Το πιο παλιό μετρό στον κόσμο που είναι σχεδόν 200 χρόνων και έχει έκταση 402 χιλιομέτρων

Αν σας φαίνονται παλιά τα «σαρακοφαγωμένα» πορτοκαλί βαγόνια του μετρό της Αθήνας, περιμένετε να ακούσετε από πότε τρέχουν τα βαγόνια των υπόγειων συρμών του Λονδίνου. Γνωστός και ως Υπόγειος του Λονδίνου ή The Tube, εγκαινιάστηκε ως μετρό στα τέλη του 19ου αιώνα.

Συγκεκριμένα, το μετρό του Λονδίνου άρχισε να λειτουργεί το 1863 για τρένα με ατμομηχανές ενώ το 1890, έγινε το πρώτο σύστημα μετρό στον κόσμο, όταν άρχισαν να λειτουργούν ηλεκτρικές αμαξοστοιχίες σε μία από τις γραμμές του, σύμφωνα με το Railway Technology.

Είναι το τρίτο μεγαλύτερο δίκτυο μετρό στον κόσμο και εκτείνεται σε 402 χιλιόμετρα με 270 σταθμούς στις 11 γραμμές του. Ωστόσο, μόνο το 45% του δικτύου βρίσκεται υπόγεια, κυρίως στο κέντρο της πόλης, με τις γραμμές στα προάστια να εκτελούνται κυρίως υπέργεια.

Η ιστορία του σιδηρόδρομου

Το Tube έχει τις ρίζες του στον Μητροπολιτικό Σιδηρόδρομο , που άνοιξε στις 10 Ιανουαρίου 1863 ως ο πρώτος υπόγειος επιβατικός σιδηρόδρομος στον κόσμο. Σήμερα είναι μέρος των γραμμών Circle, District, Hammersmith & City και Metropolitan . Η πρώτη γραμμή που λειτούργησε με υπόγεια ηλεκτρικά τρένα έλξης ήταν η City & South London Railway το 1890.

Για την πρώτη γραμμή του υπόγειου σιδηροδρόμου, ανοίχτηκαν δύο κυκλικές σήραγγες διαμέτρου 3,10 μέτρων μεταξύ της οδού King William (κοντά στο σημερινό σταθμό Monument) και του Stockwell, κάτω από τις οδικές αρτηρίες για να αποφευχθούν οι διενέξεις μεταξύ της αναδόχου και των ιδιοκτητών ακινήτων.

Στην αρχή, οι αμαξοστοιχίες της γραμμής συνιστούσαν ατμομηχανές τροφοδοτούμενες με ηλεκτρισμό, οι οποίες αποτελούσαν μείζονα πηγή ρύπανσης, γεμίζοντας τα στενά τούνελ του μετρό με τοξικά αέρια. 

Με τον εκσυγχρονισμό των υπέργειων μέσω τροχιάς, οι εταιρεία του μετρό ανέθεσε στον Αμερικανό επενδυτή Charles Yerkes να επιβλέψει την κατασκευή ενός πλήρως ηλεκτροκίνητου μετρό, βασισμένου στο συνεχές ρεύμα.

Τις επόμενες δεκαετίες το Tube άλλαξε διοίκηση, υπό την επιστασία του Συμβουλίου Επιβατικών Μεταφορών του Λονδίνου, το 1993. Οι επεκτάσεις που είχαν δρομολογηθεί εκείνη την περίοδο αναβλήθηκαν λόγω του Β' Παγκοσμίου πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου κάποιοι σταθμοί χρησιμοποιούνταν ως καταφύγια.

Μεταπολεμικά

Την 1η Ιανουαρίου του 1948, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου μεταφορών του 1947 , το Συμβούλιο κρατικοποιήθηκε, μετονομαζόμενο σε London Transport Executive, και έγινε θυγατρικός οργανισμός μεταφορών της Βρετανικής Επιτροπής Μεταφορών, που ιδρύθηκε την ίδια ημέρα.

Τα πρώτα τρένα από αλουμίνιο κινήθηκαν στις γραμμές του Tube το 1953, αποτελώντας κατασκευαστικό πρότυπο παγκοσμίως. Το 1962, η Βρετανική Επιτροπή Μεταφορών καταργήθηκε και η θυγατρική του μετρό μετονομάστηκε σε Συμβούλιο Μεταφορών του Λονδίνου, λογοδοτώντας πλέον άμεσα στον υπουργό Μεταφορών.

Τον τελικό εκσυγχρονισμό του είδε στις αρχές της δεκαετίας του 2.000, όταν η ιδιοκτησία και διαχείριση άλλαξε καθεστώς από πλήρως δημόσιο, σε μία σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, στην οποία συμμετείχαν οι εταιρείες Metronet και TfL.

Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012, το μετρό σημείωσε επίπεδα ρεκόρ επιβατών, με περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια άτομα να το χρησιμοποιούν μέσα σε μερικές ημέρες. Αυτό το ρεκόρ καταρρίφθηκε στη συνέχεια τα επόμενα χρόνια, με 4,82 εκατομμύρια επιβάτες τον Δεκέμβριο του 2015.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.