«Μάρτυρας»: Η απίστευτη αληθινή ιστορία, πίσω από τη σειρά που καθηλώνει στο Netflix

Το πρωί της 15ης Ιουλίου του 1992, η 24χρονη Αγγλίδα Ρέιτσελ Νίκελ πήρε τον δίχρονο γιο της, Άλεξ και τη σκυλίτσα τους για την καθημερινή βόλτα τους στο Wimbledon Common, ένα δημοφιλές πάρκο του νοτιοδυτικού Λονδίνου. Όταν λίγες ώρες αργότερα, ο σύντροφος της, Αντρέ Χάνσκομπ τηλεφώνησε στο σπίτι, η κλήση απαντήθηκε από αστυνομικό, ο οποίος είχε φριχτά νέα: η Νίκελ ήταν νεκρή και ο μικρός Άλεξ ήταν ο μοναδικός μάρτυρας στη δολοφονία της.

Το Netflix επιστρέφει στο έγκλημα που συγκλόνισε τη Μεγάλη Βρετανία 34 χρόνια πριν, όταν, υπό το φως του ήλιου, μια νεαρή μητέρα δέχτηκε επίθεση, κακοποιήθηκε σεξουαλικά και μαχαιρώθηκε 49 φορές, δίπλα στον γιο της, ο οποίος έγινε αντιληπτός αργότερα από περαστικούς, καθώς της φώναζε: «Μαμά σήκω».

Στην υπόθεση, που είχε προκαλέσει φρενίτιδα στα media της εποχής, στηρίζεται η νέα σειρά «The Witness» (Μάρτυρας), που βρίσκεται στην κορυφή του ελληνικού ΤΟΡ 10 του Netflix (και στη δεύτερη θέση παγκοσμίως, με παρουσία στο ΤΟΡ 10 84 χωρών), όπως και το ντοκιμαντέρ «The Murder of Rachel Nickell», που ανέβηκε ταυτόχρονα στην πλατφόρμα.

Μυθοπλασία και ρεαλισμός 

Η τριών επεισοδίων σειρά, που έχει κατακτήσει εξαιρετικές κριτικές, εστιάζει περισσότερο στις συνέπειες της τραγωδίας για τους ανθρώπους που έμειναν πίσω. Αποκαλύπτει τον πόνο, την αναστάτωση και το ψυχικό τραύμα που βίωσαν ο Αντρέ (Τζόρνταν Μπόλτζερ) και ο Άλεξ (τον υποδύεται ο Τζ. Γουίλιαμς ως παιδί και ο Μαξ Φίντσαμ ως έφηβο), αντιμετωπίζοντας παράλληλα με τη σκληρή απώλεια, την πίεση της αστυνομικής έρευνας και των μέσων ενημέρωσης. Η θέση τους στην παραγωγή, σε ρόλο συμβούλων, εγγυάται την αφήγηση των γεγονότων, όπως τα έζησαν. 

Το ντοκιμαντέρ «The Murder of Rachel Nickell», στο οποίο επίσης συμμετέχουν ο Άλεξ και ο Αντρέ Χάνσκομπ, αναλύει την υπόθεση από μια άλλη σκοπιά. Αξιοποιεί αποκλειστικό αρχειακό υλικό, μαρτυρίες μελών της οικογένειας και αναλύσεις κορυφαίων εγκληματολόγων, για να αναδείξει πώς μια επίμονα εσφαλμένη, αν και ιδιαίτερα προβεβλημένη, αστυνομική έρευνα οδήγησε στη δίωξη ενός αθώου ανθρώπου, επιτρέποντας στο δολοφόνο να συνεχίσει να κυκλοφορεί ελεύθερα και να σκοτώνει.

Το ανθρωποκυνηγητό, που έγινε cold case

Αν και η σκηνή του θανάτου της μητέρας του, όπως ο Άλεξ Χάνσκομπ έχει πει, εξακολουθεί να προβάλλεται μέσα του σαν βουβή ταινία, το μόνο που πρόλαβε τότε να δει, ήταν ένας άγνωστος με μαύρη τσάντα, που τον έριξε στο έδαφος. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, η μαμά κατέρρευσε δίπλα του, ενώ ο άγνωστος εξαφανιζόταν «σαν φάντασμα». 

