Κυριάκος Πιερρακάκης: «Η Ελλάδα έχει την ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους παγκοσμίως»

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης τόνισε πως η Ελλάδα έχει την ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους παγκοσμίως, με το δημόσιο χρέος να ακολουθεί σταθερά καθοδική πορεία, ενώ ο στόχος είναι να βρεθεί κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029.

Αυτό ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σε ομιλία του στο Gala Dinner του 7ου Συνεδρίου του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, με θέμα «The World in Disruption», σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ενώ πρόσθεσε πως η μείωση αυτή, αποτελεί προϋπόθεση οικονομικής σταθερότητας και εθνικής κυριαρχίας.

Όπως είπε, επίσης ο υπουργός, αλλάζει το πλαίσιο στη δέουσα επιμέλεια λογιστών- νέοι ρόλοι για ΥΠΕΘΟΟ, ΑΑΔΕ και Οικονομικό Επιμελητήριο. Επισημαίνοντας ότι στο νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί την επόμενη Τετάρτη, μια σειρά από διατάξεις αποτελούν προϊόν διαλόγου με τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς, όπως η μείωση των προστίμων για εκπρόθεσμες μηδενικές δηλώσεις ΦΠΑ και η κατάργηση προστίμων για δηλώσεις με οφειλή έως 100 ευρώ.

Ενώ, για την κρίση στη Μέση Ανατολή, επανέλαβε ότι πρώτα απ' όλα, χρειάζονται μέτρα στοχευμένα και αποτελεσματικά, που θα προστατεύουν τους πιο ευάλωτους πολίτες και τις πιο εκτεθειμένες επιχειρήσεις, χωρίς να ρισκάρουν νέες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Στα κυριότερα σημεία της ομιλίας του, ο υπουργός ανέφερε:

«Η διεθνής συγκυρία, η αλήθεια είναι, ότι είναι ίσως πιο σύνθετη από κάθε άλλη φορά τις τελευταίες δεκαετίες. Ξεκινάω με αυτό το οποίο κατά βάση συζητάμε, την κρίση στη Μέση Ανατολή και η αλήθεια είναι ότι οι προσδοκίες για μια γρήγορη αποκλιμάκωση της κρίσης δεν έχουν, μέχρι στιγμής, επιβεβαιωθεί. Και αυτή η κρίση λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής κινδύνων για την παγκόσμια οικονομία και, κατ' επέκταση, για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Τις τελευταίες ώρες γίνονται προσπάθειες και διαπραγματεύσεις για την αποκλιμάκωση της έντασης. Ευχόμαστε αυτή τη φορά να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος και να ανοίξει ένας δρόμος μεγαλύτερης σταθερότητας και ειρήνης. Ωστόσο, η δική μας δουλειά, η δική μας αρμοδιότητα, είναι πάντοτε να είμαστε σε εγρήγορση και πάντοτε να παρακολουθούμε τα γεγονότα από κοντά.

Οι επιπτώσεις της κρίσης είναι ήδη ορατές. Οι ενεργειακές αγορές αντιδρούν με έντονη μεταβλητότητα. Το κόστος των θαλάσσιων μεταφορών αυξάνεται. Τα ασφάλιστρα κινδύνου εκτοξεύονται. Οι κρίσιμοι εμπορικοί διάδρομοι, προφανώς τα Στενά του Ορμούζ αλλά και όχι μόνο, από τη Διώρυγα του Σουέζ έως τη Μεσόγειο και φυσικά μέχρι τα Στενά του Ορμούζ, βρίσκονται υπό πίεση.

Αυτό πρακτικά σημαίνει μια άλλη καθημερινότητα: Με υψηλότερο κόστος ενέργειας, με ακριβότερα αγαθά, με καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, με μεγαλύτερη πίεση για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Οι πολίτες αισθάνονται καθημερινά αυτή την πίεση, ειδικά οι πιο ευάλωτοι και βέβαια το ίδιο και οι επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μια αύξηση της τιμής του πετρελαίου κατά 10 δολάρια το βαρέλι μπορεί να περιορίσει την παγκόσμια ανάπτυξη κατά περίπου 0,2 ποσοστιαίες μονάδες. Μην σας ακούγεται μικρό, παρότι οικονομολόγοι. Δεν είναι. Και γι' αυτό, η ευθύνη μας είναι να είμαστε προετοιμασμένοι ακόμη και για τα πιο δύσκολα σενάρια.

Σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, ξεκινώ από την Ευρώπη, η Ήπειρός μας καλείται να ισορροπήσει σε μια λεπτή γραμμή. Να στηρίξει τις κοινωνίες της και ταυτόχρονα να διατηρήσει τη δημοσιονομική σταθερότητα και την αξιοπιστία της. Η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε ένα πάρα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι.

Έχει γεωπολιτική αστάθεια. Η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας, θα λέγαμε ότι έχει τελειώσει για την Ευρώπη, είτε μιλάμε για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, είτε μιλάμε για τα ζητήματα τα οποία έχουν προκύψει συνολικά στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την Κίνα, με τον διεθνές γεωπολιτικό παζλ το οποίο διαχειριζόμαστε, έχει να κάνει όμως και με την ενεργειακή αβεβαιότητα, με τον τεχνολογικό ανταγωνισμό και βέβαια με πιέσεις στην ανάπτυξη. Γι' αυτό και η απάντηση της Ευρώπης δεν μπορεί να είναι ούτε διστακτική, ούτε και αποσπασματική.

Πρέπει να είναι στρατηγική, ενιαία και αποφασιστική. Καμία χώρα μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά κρίσεις τέτοιου μεγέθους. Χρειαζόμαστε κοινό ευρωπαϊκό σχεδιασμό και σίγουρα ταχύτερο συντονισμό. Πρώτα απ' όλα, χρειαζόμαστε μέτρα στοχευμένα και αποτελεσματικά, που να προστατεύουν τους πιο ευάλωτους πολίτες και τις πιο εκτεθειμένες επιχειρήσεις, χωρίς να ρισκάρουν νέες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Αλλά όλα αυτά εν τέλει, είναι μόνο η αρχή. Γιατί η πραγματική πρόκληση είναι στρατηγική. Μέχρι σήμερα η κριτική που ακούμε στην Ευρώπη είναι ότι έχουμε περιοριστεί στη διαχείριση των κρίσεων. Η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει μόνο αυτό, πρέπει να διαμορφώσει το μέλλον της. Και αυτό σημαίνει, πρώτα απ' όλα, ενεργειακή αυτονομία. Να μειώσει τις εξαρτήσεις της από ορυκτά καύσιμα και από τις ασταθείς γεωπολιτικές ζώνες. Να επενδύσει ακόμη πιο δυναμικά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις και στα ευρωπαϊκά ενεργειακά δίκτυα. Αυτή είναι μια πολιτική ασφάλειας και οικονομικής ανθεκτικότητας.

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός το 2019, η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολλές ιστορικές εκκρεμότητες. Το καλό με τις πολλές ιστορικές εκκρεμότητες είναι ότι σου δίνουν την αναπτυξιακή ώθηση του προφανούς. Δηλαδή, έχεις πράγματα τα οποία ξέρεις ότι είναι σε συμπιεσμένο ελατήριο και αν τα κάνεις θα σου δώσουν μια αναπτυξιακή ώθηση, η οποία βρίσκεται εκεί και την οποία άλλες χώρες είχαν ήδη ανακαλύψει.

Σας παραπέμπω στην πολιτική για τα Μη Κρατικά Πανεπιστήμια ή γενικότερα για τη διεθνοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Καταλήξαμε να είμαστε μια χώρα η οποία στέλνει πάρα πολλούς φοιτητές στο εξωτερικό, αναντίστοιχα πολλούς με το μέγεθός της, χωρίς να λέω ότι αυτό είναι κάτι αρνητικό- και εγώ ίδιος έχω σπουδάσει, έχω κάνει ένα κομμάτι των σπουδών μου στο εξωτερικό- και πολλοί από εσάς, αλλά είναι άλλο πράγμα αυτό να είναι επιλογή και άλλο πράγμα αυτό να είναι ανάγκη, για πολλούς.

