Ο Μάιος του 2026 ενδέχεται να είναι ένας μήνας που ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει γι' αυτόν. Αν επιβεβαιωθούν και οι τελευταίες φήμες γύρω από το πιθανολογούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, τρία νέα κόμματα κάνουν την εμφάνισή τους, επιχειρώντας να αλλάξουν το σκηνικό και κυρίως, επιχειρώντας να μεταμορφώσουν τόσο τη Δεξιά όσο και την Κεντροαριστερά. Προς ώρας, το ενδιαφέρον μονοπωλούν Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού.
Η «Μαρία των Τεμπών» και οι εθνικόφρονες απολιτίκ
Η Μαρία Καρυστιανού έχει καταφέρει να κερδίσει την προσοχή της ελληνικής κοινωνίας. Πιο σωστά, έχει καταφέρει να κάνει κομμάτια της κοινωνίας να αισθάνονται διαφορετικά πράγματα για εκείνη. Η πορεία της είχε αρκετές διαβαθμίσεις. Από την επαύριο της τραγωδίας των Τεμπών και με τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για την ανεπάρκεια του κράτους στη διευθέτηση των ζητημάτων του σιδηροδρόμου, ανέλαβε έναν αγώνα ώστε να φέρει τους ενόχους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Βρέθηκε αρκετές φορές στο στόχαστρο στελεχών της κυβέρνησης και ο λόγος της ήταν ενωτικός εκφράζοντας την οργή και συνάμα την αγανάκτηση που μεγάλη μερίδα πολιτών αισθανόταν.
Διαβάστε ακόμη: Ο Κοργιαλάς είδε τη Μουτσάτσου στο κόμμα Καρυστιανού με το «Μια φορά» και «παράτησε το τραγούδι»
Δεν μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά πότε ή πώς αποφάσισε την ενασχόληση με τα κοινά. Ήταν έτσι και αλλιώς λόγω του ρόλου της ένα δημόσιο πρόσωπο. Τα Τέμπη μετέτρεψαν μια μάνα που πενθεί το παιδί της (το οποίο χάθηκε με τρόπο που θα μπορούσε να περιγραφεί ως δολοφονικός) σε μια πολιτική προσωπικότητα που θέλει να δημιουργήσει ένα κίνημα πολιτών. Αυτός ο στόχος εκπληρώθηκε στις 21 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Από τις δημόσιες τοποθετήσεις της, όλοι μας είχαμε βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα. Η Μαρία Καρυστιανού έχει αποφασίσει να κινηθεί στον χώρο της ευρύτερης Δεξιάς.
Κάπου εδώ θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για την περίφημη «δεξιά πολυκατοικία» και τους ενοίκους της. Ξεπερνώντας τον φόβο του κλισέ, φαίνεται πως οι ένοικοι έχουν αρχίσει να στριμώχνονται και να υποψιάζονται διαρροές. Όταν οι δημοσιογράφοι ρωτούν τα στελέχη της κυβέρνησης αν φοβούνται διαρροές προς το κόμμα Καρυστιανού, η απάντηση είναι πάντα όχι. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική άλλωστε. Η αλήθεια όμως είναι πως με αυτά που είδαμε στην παρουσίαση της Θεσσαλονίκης, ο αντισυστημικός λόγος του νέου κόμματος, οι συχνές αναφορές για την πατρίδα (με το πρώτο γράμμα πάντα κεφαλαίο) στην ιδρυτική διακήρυξη και το προφίλ της Μαρίας Καρυστιανού, θα προκαλέσουν πρόβλημα στην κυβερνώσα παράταξη.
Διαβάστε ακόμη: Υπάρχουν 4 λόγοι που ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε φανέλα Μπαρτσελόνα για την ομάδα του
Χρησιμοποιώντας ως ορμητήριο τη Βόρεια Ελλάδα, τα στελέχη του νέου φορέα θα έχουν τη δυνατότητα να προσελκύσουν τους δυσαρεστημένους της λαϊκής, πατριωτικής Δεξιάς αλλά και εκείνους που αυτοπροσδιορίζονται ως απολιτίκ με δεξιό ή πατριωτικό πρόσημο. Διαβάζοντας κανείς την ιδρυτική διακήρυξη, εύκολα μπορεί να διαπιστώσει πως δεν υπάρχει καμία ουσιαστική πρόταση, είναι κάτι σαν ευχολόγιο. Επικρατεί το στοιχείο της εθνικής ενότητας, μακριά από ιδεολογικούς ή κομματικούς διχασμούς. Όλοι όμως ξέρουμε ότι κινήματα πολιτών χωρίς ιδεολογικό χαρακτήρα δεν έχουν ποτέ καταφέρει κάτι ουσιαστικό. Το να μπαίνεις στην πολιτική και να μιλάς αποκλειστικά για ενότητα ενώ καυχιέσαι ότι δεν έχεις συγκεκριμένη ιδεολογία, είναι σαν να σε ρωτάνε τι ομάδα είσαι και να λες: «Παιδιά, εγώ είμαι με το γήπεδο»!