Η αστυνομία ανέκρινε 32 άντρες. Χρειάστηκε περίπου ένα χρόνο ερευνών για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δράστης ήταν ο Κόλιν Σταγκ, ένας άνεργος, που έβγαζε συχνά βόλτες τον σκύλο του στην περιοχή. 

Τον Αύγουστο του ‘93 ο Σταγκ συνελήφθη, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία που να τον συνδέουν με τον τόπο του εγκλήματος, παρά μόνο μια εμμονική προσπάθεια των αρχών να τον δελεάσουν να ομολογήσει με τρόπους, που κρίθηκαν απαράδεκτοι. Παρέμεινε προφυλακισμένος για 13 μήνες, μέχρι που δικαστής τον απάλλαξε από κάθε κατηγορία, κι αργότερα του χορηγήθηκε αποζημίωση 706.000 λιρών. Ο πραγματικός ένοχος συνέχιζε τη δράση του. 

Το 1993, κι ενώ ο Σταγκ βρισκόταν στη φυλακή, άλλη μια νέα μητέρα, η 27χρονη Σαμάνθα Μπίσετ, δολοφονήθηκε μαζί με την τετράχρονη κόρη της, Τζασμίν στο σπίτι τους στο Πλάμστεντ. Έξι μήνες μετά, τα αποτυπώματα του Ρόμπερτ Νάπερ ταυτοποιήθηκαν στον τόπο του εγκλήματος. Ο Νάπερ συνελήφθη και ομολόγησε το 1995. 

Το 2002 οι εξελίξεις στις τεχνικές ανάλυσης DNA επέτρεψαν την επανεξέταση του γενετικού υλικού, που είχε βρεθεί στη δολοφονία της Νίκελ. Η νέα ανάλυση αποκάλυψε ταύτιση με το DNA του καταδικασμένου Νάπερ, ο οποίος ήδη κρατούνταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο υψίστης ασφαλείας Broadmoor. Το 2008, 16 χρόνια μετά το έγκλημα, κατηγορήθηκε, ομολόγησε και καταδικάστηκε για την επίθεση σε βάρος της 24χρονης μητέρας . 

Τα καταστροφικά λάθη και η δράση του Νάπερ

Τόσο η σειρά, ιδίως όμως το ντοκιμαντέρ, καταδεικνύουν πόσο καταστροφική διαχείριση έγινε στην αστυνομική έρευνα από την πρώτη στιγμή. 

Ο Ρόμπερτ Νάπερ ήταν παλιός γνωστός των αστυνομικών αρχών. Γεννημένος το 1966, βίωσε σοβαρά τραύματα στην παιδική ηλικία του, καθώς ήταν μάρτυρας της κακοποίησης της μητέρας από τον πατέρα του. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, οδηγήθηκε σε ανάδοχη οικογένεια, ενώ παράλληλα έλαβε ψυχιατρική φροντίδα, καθώς σύμφωνα με την Telegraph διαγνώστηκε με έναν ιδιαίτερα τοξικό συνδυασμό παρανοϊκής σχιζοφρένειας. Μεγαλώνοντας, γινόταν πιο επιθετικός και στα 19 κυκλοφορούσε δημόσια με γεμάτο πυροβόλο όπλο, με αποτέλεσμα να του επιβληθεί πρόστιμο. 

Το 1989 ξεκίνησε μια σειρά δεκάδων σεξουαλικών επιθέσεων σε γυναίκες, που αργότερα έγιναν γνωστές ως «οι βιασμοί του Green Chain» από το όνομα της πεζοπορικής διαδρομής, όπου διαπράχθηκαν. Την ίδια χρονιά, η μητέρα του επικοινώνησε με την αστυνομία για να αναφέρει ότι ο γιος της μόλις της είχε εκμυστηρευθεί πως είχε βιάσει μια γυναίκα. Οι αστυνομικοί δεν εντόπισαν καμία σχετική καταγγελία, έτσι θεώρησαν την πληροφορία ανάξια διερεύνησης. 

