέλω να τους δω να το βρίσκουν. Έχουν ανταλλάξει απόψεις. Οπότε ελπίζω να μπορέσουν να σταματήσουν τώρα. Αν μπορώ να κάνω οτιδήποτε για να βοηθήσω, θα είμαι εκεί», αρκέστηκε να πει χλιαρά ο Τραμπ σχετικά με τη σύρραξη. Γιατί όμως;

Γιατί ο Τραμπ αφήνει το Κασμίρ στη «μοίρα» του

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο έχει έρθει σε επαφή με κορυφαίους αξιωματούχους από την Ινδία και το Πακιστάν τις τελευταίες εβδομάδες. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις προσπάθειας των ΗΠΑ για διαμεσολάβηση και διαχείριση της κρίσης με επίκεντρο το Κασμίρ.

Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει στο ότι δεν είναι ακόμη ώριμη η ώρα για διπλωματία, καθώς όλοι αναμένουν μια κλιμάκωση και από τις δύο πλευρές. 

Ο Τραμπ πάλι, έχει ελάχιστο ενδιαφέρον για την οικοδόμηση διεθνών συνασπισμών και την ενεργοποίηση συμμαχιών των ΗΠΑ για την επιδίωξη κοινών στόχων.

Είναι πιο πρόθυμος να αξιοποιήσει την οικονομική και στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ για να χειραγωγήσει μικρότερα έθνη προς όφελος της Αμερικής, και βλέπει μικρή διαφορά μεταξύ συμμάχων και αντιπάλων στην στενή κοσμοθεωρία του, η οποία βασίζεται σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος.

Εν ολίγοις, ο Τραμπ βλέπει την Αμερική ως ανεξάρτητο και αυτόνομο «πράκτορα» που δρα πάντα με γνώμονα το εγχώριο συμφέρον.

Χαρακτηριστική είναι η κίνηση «εγκέλαδος» των παγκόσμιων εμπορικών δασμών στην οποία προχώρησε, με απώτερο στόχο την επίρρωση του δολαρίου έναντι, κατ' ουσία, του Κινέζικου γιουάν.

Αυτή τη φιλοσοφία του «πάρε ό,τι μπορείς», μαρτυρά και η στάση της Ουάσινγκτον στο Ουκρανικό, αφού με το που «έπεσαν» οι υπογραφές με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για την εκμετάλλευση των ορυκτών της χώρας από τις ΗΠΑ, αμέσως Τραμπ και Ρούμπιο απέσυραν ρητά και έμπρακτα τον μεσολαβητικό τους ρόλο μεταξύ Μόσχας και Κρεμλίνου.

Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν μάλλον άτοπο να δούμε έναν πρόεδρο που έχει επεκτατικά σχέδια στη Γροιλανδία, τον Καναδά και τον Παναμά να μεσολαβεί σε μια από τις πιο έντονες εδαφικές διαφορές στον κόσμο.

Ενώ ο Τραμπ έχει θέσει την ειρήνευση ως ακρογωνιαίο λίθο της νέας του θητείας, οι προσπάθειές του για την απενεργοποίηση των παγκόσμιων θερμών εστιών καθώς μαίνονται οι πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Γάζα έχουν δείξει μικρή πρόοδο . Εν τω μεταξύ, ο ισχυρισμός του ότι οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη έχουν δεσμευτεί να σταματήσουν τις επιθέσεις σε διεθνή πλοία μετά τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ δεν έχει ακόμη επαληθευτεί.

Και το μέτωπο της Μέσης Ανατολής, παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες για «ειρήνευση», ως πρόεδρος, η παρακαταθήκη του Τραμπ για το Παλαιστινιακό είναι ότι πρότεινε να μετατρέψει τη Λωρίδα της Γάζας σε τουριστικό θέρετρο, μετά την εθνοκάθαρση του Ισραήλ.

