Κοινωνία άνω κάτω: Ελάτε να φρικάρουμε παρέα

Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος διεκδικεί το δικαίωμα του πολίτη στην οπλοχρησία, με επιχειρήματα – κορόνες (“ζεις σε ένα κόσμο όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να μπουκάρει στο σπίτι σου και να σε πυροβολήσει”), η Κατερίνα Παπακωστοπούλου αγανακτεί συνήθως ως Ελληνίδα μάνα, ο cool Σταύρος Μπαλάσκας ανακρίνει καλεσμένους, μεταφέρει δημοσιογραφικές πληροφορίες και δέχεται “συγχαρητήρια για την εκπομπή σας, είστε όλοι αξιόλογοι δημοσιογράφοι”, ενώ ο Τάσος Ντούγκας διαχωρίζει τη θέση του. Είμαστε συντονισμένοι στην εκπομπή “Κοινωνία άνω κάτω” του Open, ας αφήσουμε τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο να μας τη συστήσει: “Καλώς ήρθατε στην Κοινωνία άνω κάτω, ένα μπάχαλο, κανόνες μηδέν, θα δείτε και τα θέματα σήμερα, θα φρικάρουμε όλοι μαζί παρέα…”.

Ο στόχος του νέου τηλεοπτικού εγχειρήματος του Open, που μοιάζει βγαλμένο από το αραχνιασμένο χρονοντούλαπο της τηλεοπτικής ιστορίας, είναι από την αρχή ξεκάθαρος: να φρικάρουμε όλοι μαζί παρέα -μην πείτε πως δεν μας προειδοποίησαν…

Κοινωνία άνω κάτω: Ο αγανακτισμένος Μπογδάνος κι ο cool Μπαλάσκας

Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, βέβαια, είναι ήδη φρικαρισμένος κι από το “καλώς ήρθατε” πίνει ακόμα και τον καφέ του με σφιγμένα δόντια. Η Κατερίνα Παπακωστοπούλου “φρικάρει” όσο εξελίσσονται τα θέματα, ο cool Σταύρος Μπαλάσκας δεν φρικάρει, αντιθέτως δεν ξεχνά να μνημονεύσει “το FBI της ελληνικής αστυνομίας” κι έχει ένα χωρατό για κάθε περίσταση -είτε πρόκειται για το φονικό στη Φοινικούντα, είτε για τον αυνανισμό την εποχή της ΑΙ- ενώ ο Τάσος Ντούγκας φρικάρει συνήθως με τους υπόλοιπους -και διαχωρίζει τη θέση του.

Βασικό χαρακτηριστικό της εκπομπής είναι ότι οι παρουσιαστές μιλούν όλοι μαζί, διακόπτουν ο ένας τον άλλο και πιο πολύ τους καλεσμένους τους και θέτουν ερωτήσεις – τοποθετήσεις, χωρίς να περιμένουν απαντήσεις. Κανένα θέμα δεν οδηγεί πουθενά. Η δημοσιογραφική προσέγγιση είναι μόνο επίφαση και καθόλου ζητούμενο ενός πάνελ ετερόκλητου και χαοτικού, όπου ο καθένας επιχειρεί να κάνει την ίδια δουλειά -ασχέτως αν ο ένας είναι αστυνομικός, ο άλλος δικηγόρος κι ο άλλος δημοσιογράφος – πρώην αρχηγός κόμματος- και μόνος προφανής στόχος είναι οι εντυπώσεις και οι φωνές, χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

Κορόνες, υπαινιγμοί κι ακραίες απόψεις

Η θεματολογία ξεκινά από την επικαιρότητα, π.χ. τη διπλή δολοφονία στη Φοινικούντα. Ο Μπογδάνος κουνάει κάποιες σελίδες, τονίζοντας με στόμφο “έχουμε τη διαθήκη τη χειρόγραφη” (που υπάρχει εδώ και μέρες στο Διαδίκτυο) και επαναλαμβάνει τουλάχιστον τρεις φορές την ίδια “ανεπιβεβαίωτη πληροφορία” -όπως ο ίδιος τη χαρακτηρίζει- ότι ο βασικός κληρονόμος του θύματος “είχε ζητήματα με τζόγο και χρέη”.

Ο Μπαλάσκας επιμένει να ρωτά ρεπόρτερ τοπικού σταθμού για “ιδιαιτερότητες” και “ιδιαίτερες συναναστροφές του θύματος με νεαρά αγόρια”, ενώ αφήνει να υπονοηθούν αποκαλύψεις σε βάρος του κληρονόμου, λέγοντας μεγαλόψυχα στον -καλεσμένο- δικηγόρο του: “Σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας στην εκπομπή μας, αλλά να ξέρετε ότι θα γίνουν πιο περίπλοκα τα πράγματα. Απλά σας το λέω για να σας δώσω λίγη γνώση…” -γιατί ο Μπαλάσκας έχει καλή καρδιά και μοιράζει γνώση απλόχερα.