Υπήρξαν κι άλλες πληροφορίες που συσχέτιζαν τον Νάπερ με σεξουαλικές επιθέσεις και το όνομα του παρέμενε σε λίστες υπόπτων. Μετά τη δολοφονία της Νίκελ, οι αρχές τον ανέκριναν, του ζήτησαν να παρουσιαστεί για να δώσει δείγμα αίματος, όμως εκείνος δεν εμφανίστηκε και μετακόμισε. Αποκλείστηκε, ωστόσο από περαιτέρω έρευνες, καθώς θεωρήθηκε πολύ ψηλός, με βάση την περιγραφή του υπόπτου.                                                   

Τον Οκτώβριο του 1992, λίγους μήνες μετά το έγκλημα, ο Νάπερ συνελήφθη ως ύποπτος για παρενόχληση και καταδίωξη (stalking). Στο σπίτι του, οι αστυνομικοί βρήκαν πολυάριθμα όπλα και σημειώσεις με υβριστικές και υποτιμητικές αναφορές σε γυναίκες. Παραδέχτηκε την ενοχή του και καταδικάστηκε σε μόλις οκτώ εβδομάδες κράτησης. Και πάλι συσχετισμός με τη δολοφονία της Νίκελ δεν έγινε.  

Ένα χρόνο μετά, τον Νοέμβριο του 1993, ο Νάπερ εισέβαλε στο σπίτι της 27χρονης Σαμάνθα Μπίσετ, τη δολοφόνησε με μαχαιριές κι έπνιξε την τετράχρονη κόρη της. Οι επιθέσεις και οι απόπειρες βιασμών στην περιοχή συνεχίστηκαν μέχρι τον Μάιο του 1994, όταν συνελήφθη κι αργότερα καταδικάστηκε για το έγκλημα στο σπίτι της Μπίσετ, δύο βιασμούς και δύο απόπειρες βιασμών.

Το μήνυμα του αληθινού μάρτυρα

Όταν το 2008, ο Νάπερ ομολόγησε και καταδικάστηκε για άλλες τέσσερις σεξουαλικές επιθέσεις, καθώς και για τη δολοφονία της Νίκελ, ο γιος της ήταν 18 χρονών. «Την πρώτη φορά που είδα φωτογραφία του, δεν ένιωσα τίποτα. Ούτε μου πρόσφερε ποτέ ικανοποίηση το γεγονός ότι βρίσκεται στη φυλακή. Είχα συγχωρήσει τον δολοφόνο της μητέρας μου, πριν ακόμα μάθω ποιος ήταν».       

Ο 36χρονος σήμερα Άλεξ Χάνσκομπ, ο οποίος  εργάζεται ως δάσκαλος γιόγκα, έχει καταγράψει όσα βίωσε μετά την απώλεια στο βιβλίο Letting Go: A True Story of Murder, Loss & Survival. Σε αυτό βασίζεται η σειρά «The Witness», που στον πυρήνα της, σύμφωνα με τον πραγματικό μάρτυρα, κρύβει ένα μήνυμα  ελπίδας: «Ακόμα και μέσα από τον πόνο και την οδύνη των ανθρώπων, μπορεί να προκύψει κάτι θετικό. Με τη σειρά και το ντοκιμαντέρ, αποτίουμε φόρο τιμής στη θεραπευτική δύναμη της αγάπης, της ελπίδας, της πίστης στη ζωή, καθώς και στην αξία του να μην τα παρατάς ποτέ». 

Όσο για τη μνήμη της μητέρας του, την κρατάει ζωντανή. «Εξακολουθώ να θυμάμαι το χαμόγελο της, τη μυρωδιά της, τον ήχο της φωνής της. Έχω πάντα στο σπίτι κοσμήματα, φωτογραφίες, μαζί με το Coco Chanel, το άρωμα που φορούσε...». 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.