Λύγισε στον «αέρα» και έκλαψε η Ανθή Βούλγαρη με τον μικρό Μιχαήλ - Έχει δώσει την ίδια μάχη

Αν και προσπάθησε να μην το δείξει, εν τούτοις, τα δάκρυά της που κυλούσαν από τα μάτια της, φανέρωσαν την συγκίνησή της! Η Ανθή Βούλγαρη δεν άντεξε και λύγισε. Όπως όλη η Ελλάδα, όταν είδε τον μαχητή ζωής, Μιχαήλ Πάνου στη βράβευση του ΠΣΑΠΠ.

Τον μικρό μαθητή ο οποίος νίκησε τον καρκίνο στο κεφάλι και βραβεύτηκε πρώτος στην 44^η γιορτή του Συνδέσμου Ποδοσφαιριστών. Η συγκίνηση του μικρού Μιχαήλ αλλά και η ευγνωμοσύνη, ήταν τόσο μεγάλη που δεν μπορούσε να διαβάσει το μικρό μήνυμα που είχε γράψει για να ευχαριστήσει όσους τον βοήθησαν.

Διαβάστε ακόμα: Βραβεία ΠΣΑΠΠ: «Λύγισε» ο μικρός Μιχαήλ, ο οπαδός της ΑΕΚ που έδωσε μάχη για τη ζωή του

Έβαζε τα κλάματα. Το μήνυμά του όμως ήθελε να ακουστεί. ΟΧΙ στη βία!

Ο Μιχαήλ πάλευε για τη ζωή του και άλλοι πάνε και σκοτώνονται.

Όσο έπαιζε το βίντεο στην «Κοινωνία Ώρα Mega» η Ανθή Βούλγαρη έβαλε τα κλάματα. Μην ξεχνά κανείς πως έγινε πρόσφατα μανούλα και είναι φυσικό να είναι ακόμα περισσότερο ευαισθητοποιημένη. Πολύ περισσότερο όμως, έχει περάσει και η ίδια από αυτή τη μάχη και ξέρει. Νιώθει. Καταλαβαίνει πολλά περισσότερα. Θυμάται.

Προσπάθησε να μιλήσει δίχως κόμπους στον λαιμό, αλλά τα δάκρυά της δεν κατάφερε να τα συγκρατήσει.

«Πόσα παιδάκια δίνουν αυτή τη μάχη. Είδα το παιδάκι πώς ήταν πέρυσι και πώς είναι φέτος. Πόσο ταλαιπωρημένος και χωρίς μαλλάκια και φέτος τα κατάφερε και είναι νικητής και δίνει το δικό του μήνυμα και στα άλλα παιδάκια», είπε η Ανθή Βούλγαρη.

Η ιστορία του Μιχαήλ Πάνου

Στις 30 Μαρτίου 2025 στην αναμέτρηση μεταξύ της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ για τα playoffs της Super League, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας και ο Σταύρος Πήλιος χάρισαν την φανέλα τους στον μικρό Μιχαήλ, ο οποίος είχε νικήσει τη δύσκολη και μεγάλη μάχη με τον καρκίνο.

Ο πρόεδρος του ΠΣΑΠΠ, Γιώργος Μπαντής, βράβευσε τον μικρό, με όλο το ακροατήριο να συγκινείται και να ξεσπά σε χειροκροτήματα.

Η φωτογραφία με την τομή στο κεφάλι της και η εξομολόγηση

Το 2017 η Ανθή Βούλγαρη έδωσε τη μεγάλη μάχη και οδηγήθηκε στο χειρουργείο για να αφαιρέσει τον όγκο που είχαν βρει. Έναν χρόνο μετά η ίδια είχε γράψει στο Instagram…

«Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από την ημέρα την κρανιοτομής μου για να αφαιρέσω έναν μικρό όγκο.. 27.9.2017. Ημερομηνία χαραγμένη πλέον στο κεφάλι μου. Αυτή είναι η ιστορία μου μέχρι να μπορέσω να επανέλθω, όπως την κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός της φίλης μου @lelekomou. Η οποία είχε δίκιο όταν μου είπε έλα να το φωτογραφίσουμε.. Πρέπει να θυμάσαι να μην ξεχνάς πως το ξεπέρασες.. Λοιπόν ναι έκλαψα, προσευχήθηκα, δεν ήθελα να βλέπω την τομή, μετά την αποδέχτηκα, την αγάπησα, και τελικά μπόρεσα να χαμογελάω ξανά...

