Η τραγωδία και η τεράστια ανθεκτικότητα του Τζο Μπάιντεν - Αναδρομή σε μια ζωή μέσα στην πολιτική

Μπορείς να πεθάνεις μέσα στην αίγλη, ή να ζήσεις αρκετά ώστε να αποτύχεις, και σε συμβολικό επίπεδο ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν επέλεξε το δεύτερο, αρνούμενος να παραδώσει τα ηνία ώσπου αναγκάστηκε τελικά σε μία «άγλυκη» παραίτηση από την υποψηφιότητα.

Ίσως, να ήταν ευσεβής πόθος να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από ένα «γερολύκο» των εδράνων που δραστηριοποιείται στην αμερικανική πολιτική από το 1972, όπως σημειώνει ο Guardian.

Η ιστορική απόφαση του Τζο Μπάιντεν την Κυριακή, να παραιτηθεί ως υποψήφιος των Δημοκρατικών για την προεδρία σηματοδοτεί ένα επικείμενο τέλος σε μια από τις πιο σημαντικές αμερικανικές πολιτικές σταδιοδρομίες.

Τζο Μπάιντεν: Παρών από πάντα

Για τους περισσότερους εν ζωή ανθρώπους, η καριέρα του Τζο Μπάιντεν εκτείνεται τόσο βαθιά στο παρελθόν, ώστε για αυτούς πολιτευόταν από «πάντα». Στα 81 του χρόνια, ο γηραιότερος πρόεδρος που ορκίστηκε ποτέ, τελικά υπέκυψε στον χρόνο –και στο δικό του κόμμα.

Γεννημένος στην Πενσυλβάνια το 1942, ο Μπάιντεν φοίτησε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ και των Συρακουσών, έγινε δημόσιος συνήγορος και μετά μπήκε στην πολιτική.

Ένας φύσει αγωνιστής, το 1972, μόλις στα 29 του, έθεσε υποψηφιότητα για τη Γερουσία των ΗΠΑ, προκαλώντας «πονοκέφαλο» στον Τζέι Κάλεμπ Μπογκς, έναν Ρεπουμπλικανό δύο θητείες μεγαλύτερο του.

Την ίδια χρονιά, οι ψηφοφόροι έδωσαν στον Ρίτσαρντ Νίξον μια συντριπτική νίκη. Ο Νίξον ήταν ο 37ος πρόεδρος. Από τότε και μέχρι τη διακυβέρνησή του, ο Μπάιντεν ήταν γερουσιαστής για 36 χρόνια, αντιπρόεδρος για οκτώ.

Προσωπικές και πολιτικές τραγωδίες

Ως γερουσιαστής, ο Μπάιντεν έζησε την πρώτη, αλλά όχι την τελευταία του, τραγωδία όταν η τότε σύζυγός του, Νίλια Μπάιντεν, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, ενώ έχασε την ενός έτους κόρη του, Ναόμι, τα Χριστούγεννα το 1972.

Σημαδεμένος από την απώλεια, κλυδωνιζόταν μανιωδώς μεταξύ Ντέλαγουερ και Ουάσιγκτον, για να φροντίζει τους γιους του, Μπο και Χάντερ, που επέζησαν από το ατύχημα.

Παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Τζιλ Τζέικομπς, το 1977 και η κόρη τους, Άσλι, γεννήθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα.

Μία στιγμή του που έχει επικριθεί σφοδρά, ήταν η μεθόδευση για το περιβόητο «νομοσχέδιο για τον Έλεγχο του Βίαιου Εγκλήματος και Επιβολής του Νόμου» του 1994, που ενέτεινε τη φυλετική διάκριση και αδικία στο δικαστικό και εκτελεστικό σύστημα.

Για 11 χρόνια, ο Μπάιντεν ήταν πρόεδρος ή μέλος της επιτροπής εξωτερικών σχέσεων. Το 1991 ψήφισε κατά του πολέμου του Κόλπου. Το 2002, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ψήφισε υπέρ της εισβολής στο Ιράκ, κάτι που ρητά έχει μετανιώσει.

Το 1987, στα 45 του, έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα για πρόεδρος, συγκρίνοντας τον εαυτό του με τον John F. Kennedy, αλλά η φιλοδοξία και η θέρμη του δεν ήταν αρκετά για να αποτρέψουν την αποτυχία.

Μήνες αφότου εγκατέλειψε την προεδρική του εκστρατεία, ο Μπάιντεν υπέστη εγκεφαλικό ανεύρυσμα τόσο σοβαρό ώστε ιερέας κλήθηκε να τον διαβάσει. Μήνες αργότερα, έπαθε άλλο ένα.

Ο Μπαράκ Ομπάμα του πήρε την υποψηφιότητα to 2009, όταν ο 47χρονος γερουσιαστής του Ιλινόις επέλεξε τον Μπάιντεν, 66 ετών, ως αντιπρόεδρό του. Πέρασε οκτώ χρόνια ως αντιπρόεδρος, και η εργασιακή του σχέση με τον Ομπάμα, σύμφωνα με αναφορές, δεν ήταν τόσο ένθερμη όσο συχνά απεικονιζόταν.

Ο Μπάιντεν προσπάθησε για τρίτη προεδρική υποψηφιότητα, αλλά το 2015 ο θάνατος του γιου του Μπο από καρκίνο στον εγκέφαλο είχε τρομερό αντίκτυπο, με τον Ομπάμα να προτιμά την Χίλαρι Κλίντον αντ' αυτού.

Μέσα στο χάος της διακυβέρνησης Τραμπ, ο Μπάιντεν αποφάσισε να κατέβει ξανά υποψήφιος.

Πρόεδρος επιτέλους

Η σημαντική υποστήριξη από τους μαύρους ψηφοφόρους οδήγησε σε μια ιστορική νίκη. Ο Μπάιντεν κέρδισε με περισσότερες από 7 εκατομμύρια ψήφους διαφορά, και με ευκολία στο εκλογικό κολέγιο.

Κορωνίδα των αποτυχιών του σε αυτή την περίοδο ήταν η ανθρωπιστικά καταστροφική απόσυρση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, με τους Ταλιμπάν να ανακαταλαμβάνουν «εν μία νυκτί» την απόλυτη εξουσία.

Ακόμα και νωρίς στον προεδρικό θώκο, τα αδύναμα γόνατα και ο αργός, πνευματικός του εκφυλισμός λόγω ηλικίας σχολιαζόταν εκτενώς. Παρά τις προσπάθειες του να απαντά με μαχητικότητα, δυστυχώς δεν υπάρχει «ηλίου φαεινότερο».

Και έτσι φτάνουμε στο σήμερα. Ο Πρόεδρος αποτελεί μελλοντικό παρελθόν, και η Καμάλα Χάρις, παίρνοντας τα ηνία, καλείται να αξιοποιήσει ένα ασφυκτικά σύντομο μέλλον, πριν την προσφυγή στις κάλπες.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.