Υπάρχει άλλο ένα βήμα, επίσης, το οποίο η Ευρώπη πρέπει να κάνει άμεσα και αυτό είναι το ψηφιακό ευρώ. Σε έναν κόσμο όπου το χρήμα ψηφιοποιείται και οι τεχνολογικές ισορροπίες αλλάζουν ραγδαία, πρέπει να διασφαλίσουμε τη νομισματική μας κυριαρχία και τη στρατηγική μας αυτονομία. Και το ψηφιακό ευρώ βασικά θα είναι το θεμέλιο για μια νέα εποχή οικονομικής εμπιστοσύνης ειδικά ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ και γενικά οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει να μην δημιουργήσουν ψηφιακό δολάριο. Αυτή είναι μια απόφαση που την έχει λάβει η Κίνα, αντίστοιχα για το νόμισμά της, αλλά οι ΗΠΑ θα δράσουν μόνο από την ιδιωτική καινοτομία στο χρηματοπιστωτικό τους σύστημα. 'Αρα εδώ έχουμε μια στρατηγική ευκαιρία για την Ευρώπη, μέσα στα επόμενα χρόνια, ελπίζουμε κοντινά.

Και εκεί είναι που θα κριθεί ο ρόλος μας στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα. Αν θα αποκτήσει τη δύναμη να ηγείται και να επηρεάζει τις διεθνείς εξελίξεις ή αν θα ακολουθεί παθητικά αποφάσεις τρίτων. Η απάντηση οφείλει να είναι αυτονόητη.

Πιερρακάκης: «Θεωρούμαστε υπόδειγμα ανάκαμψης και ανθεκτικότητας»

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα έχει αλλάξει ρόλο. Από χώρα που κάποτε βρισκόταν στο επίκεντρο της κρίσης, θεωρούμαστε υπόδειγμα ανάκαμψης και ανθεκτικότητας. Η ελληνική οικονομία , ακόμη και σε τόσο δύσκολους καιρούς, αναπτύσσεται με ρυθμό κοντά στο 2%- ο ρυθμός αυτός κρατείστε ότι είναι σχεδόν διπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Οι επενδύσεις αυξάνονται να αναφέρω τις επενδύσεις και τις εξαγωγές, με ποιο σκεπτικό; Αυτά είναι τα δύο χαρακτηριστικά του μοντέλου που απέτυχε και μας έβαλε στην κρίση. Όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2019, οι επενδύσεις ήταν στο 11% του ΑΕΠ με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι στο 21%. Τώρα, πολύ σύντομα, οι επενδύσεις θα βρεθούν πάνω από 17%, κοντά στο 18%. Έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εξαγωγές, από όταν μπήκαμε σε καθεστώς χρεοκοπίας, ουσιαστικά, ήταν κάπου στο 20%. Τώρα είναι στο 42%. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, επίσης, είναι 51%. 'Αρα, και εκεί υπάρχουν βήματα να γίνουν, αλλά είμαστε στη σωστή διαδρομή.

Και βέβαια, η ανεργία έχει μειωθεί κοντά στο 8% και οδεύει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα ενώ στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης ήταν στο 27%.

Λίγα λόγια τώρα για το δημόσιο χρέος, γιατί είναι κομμάτι, είναι εδώ και ο κύριος Τσάκωνας, που με παρακολουθεί με ενδιαφέρον, έχω χαρακτηρίσει τον ΟΔΔΗΧ και τη δουλειά του κύριου Τσάκωνα προσωπικά, ότι είναι οι «σιωπηλοί ήρωες της ελληνικής κρίσης», υπόδειγμα δημοσίων λειτουργών και ο ίδιος προσωπικά- δεν του αρέσει να το λέω από μικροφώνου, γι' αυτό το λόγο το κάνω με πολύ μεγάλη χαρά. Έχουν κάνει σπουδαία δουλειά και αξίζουν το χειροκρότημά μας πραγματικά.

Γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί έχουμε την πιο ταχεία αποκλιμάκωση χρέους στον κόσμο. Κομμάτι, φυσικά, αυτής της δουλειάς είναι η οικονομική πολιτική, κομμάτι, όμως, είναι και η δουλειά που κάνει ο ΟΔΔΗΧ και τα στελέχη του. Και το δημόσιο χρέος ακολουθεί σταθερά καθοδική πορεία, ο στόχος είναι να είναι κάτω από το 120% του ΑΕΠ, έως το 2029. Κυρίες και κύριοι, αυτή είναι προϋπόθεση οικονομικής σταθερότητας και εθνικής κυριαρχίας. Τόσο απλά.

Γιατί όσο μειώνεται το χρέος, τόσο ενισχύεται η δυνατότητα της χώρας να αποφασίζει με μεγαλύτερη ελευθερία για το μέλλον της, χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς να μεταφέρει τα βάρη στις επόμενες γενιές. Ταυτόχρονα, μειώνεται το κόστος εξυπηρέτησής του, το οποίο είναι επίσης πολύ σημαντικό, δημιουργείται περισσότερος δημοσιονομικός χώρος για την κοινωνία, τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Ένα χαρακτηριστικό θα πω ότι μόνο από τις πρόωρες αποπληρωμές δανείων που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα, η χώρα εξοικονομεί περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως σε τόκους. Αυτοί οι πόροι που μπορούν να στηρίξουν τα εισοδήματα και να ενισχύσουν περαιτέρω την αναπτυξιακή δυναμική και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό - και επιτρέψτε μου να το επαναλάβω αυτό γιατί το λέω συχνά - να θεμελιωθεί η πεποίθηση μιας γενιάς ότι δεν θα περάσει ξανά τον λογαριασμό στην επόμενη, όπως τον παρέλαβε η ίδια.

Είναι το ελάχιστο χρέος μας και το ελάχιστο μάθημα αυτού που βίωσε συνολικά η ελληνική κοινωνία. Και γι' αυτό το λόγο επιτρέψτε μου να πω πόσο αδόκιμο θεωρώ έναν δημόσιο διάλογο ή έναν κοινοβουλευτικό διάλογο ο οποίος αυτό έρχεται και το υποτιμά. Όταν ακούω από συναδέλφους μου στη Βουλή να λένε «αποπληρώνετε το χρέος, γιατί αποπληρώνετε το χρέος;», και μου θυμίζει το πολύ γνωστό ρητό που είχε ειπωθεί για τους Βουρβόνους «δεν έμαθαν τίποτα, δεν ξέχασαν τίποτα». Και είναι το ελάχιστο το οποίο οφείλουμε να κάνουμε, να μην επαναλάβουμε το ίδιο λάθος.

Όσα έχει πετύχει η ελληνική οικονομία- δηλαδή η ελληνική κοινωνία- τα τελευταία χρόνια, είναι σήμερα η βάση αυτής της ανθεκτικότητας. Μας επιτρέπουν να στεκόμαστε δίπλα στους πολίτες όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν, να τους στηρίζουμε και να αντιμετωπίζουμε τις διεθνείς αναταράξεις με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Πιστέψτε με, σίγουρα με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από αυτή με την οποία τις αντιμετωπίζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Γιατί είναι τελείως διαφορετικός ο κόσμος του 2026 από τον κόσμο του 2016 όταν κάθεσαι στο τραπέζι με τους ευρωπαίους συναδέλφους σήμερα ως Έλληνας υπουργός Οικονομικών. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση προχώρησε σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο μέτρων, ύψους 800 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση των συνεπειών της διεθνούς κρίσης και αυτή η παρέμβαση στηρίζεται σε τρεις βασικές αρχές.

Η πρώτη αρχή είναι η στόχευση. Τα μέτρα κατευθύνονται ότι εκεί που υπάρχει πραγματική ανάγκη, σε αυτούς που πιέζονται περισσότερο, οικογένειες με παιδιά, συνταξιούχοι, ενοικιαστές, αγρότες, να επαναλάβω κάτι που ειπώθηκε προχθές, επίσης, στη συνεδρίαση του Eurogroup.