Ένα χρόνο τώρα ζω με αυτήν. Όταν αλλάζει ο καιρός με πονάει, όταν κουράζομαι το ίδιο αλλά μου υπενθυμίζει ότι είναι εκεί προφανώς για να μου θυμίζει τι δεν πρέπει να ξεχνάω. Να αγαπάω τις μικρές στιγμές της ζωής. Να μην αναλώνομαι στα εφήμερα και να σέβομαι πάνω από όλα την υγεία μου και τον εαυτό μου. Η υγεία, η οικογένεια και μερικοί καλοί φίλοι είναι ο θησαυρός μας. Στα απλά είναι τα πιο όμορφα.. Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο. Κάθε στιγμή που αναπνέουμε είναι ευλογημένη..

Δεν θυμάμαι πολλά από εκείνη την μέρα. Μόνο τη στιγμή που έμπαινα στο χειρουργείο και όσους ήταν εκεί και με περίμεναν με αγωνία να βγω από το χειρουργείο. Τα μηνύματα αγάπης που δέχτηκα μετά.. Και τα μηνύματα όσων περνάτε ή περάσατε κάτι αντίστοιχο.

Λοιπόν ένα χρόνο μετά λέω πως ήταν το μεγαλύτερο μάθημα μέχρι τώρα και ευχαριστώ τον Θεό που με άφησε να το ζήσω και που όλα πήγαν καλά. Ευχαριστώ όλους όσους ήταν στο πλάι μου και πιο πολύ όσους ήταν εκείνη την μέρα εκεί έξω από την πόρτα του χειρουργείου για οκτώ ώρες να αναμένουν νέα μου.. @lelekomou σε ευχαριστώ για τη φωτογράφιση.. Έχει ανεκτίμητη αξία για μένα.. Είσαι top! @kostaskonstantinidis σε ευχαριστώ που ήσουν δίπλα μου σε αυτό.. Ήταν πιο εύκολο μαζί σου...».

Η δημοσιογράφος είχε μιλήσει και στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη «Μεσάνυχτα»: «Ήταν καλοκαίρι του 2017, μόλις είχα τελειώσει την εκπομπή και ένιωθα διαρκώς πολύ κουρασμένη. Δεν είχα όρεξη, δεν μπορούσα να σταθώ στα πόδια μου, είχα πονοκεφάλους, αλλά λέω εντάξει, από την κούραση θα είναι. Μέχρι που ήρθε η επιληπτική κρίση. Αυτό μου συνέβη την ώρα που κοιμόμουνα, δεν κατάλαβα τίποτα, ήμουν με τον Κώστα και θυμάμαι απλά να με ταρακουνάει και να μου λέει: ‘Πες μου ποιος είμαι’ και ξέρεις, λέω ‘τι λέει τώρα; γιατί μου το λέει αυτό;’ και μέχρι να πάμε στο νοσοκομείο δεν είχα καταλάβει. Αν σου πω ότι δεν θυμάμαι πώς έφτασα στο νοσοκομείο».

Στην συνέχεια, η Ελεονώρα Μελέτη ρωτά την Ανθή Βούλγαρη για το πώς μπορεί να ένιωσε ο σύντροφός της, με την δημοσιογράφο να απαντά: «Δεν μου το έχει περιγράψει. Δεν μου έχει περιγράψει ακόμη το πώς ήταν. Απλά μου είπε ότι σπαρταρούσες. Δεν θέλει να μου το περιγράψει. Φαντάζομαι ότι ήταν πολύ δύσκολο. Άσχημη εικόνα».