Η “Κοινωνία άνω κάτω”, βεβαίως, δεν μοιράζει μόνο γνώση (τουτέστιν υπαινιγμούς και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες), αλλά και -στιβαρή- άποψη. Το θέμα μας για παράδειγμα είναι η αύξηση των ληστειών. Η παρουσίαση των στοιχείων ζοχαδιάζει ακόμα περισσότερο τον ήδη ζοχαδιασμένο Μπογδάνο, ο οποίος δεν μπορεί άλλο να σφίγγει τα δόντια του κι εκρήγνυται για το νομικό πλαίσιο “που σε θέλει άοπλο κι απροστάτευτο”, καταλήγοντας ότι το να έχουμε όλοι από ένα όπλο “θα έπρεπε να είναι δικαίωμα”!

Αν και τα ίδια τα στοιχεία, που έχει μόλις παρουσιάσει η εκπομπή λένε ότι είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις ληστειών με τη χρήση όπλου, ο δημοσιογράφος – πρώην αρχηγός κόμματος επιμένει στην άποψη του με το επιχείρημα – παράσταση για ένα ρόλο: “Να έχεις ένα όπλο στο σπίτι σου, γιατί ζεις σε ένα κόσμο όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να μπουκάρει και να σε…” και κάνει το χέρι του περίστροφο, σημαδεύοντας τον κρόταφο της συμπαρουσιάστριας -κλαπ, κλαπ, κλαπ! (Διάλειμμα για διαφημίσεις. Κλειδαμπαρώνω -με τη βεβαιότητα ότι ζω στον κόσμο του Peaky Blinders- κι επανέρχομαι)

Ζητούμενο η ερώτηση και όχι η απάντηση

Πέρα από την παράμετρο της οπλοχρησίας, που κάνει μέχρι και τον Μπαλάσκα να διαχωρίσει τη θέση του, το θέμα των ληστειών εξετάζεται πολυδιάστατα από την εκπομπή. Που σημαίνει από την εξής μία διάσταση μιας φράσης, που αναγράφεται και στον τίτλο, και επαναλαμβάνεται από τον Μπογδάνο, τουλάχιστον άλλες τρεις φορές: “Από συμμορίες Ρομά το 53% των διαρρήξεων”.

Η συζήτηση συνεχίζεται με την παρουσία και εκπροσώπων των Ρομά, στους οποίους τίθενται ερωτήματα, που ουσιαστικά δεν ζητούν απάντηση.”Πόσο τοις εκατό του πληθυσμού είναι οι Έλληνες Ρομά;” ρωτά ο Μπογδάνος. Κι αφού ακούει ότι είναι περίπου το 2%, καταλήγει σε ερώτηση – απάντηση, κραυγάζοντας: “Το 2%, λοιπόν, κάνει το 53% των κλοπών και διαρρήξεων. Αυτό δεν είναι θέμα για σας, δεν σας λέει τίποτα;” Κι όταν η εκπρόσωπος των Ρομά, αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και στα παιδιά που ζουν σε παραπήγματα, έρχεται η ώρα του Μπαλάσκα: “Γιατί τα παιδιά, όμως, βγαίνουν από τις σκηνές και πάνε και κλέβουν τα βράδια ξυπόλητα;”. (Χάθηκε να βάλουν παπούτσια;)

Μια επιστημονική συζήτηση περί αυνανισμού

Αντίστοιχα προσεγγίζονται και τα υπόλοιπα θέματα. Με ζοχάδα, αγανάκτηση και κορόνες που ξεκινούν συνήθως από ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες -και κάνουν τον Ντούγκα να διαχωρίζει τη θέση του. Κι ακόμα και το θέμα της “τεχνητής νοημοσύνης στο παιχνίδι των ερωτικών φαντασιώσεων και του σεξ” παρουσιάζεται από τον Μπογδάνο με την ψύχραιμη φράση: “Κρίνεται το μέλλον της ανθρωπότητας”.

Η -καθαρά επιστημονική- συζήτηση που ξεκινά από την αγωνία του Μπογδάνου ότι “στο μέλλον οι άνθρωποι κινδυνεύουν να μη συνουσιάζονται και η ανθρώπινη παραγωγή να γίνεται με μεθόδους που θα θυμίζουν Matrix” συνεχίζεται με τον καλεσμένο ειδικό, Γιώργο Λάγιο, να μιλά για τις δυνατότητες που δίνει η ΑΙ να χρησιμοποιήσει κάποιος “π.χ τη φωτογραφία του Τάσου και να αυτοϊκανοποιείται, νομίζοντας ότι κάνει αίσχη, ενώ δεν είναι ο Τάσος. Αλλά, εντάξει, αυτό σ’ αρέσει Τάσο, γιατί φαντάζομαι ότι σου αρέσει να τον παίζουν και να σε σκέφτονται -αυτό επιτρέπεται ε;”. Περιττό να προσθέσω ότι ο Ντούγκας διαχωρίζει τη θέση του και προτείνει να γίνει το παράδειγμα με τον cool Μπαλάσκα, ο οποίος δεν έχει αντίρρηση (“να σου πω την αλήθεια εγώ ψιλογουστάρω, μ’ αρέσει…”).

Το θέμα ολοκληρώνεται με υπαρξιακά ερωτήματα “εγώ αυνανίζομαι πολλές φορές; Πόσες είναι οι πολλές φορές;” και too much info (“τώρα κ. Μπαλάσκα, δεν αυνανίζεστε πια; - Βάζω άλλους να το κάνουν”) και μια ακόμα “Κοινωνία άνω κάτω” φτάνει στο τέλος της, συνεπής σε ό,τι μας έταξε. Φρικάραμε.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.