Τάσος Ιορδανίδης: Οι συγκινητικές αναμνήσεις με τον Στέφανο Ληναίο - «Έλεγε... δώσε μου λίγο ακόμα»

Μία εβδομάδα μετά τον θάνατο του Στέφανου Ληναίου, ο Τάσος Ιορδανίδης αναφέρθηκε στον σημαντικό ρόλο που έχει παίξει στη ζωή του και στη σπουδαία καλλιτεχνική του υπόσταση. 

Ο ηθοποιός έφερε ακόμα στο μυαλό του μερικά περιστατικά που είχε ζήσει και του έχουν μείνει ανεξίτηλα.

«Δε θέλω να επαναλάβω τώρα αυτό που έγραψα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν τι έχει κάνει ο Στέφανος Ληναίος και η κυρία Έλλη Φωτίου για μένα και για την οικογένειά μου.

Εγώ αυτό που θέλω να πω είναι ότι έλεγε πάντα και νομίζω το κράτησε και ο ίδιος σε όλη την πορεία αυτή, ότι “έναν σκοπό έχει ο άνθρωπος στη ζωή του, είτε μέσω της τέχνης του είτε μέσω του επαγγέλματός του: να είναι ωφέλιμος”. Ήταν ωφέλιμος, μέχρι την τελευταία στιγμή», ανέφερε αρχικά στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;».

Διαβάστε ακόμα: Η ανάρτηση Μπιμπίλα για τον θάνατο του Ληναίου: Εξηγεί γιατί ανακοινώθηκε 4 μέρες μετά

Στη συνέχεια μοιράστηκε στιγμές της παρουσίας και της απουσίας του Στέφανου Ληναίου...

«Δύο περιστατικά θα πω. Το ένα είναι με τον εγγονό του, ο οποίος είναι ένα παιδί το οποίο διαπρέπει. Ο Στεφανάκος. Και ο οποίος δεν το λέει απλώς συναισθηματικά “πόσο πολύ θα μου λείψει ο παππούς”. Σκέψου, έναν άνθρωπο ο οποίος έφυγε… στα 98… πόσο θα λείψει σε ένα νέο παιδί.

Κι όσον αφορά την ανταλλαγή απόψεων, συναισθημάτων, προβληματισμών, για οτιδήποτε. Και το τελευταίο που θέλω να σας πω, παιδιά, το οποίο είναι το πιο συγκινητικό, απ’ τα πιο συγκινητικά που έχω ζήσει. Πέρα από την επίσκεψή του στο θέατρο, κάποιες στιγμές πήγαινε κι έπινε το καφεδάκι του στο θέατρο. Έχουμε κάμερες στο θέατρο. Και τυχαία είμαι σ’ ένα γύρισμα. Τυχαία όπως είμαι, κοιτάω τις κάμερες στο θέατρο και τον ακούω να μπαίνει στην αίθουσα, μόνος του και να λέει: “Δώσε μου λίγο ακόμα… Δώσε μου λίγο ακόμα”.

Έτσι έπαιρνε ενέργεια απ’ αυτή την αίθουσα. Κι άλλο ένα, τελευταίο και κλείνω. Αποφάσισε κάποια στιγμή να σταματήσει ν’ ανεβαίνει στη σκηνή. Από τότε, τον παρακαλούσανε να βγει γενικότερα, να τοποθετηθεί, να δηλώσει κάτι, όχι μόνο για να παίξει… Δε βγήκε. Ποτέ. Και έλεγε: “Θέλω οι άνθρωποι, έτσι να με θυμούνται”. Πιο ακμαίο. Αν κι ήταν ακμαίος, το μυαλό του ήταν ξυράφι».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.