Συνεχίζοντας την περιγραφή της, είπε: «Μετά είχα ένα κενό. Θυμάμαι απλά ότι με βάζανε στον αξονικό τομογράφο. Εγκεφαλογραφήματα, κόντρα εξετάσεις. Ήμουν μία εβδομάδα μέσα στο νοσοκομείο κι εγώ πίστευα ότι είχα πάθει υπερκόπωση. Μέχρι που βγήκαν τα αποτελέσματα και μου λένε: ‘Βρίσκουμε κάτι στο κεφάλι σου, ένα ογκάκι’. Ωπ! Ογκάκι; Φαίνεται ότι δεν είναι κακοήθεια, αλλά πρέπει να το δούμε. Στην αρχή, δεν το πίστευα. Αλλά όταν άρχισα να το σκέφτομαι, είπα ΟΚ, θα το αντιμετωπίσουμε. Μου είπαν ότι είναι ένα σηρραγγώδες αιμαγκίωμα, που αυτό θα είναι σαν βόμβα στο κεφάλι σου. Αν το κρατήσεις, δεν ξέρουμε πότε θα σκάσει και τι θα συμβεί, γιατί εγώ είμαι ένας άνθρωπος που αθλούμαι, αγχώνομαι, είναι η ένταση της δουλειάς. Μου είπαν πως ή θα το βγάλεις, αλλά κι εκεί υπάρχει ένας κίνδυνος γιατί είναι ένα χειρουργείο στο κεφάλι ή θα ζεις με τα φάρμακα για την επιληψία για μία ζωή».

Ακολούθως, η Ανθή Βούλγαρη μίλησε για την δύσκολη απόφαση που πήρε να κάνει τελικά την χειρουργική επέμβαση: «Ζορίστηκα πάρα πολύ. Πιέστηκα πάρα πολύ. Υπήρχαν βράδια που έκλαιγα μόνη μου, γιατί έλεγα, εντάξει, από την μία δεν ήθελα να ζω μία ζωή με φάρμακα γιατί αν το επέλεγα αυτό, φαντάσου ότι θα έπρεπε να μην ανεβάζω ποτέ παλμούς πάνω από 120. Και είπα, ότι δεν μπορώ να ζήσω έτσι όλη μου την ζωή, πάμε να το κάνουμε και ότι γίνει».

Στη συνέχεια είχε μιλήσει για την πίστη της στον Θεό: «Είχα γυρίσει όλα τα μοναστήρια. Πήγαινα παντού, θυμάμαι ότι έμενα μόνη μου για να προσευχηθώ ουσιαστικά, να αφοσιωθώ σε αυτό. Και άλλαξε ο τρόπος που σκεφτόμουν. Μέχρι τότε με ένοιαζε το πώς θα δουλέψω, τι θα κάνω, πώς θα πληρώσω τους λογαριασμούς. Από τότε έχω γίνει ζαμάν φου».

Αναφερόμενη στην μορφή του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου που είδε, είπε: «Είμαι στο χειρουργείο και πριν ξυπνήσω, ξέρω ότι είμαι καλά. Γιατί βλέπω μία μορφή, ξέρω ότι κοιμάμαι. Δεν έχω ξαναδεί πιο όμορφο άνδρα στη ζωή μου. Μια μορφή τόσο λαμπερή, ένα χαμόγελο απίστευτο και μου γνέφει ότι όλα είναι καλά. Αλλά καταλαβαίνω ότι δεν είναι γιατρός και μου έρχεται στο κεφάλι ότι είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Ήταν η μόνη μορφή που δεν ήξερα. Ήταν ο μόνος άγιος που δεν είχα πάει ποτέ να προσκυνήσω. Και ξυπνάω και λέω στην μάνα μου: ‘Μαμά, έχουμε εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου;’ μέσα στην ζάλη. Η μάνα μου νόμιζε ότι τα’ χασα. Όταν συνήλθα την επόμενη ημέρα λέω ‘αποκλείεται, κάπου είναι η εικόνα του’. Και διηγούμαι το τι έχει συμβεί. Ήταν πολύ ζωντανό όλο αυτό. Ξέρω πολύ καλά ποιος ήταν δίπλα μου εκείνη την στιγμή».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.