Μια σύντομη περιγραφή της νέας σειράς του Star, Μαύροι Πίνακες περιλαμβάνει τα εξής: μια μικρή πόλη, μια δολοφονία με θύμα πλούσια και όμορφη έφηβη και ένας -κατά τα φαινόμενα- serial killer.
Ως μοτίβο γνωστό και αγαπημένο, ειδικά για τους λάτρεις των αστυνομικών μυστηρίων. Μόνο που στην ελληνική τηλεοπτική παραγωγή, ελάχιστα είναι τα δείγματα σειρών του είδους, που κατάφεραν να ξεχωρίσουν, να κατακτήσουν το ενδιαφέρον του κοινού και να σταθούν στα ίσα απέναντι σε αντίστοιχες ξένες παραγωγές (όπως π.χ. το Έτερος εγώ).
Οι Μαύροι Πίνακες έδειξαν με το καλημέρα ότι έχουν όλα τα φόντα για να το πετύχουν.
Μικρή κωμόπολη με μυστικά και ψέματα
Η αίσθηση που σου αφήνει το τέλος του πρώτου επεισοδίου είναι ότι είδες μια σειρά που ξεφεύγει από κάποια -παρωχημένα πια- στερεοτυπικά όρια των ελληνικών παραγωγών. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια από τις νέες αστυνομικές σειρές μυστηρίου του Netflix, με ήρωες που μιλούν αγγλικά, γαλλικά ή ισπανικά.
Κι αν κάτι συμβάλλει τα μέγιστα σε αυτό, πέρα από την ευχάριστη έκπληξη του σεναρίου και τη συνεισφορά των πολλών καλών ηθοποιών, καταξιωμένων και νεότερων στο πειστικό ζωντάνεμα των χαρακτήρων, είναι η σκηνοθεσία.
Μια ιδιαίτερη κινηματογραφική ματιά, που καταφέρνει να προσπερνά τα ανούσια και να δίνει έμφαση στα σημαντικά, που δημιουργεί ατμόσφαιρα και μυστήριο σε μια μικρή κωμόπολη της ελληνικής επαρχίας, η οποία ως είθισται σε τέτοιες τηλεοπτικές συνθήκες (από την εποχή του λατρεμένου Twin peaks) είναι γεμάτη μυστικά και ψέματα.
Η οπτική της Κατερίνας Φιλιώτου, που υπογράφει τη σκηνοθεσία, δεν εμμένει στα στερεότυπα. Ακόμα και η σκηνή σεξ του πρώτου επεισοδίου δεν έχει διάθεση κλειδαρότρυπας, δεν στέκεται σε κοντινά πάθους, εκτός και αν έχουν τη χρησιμότητα τους για την εξέλιξη της πλοκής. Παράλληλα, τα αρκετά εξωτερικά γυρίσματα και η προσεκτικά επιμελημένη παραγωγή συνεισφέρουν τα μέγιστα, ώστε να δημιουργούνται οι συνθήκες που βάζουν τον θεατή – λάτρη των αστυνομικών μυστηρίων μέσα στην ιστορία.
Μυστήριο και θεωρία των χρωμάτων του Γκαίτε
Όσο για την ιστορία, στο πρώτο επεισόδιο άφησε πολλές υποσχέσεις. Η πλοκή ξεκινά από την ανακάλυψη του πτώματος της έφηβης κόρης του δημάρχου (Γιάννης Παπαζήσης), την οποία ερευνά η ιδιόρρυθμη και μονίμως «στραβωμένη» αστυνομικός Άννα (Κάτια Γκουλιώνη) με συνεργάτη τον Άλκη (Δημήτρη Κίτσο) και την Ιόλη (Σοφία Κόκκαλη), που μόλις ήρθε με μετάθεση από την Αθήνα.
Παράλληλα με τη διερεύνηση της δολοφονίας, το πρώτο επεισόδιο μας γνωρίζει τους κατοίκους αυτής της επαρχιακής κωμόπολης: την ηλικιωμένη μοναχική κυρία με τον σκύλο (υπέροχη Όλγα Πολίτου), τον παπά, την σύζυγο του δημάρχου (πάντα ξεχωριστή Λένα Παπαληγούρα), τον πατέρα της αστυνομικού (Θόδωρος Κατσαφάδος), τους καθηγητές του τοπικού Λυκείου, το θύμα και την κολλητή της φίλη. Το μυστήριο γίνεται ακόμα πιο ελκυστικό, με τους πρώτους υπαινιγμούς ενός τελετουργικού που παρατηρείται στα θύματα, σε σχέση με τη θεωρία των χρωμάτων του Γκαίτε.
Η τελευταία σκηνή σε κάνει να εύχεσαι να υπήρχαν περισσότερα διαθέσιμα επεισόδια για να δεις τη συνέχεια. Στην τηλεθέαση, οι “Μαύροι πίνακες” περιορίστηκαν σε μονοψήφιο μέσο όρο (8,4% στο νεανικό κοινό), όμως αυτό δεν αναιρεί τις θετικές εντυπώσεις που άφησε η πρεμιέρα. Άλλωστε, σε ένα κανάλι όπως το Star, που τα τελευταία χρόνια επενδύει κυρίως σε ριάλιτι και όχι στην ελληνική μυθοπλασία, ίσως χρειαστεί υπομονή για να επιστρέψει το κοινό των σειρών.
Σίγουρα, οι “Μαύροι πίνακες” αξίζουν μια ευκαιρία, ιδίως για όσους αγαπούν τα κλασικά, ατμοσφαιρικά, αστυνομικά μυστήρια, που προσεγγίζονται με μοντέρνα, σύγχρονη οπτική και όχι με διάθεση να προσθέσουν λίγο μυστήριο και 5-6 φόνους σε μια κατά τα άλλα, κλασική σαπουνόπερα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