Λαιστρυγόνες, κύκλωπες και rebranding
Πόσο μακρύς τελικά είναι ο δρόμος για την Ιθάκη; Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, το ταξίδι διαρκεί κάτι λιγότερο από έξι μήνες. Έχοντας δώσει ένα σαφές στίγμα για το μέλλον του στην παρουσίαση της «Ιθάκης» τον περασμένο Δεκέμβριο, ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να συστηθεί ξανά στο εκλογικό σώμα με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι ο πρώτος που το κάνει. Στην πολιτική ιστορία, όλοι (περίπου) έχουν και μια δεύτερη ευκαιρία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έγινε στα 48 του πρωθυπουργός. Έφυγε για το Παρίσι στα 56 και γύρισε ξανά με το δικό του rebranding και το δικό του κόμμα στα 67 του.
Κάτι παρεμφερές έκανε και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ξεκίνησε ως δεξί χέρι του πατέρα του στην Ένωση Κέντρου, μετατράπηκε σε αδιαφιλονίκητο φαβορί για την αρχηγία αλλά όταν το 1974 του πρότειναν την ηγεσία ενός κεντρώου σχηματισμού, αρνήθηκε και ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ. Η περίφημη φράση του Ευάγγελου Αβέρωφ («όποιο πρόβατο φεύγει από το μαντρί, το τρώει ο λύκος») δεν φαίνεται να αφορά τον Αλέξη Τσίπρα. Στη δική του περίπτωση, μάλλον θα φύγει και το μαντρί μαζί. Άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τον πρώην πρωθυπουργό, η πολιτική του ιστορία έχει κάτι το ρομαντικό και συνάμα ο ίδιος κάτι το χαρισματικό. Σίγουρα, έχει αφήσει πίσω του τη ριζοσπαστικότητα που κάποτε τον διέκρινε.
Από την άλλη βέβαια, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε το 2015 με το 2026. Διαφορετικές εποχές, διαφορετικά ζητούμενα, διαφορετικός Τσίπρας. Μετακίνηση προς την Κεντροαριστερά, αναφορές για φορολόγηση των πλουσίων που θυμίζουν Μπέρνι Σάντερς και...Μπαρτσελόνα. Στην ιστορία της Μεταπολίτευσης, δεν έχει υπάρξει πρώην πρωθυπουργός που κάνει δυναμική επιστροφή με άλλο κόμμα από αυτό που ξεκίνησε. Μένει να δούμε αν ο Τσίπρας θα πετύχει και σε αυτό το κομμάτι μια ξεχωριστή πρωτιά. Μιας και πιάσαμε τις πολυκατοικίες, η αντίστοιχη κεντροαριστερή δεν φαίνεται να ασφυκτιά από ενοίκους. Ψάχνει όμως διαχειριστή απεγνωσμένα. Στα δύσκολα του ΠΑΣΟΚ λέγανε «Ζητείται ηγέτης να αναλάβει τον χώρο και τη χώρα». Μάλλον ισχύει αυτό γενικά για την Κεντροαριστερά.
Τι ενδέχεται να δούμε στην κάλπη
Τα δημοσκοπικά δεδομένα αποτυπώνουν μια σημαντική δυναμική και για τα δύο κόμματα παρά τις τεράστιες διαφορές ανάμεσα στα δύο. Έτσι κι αλλιώς, δεν απευθύνονται στο ίδιο κοινό. Παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις και αναφορές, είναι ξεκάθαρο πως το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού απευθύνεται στην αντισυστημική, πατριωτική Δεξιά και σε όλα τα...παρακλάδια της. Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται σταθερά στην Κεντροαριστερά. Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να φτάσει δημοσκοπικά τη Νέα Δημοκρατία είναι εμφανής.
Η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού σίγουρα θα ασκήσει σοβαρότατες πιέσεις στη Χαριλάου Τρικούπη ενώ η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού θα προκαλέσει τριγμούς στο μητσοτακικό μπλοκ και στα κόμματα Βελόπουλου και Κωνσταντοπούλου. Μέχρι την κάλπη, κανείς δεν μπορεί να ξέρει με σιγουριά ποια θα είναι η απόδοση των δύο παικτών του παιχνιδιού. Αυτό που ξέρουμε είναι πως το τοπίο αλλάζει καθώς δύο νέοι φορείς έρχονται με φόρα στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης και επιχειρούν ανασύνθεση με διαφορετικά αφηγήματα. Δεν ξέρω αν είναι η εποχή του θερισμού, δεν ξέρω αν είναι η εποχή της...Μαρίας, υποψιάζομαι όμως ότι είναι η εποχή που θα γνωριστούμε με όλους από την αρχή!
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
