Μαρίνα Ψάλτη για Γιάννη Φέρτη: «Ο θάνατός του ήταν μια φρικτή ανακούφιση»

Η Μαρίνα Ψάλτη βρέθηκε την Παρασκευή (7/6) στο «Στούντιο 4» και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον θάνατο του συζύγου της, Γιάννη Φέρτη, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Απρίλιο μετά από μάχη με το Αλτσχάιμερ.

Η γνωστή ηθοποιός χαρακτήρισε τον θάνατο του Γιάννη Φέρτη ως μια «φρικτή ανακούφιση», αφού όπως είπε χαρακτηριστικά η κατάστασή του είχε επιβαρυνθεί τόσο πολύ που «δεν ήταν αυτό ζωή». 

«Ο θάνατος του Γιάννη Φέρτη ήταν μία φρικτή ανακούφιση. Γενικά είμαι ειλικρινής και μέχρι τώρα δεν βγήκα να μιλήσω, παρότι το ήθελαν διάφοροι άνθρωποι, γιατί είμαι από αυτούς που λένε ότι δεν είναι όλα για πούλημα.

Δεν θα το έκανα ποτέ όσο ζούσε ο Γιάννης. Είναι κι ένας τρόπος να το ξορκίσω, να το πω, να το αρθρώσω, να τελειώνει», είπε αρχικά η Μαρίνα Ψάλτη.

Παρότι η μητέρα της πέθανε επίσης από Αλτσχάιμερ, η ηθοποιός εξήγησε για ποιον λόγο ήταν τελείως διαφορετικές οι δύο απώλειες.

«Ήταν μία τελείως διαφορετική κατάσταση ο θάνατος της μητέρας μου γιατί στη συνείδησή μας ο γονιός ξέρουμε ότι θα "φύγει", και ας μην είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας.

Ο Γιάννης ήταν τρία χρόνια μικρότερος από τους γονείς μου, ήταν σχεδόν συνομήλικοι. Αλλά, επειδή ήταν σύντροφός μου, δεν τον έβλεπα ποτέ σαν έναν γέρο που θα "φύγει", ενώ με τους γονείς μου έλεγα ότι κάποια στιγμή θα φύγουν. Ήμουν πιο εξοικειωμένη, όχι ότι μου ήρθε εύκολο, γιατί είχα πολύ στενή και βαθιά σχέση με τη μαμά μου», είπε χαρακτηριστικά. 

Αναφερόμενη στο χρονικό διάστημα που ο Γιάννης Φέρτης νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο, η Μαρίνα Ψάλτη εξομολογήθηκε:

«Το σπίτι είναι άδειο και αυτό με πονάει πολύ. Όταν κάποια στιγμή αρρώστησε και έπρεπε να νοσηλευτεί, και ήμασταν ενάμιση μήνα στο νοσοκομείο, υπήρχαν στιγμές που λύγιζα. Έμενα 17 ώρες στο νοσοκομείο και μία τραπεζοκόμος μου έφερνε κάθε βράδυ δύο μπουκαλάκια νερό. Αυτό με τσάκιζε, μου έφερνε ένα σταυρουδάκι, με συγκινούσε. Υπήρχαν άνθρωποι που μου πρόσφεραν τόση αγάπη, χωρίς να περιμένουν κάτι από μένα. Γι' αυτό την αναφέρω αυτή την κοπέλα».

Τέλος, η Μαρίνα Ψάλτη εξήγησε ότι είχε γίνει «Κέρβερος» γιατί ήθελε να τον προστατέψει από την ανθρωποφαγία, ενώ παραδέχτηκε πως έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της όταν εκείνος πέθανε. 

«Εκεί, λοιπόν, στο νοσοκομείο που τον έβλεπα ότι είναι στα πολύ δύσκολα, είπα κάποια στιγμή: "Πρέπει να φύγει, δεν είναι αυτό ζωή, δηλαδή ούτε στον εχθρό μου". Αλλά, το πίστευα και δεν το πίστευα. Όταν έγινε, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου.

Σκεφτόμουν ότι δεν θα τον ξαναδώ, δεν θα τον ξανακούσω, στο χέρι μου έχω ακόμα την αφή του χεριού του. Αλλά αυτή δεν είναι ζωή για κανέναν. Είχα γίνει Κέρβερος, μία τρελή, για να προστατέψω την αξιοπρέπειά του. Δεν ήθελα καθόλου να τον δουν. Ήθελα να τον προστατέψω από την ανθρωποφαγία που υπάρχει».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.