Δεν υπάρχουν, με λίγα λόγια, προφανή χρηματικά ή άλλα πλεονεκτήματα για τις ΗΠΑ στο Κασμίρ, που θα μπορούσαν να τραβήξουν την προσοχή του Τραμπ.

Η ειρήνη είναι «δύσκολη υπόθεση»

Παράγωγο μίας τέτοιας τυχοδιωκτικής πολιτικής φυσικά, είναι η αποφυγή οικονομικών και διπλωματικών επενδύσεων σε απαιτητικές γεωπολιτικές εστίες, απουσία άμεσου οφέλους.

Οι επιτυχημένες προσπάθειες των ΗΠΑ για παγκόσμια ειρήνη στο παρελθόν, όπως της μεσολάβησης του Τζίμι Κάρτερ για ειρηνευτικές συμφωνίες μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου, και του τερματισμού του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία από τον Μπιλ Κλίντον, απαιτούσαν μήνες και χρόνια οικοδόμησης εμπιστοσύνης και προπαρασκευαστικής διπλωματίας σε όλα τα επίπεδα.

Διαβάστε επίσης: «Ο ουρανός φωτίστηκε κόκκινος»: Φόβοι για περαιτέρω κλιμάκωση μεταξύ του Πακιστάν και της Ινδίας

Δεν υπήρξε κανένα σημάδι τους τελευταίους τρεις μήνες ότι ο Τραμπ έχει κίνητρο να εφαρμόσει μια παρόμοια εις βάθος στρατηγική σε οποιαδήποτε υπάρχουσα σύγκρουση, πόσο μάλλον σε μια νέα στη Νότια Ασία.

Ο Τιμ Γουίλασεϊ, του Βασιλικού Ινστιτούτου Ενωμένων Υπηρεσιών στο Λονδίνο, δήλωσε στο CNN ότι οι ΗΠΑ είχαν διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην αποκλιμάκωση των κρίσεων σχετικά με το Κασμίρ, μεταξύ άλλων το 2000, το 2008 και το 2019, αλλά μπορεί να μην είναι πλέον τόσο διατεθειμένες.

«Τώρα έχουμε έναν πρόεδρο στον Λευκό Οίκο που λέει ότι δεν θέλει να είναι ο αστυφύλακας του κόσμου», δήλωσε ο Γουίλασεϊ, πρώην Βρετανός διπλωμάτης. «Και επίσης, πιθανότατα τρέφει περισσότερη συμπάθεια για τον πρωθυπουργό της Ινδίας, Μόντι, παρά για το Πακιστάν».

Από την άλλη, η Ουάσινγκτον έχει υποστηρίξει ότι η αποτροπή της σύγκρουσης στο Κασμίρ αξίζει την επένδυση της αμερικανικής ισχύος. Αυτό συνέβη κατά την πρώτη κυβέρνηση Τραμπ, όταν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο παρενέβη για να εκτονώσει μια αντιπαράθεση μεταξύ των αντιπάλων πλευρών.

«Δεν νομίζω ότι ο κόσμος γνωρίζει σωστά πόσο κοντά έφτασε η αντιπαλότητα Ινδίας-Πακιστάν στο να εξελιχθεί σε πυρηνικό όλεθρο τον Φεβρουάριο του 2019», γράφει ο Πομπέο στα απομνημονεύματά του.

H υφήλιος περιμένει τώρα με «κομμένη ανάσα» την ανάσα ενδεχόμενη κλιμάκωση στο Κασμίρ. 

Το Πακιστάν έχει δεσμευτεί να απαντήσει μετά την ανακοίνωση ότι 31 άμαχοι σκοτώθηκαν στις πυραυλικές επιθέσεις της Ινδίας. Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, προειδοποίησε σε εθνικό διάγγελμά του ότι «ίσως νόμιζαν ότι θα υποχωρούσαμε, αλλά ξέχασαν ότι... αυτό είναι ένα έθνος γενναίων ανθρώπων».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.