Απέδειξε η ανάλυση που μας έκανε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ότι τα μη στοχευμένα μέτρα, αναφέρω εδώ μέτρα όπως αυτά τα οποία προτείνουν σήμερα πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης στη Βουλή, εν τέλει καταλήγουν να βοηθούν τους πλούσιους πολύ περισσότερο από τους φτωχούς, με μια αναλογία 3 προς 1. Έρχονται και λένε οι διεθνείς θεσμοί, «στοχεύστε τα μέτρα σας εκεί ακριβώς όπου υπάρχει μεγαλύτερη κοινωνική ανάγκη. Αυτό είναι που θα είναι το πιο παραγωγικό και το πιο ουσιαστικό για τις χώρες σας, τις οικονομίες σας και τις κοινωνίες σας».

Η δεύτερη αρχή είναι η ισορροπία. Στηρίζουμε την κοινωνία χωρίς να υπονομεύουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα.

Τρίτον, η αποτελεσματικότητα. Δεν εξαγγέλλουμε μόνο έκτακτα ή μόνιμα μέτρα. Χτίζουμε εργαλεία που λειτουργούν στην πράξη. Που έχουν αποτέλεσμα. Που φτάνουν στον πολίτη.

Και εδώ θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σε έναν κρίσιμο πυλώνα: το ιδιωτικό χρέος. Πίσω από κάθε οφειλή, το ξέρετε πολύ καλά εσείς και τα μέλη σας, υπάρχουν οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους. Υπάρχουν επιχειρήσεις που δίνουν καθημερινά μάχη για να σταθούν στην αγορά. Υπάρχουν οικογένειες που αγωνίζονται σκληρά να ορθοποδήσουν. Για αυτό η διαχείριση του ιδιωτικού χρέους είναι πολιτική συνοχής. Είναι πολιτική δεύτερης ευκαιρίας.

Οι τρεις παρεμβάσεις

Σε αυτή την κατεύθυνση, προχωρήσαμε σε τρεις σημαντικές παρεμβάσεις:

Η κατάσχεση τραπεζικού λογαριασμού ενός οφειλέτη θα μπορεί πλέον να αίρεται εφόσον έχει εξοφληθεί το 25% της συνολικής οφειλής και έχουν ρυθμιστεί οι υπόλοιπες υποχρεώσεις προς τη φορολογική διοίκηση. Πρόκειται για μια ουσιαστική παρέμβαση που δίνει πραγματική «ανάσα» σε όσους κάνουν προσπάθεια να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να επανέλθουν στην οικονομική κανονικότητα.

Δεύτερον, διευρύνεται σημαντικά η πρόσβαση στον εξωδικαστικό μηχανισμό, πλέον δίνεται η δυνατότητα ένταξης και για οφειλές από 5.000 έως 10.000 ευρώ, που δεν υπήρχε πριν, υπήρχε από 10.000 ευρώ και πάνω. Αυτό αφορά σε περίπου 300.000 συμπολίτες μας , ανθρώπους που μέχρι σήμερα βρίσκονταν εκτός του πλαισίου ρύθμισης που αποκτούν πλέον ένα ουσιαστικό εργαλείο διαχείρισης των χρεών τους, με όρους βιωσιμότητας και προοπτικής.

Και τρίτον, οφειλές που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως και τον Δεκέμβριο του 2023 μπορούν πλέον να ενταχθούν σε καθεστώς έως 72 δόσεων, υπό την προϋπόθεση ότι τυχόν νεότερες οφειλές έχουν εξοφληθεί ή ρυθμιστεί. Και με αυτόν τον τρόπο, διαμορφώνεται ένα πιο ευέλικτο, πιο δίκαιο και πιο λειτουργικό πλαίσιο, που επιβραβεύει τη συνέπεια και δίνει πραγματική δεύτερη ευκαιρία σε όσους θέλουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.