Ευτυχώς δεν θα καταλάβουμε ποτέ τον Δημήτρη Πουλικάκο

Η πρώτη μου εικόνα από τον Δημήτρη Πουλικάκο είναι αυτή από τη σειρά «Οι Αυθαίρετοι» που ως χασοδίκης δικηγόρος Ανδρέας Χατζηγιώργης, φέρνει στα όρια της παράνοιας τη δικαστή που υποδύεται η Νένα Μεντή κι έπειται παίρνει τηλέφωνο τη Μαρία (Ηρώ Μουκίου), δηλαδή τη νεαρή γυναίκα που συναντά ερωτικά όταν ξεγελάει τη Ζανέτ Τουρλουφίδη Χατζηγιώργη (Βάσια Τριφύλλη) και της λέει ψέμματα, πως βρίσκεται σε κηδεία.

Ο ήρωας του Χατζηγιώργη μοιάζει με εκείνον που υποδύεται ο Κέβιν Σπέισι στην ταινία "American Beauty", είναι ένας φτωχοδιάβολος μικροαστός, που «σπρώχνει» με κόπο την ανυπόφορη ζωή που ο ίδιος έφτιαξε. Και ξαφνικά βάζει την κιθάρα στους ώμους και τραγουδάει το «Υπάρχω», όπως είχε κάνει το `84 στην ταινία «Ο Δράκουλας των Εξαρχείων». 

«Το κέρατο μου, θα μου χαλάσει το ρεβεγιόν ο Ροκαμπίλης» γκρινιάζει ο Κώστας Χατζηγιώργης (Χρήστος Βαλαβανίδης), ο «κάπελας», η νέμεση του Ανδρέα. Δεν έχει άδικο, ο Πουλικάκος κάνει θρύψαλα τη σικέ ευπρέπεια και την επίπλαστη γκλαμουριά στο εστιατόριο του Βαλαβανίδη με ένα οργιαστικό παίξιμο από τη ροκ μπάντα που τον συνοδεύει. Έχει προηγηθεί η φράση «Καριόλη κάπελα, εσύ φταίς για όλα» ως μουρμουρητό εμμονικό από τα χείλη του Πουλικάκου, σε σκηνή όπου προσπαθεί να δάμασει την αυπνία που του προκαλεί η νέμεση του, ο πρώην ταβερνιάρης-νύν εστιάτορας Βαλαβανίδης.

Αυτή είναι μια από τις χιλιάδες οπτικοακουστικές εμπειρίες που μας έχει χαρίσει ο Δημήτρης Πουλικάκος, που σήμερα γίνεται 83 ετών.

Άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του ροκ τη δεκαετία του `50, ύστερα καταπιάστηκε με τη λογοτεχνία beat αποχρώσεων, έζησε στην Αγγλία των 60s και ξαναγύρισε στην Ελλάδα της προδικτατορικής εποχής. Έπαιξε ροκ με συγκροτήματα όπως Εξαδάκτυλος, MGC και πριν ακόμα γίνει 30 ετών, έγινε ο πρωταγωνιστής σε μια σουρεάλ ιστορία, που διηγήθηκε στον δημοσιογράφο Αντώνη Μποσκοϊτή, σε μια συναρπαστική συνέντευξη.

Αντιγράφουμε μόνο ένα απόσπασμα:

Αληθεύει ότι υπήρξατε ο πρώτος που έφερε LSD το 1970 στην Ελλάδα;

Όχι το ΄70, το ΄67! Είχα φέρει οδικώς περίπου 250.000 δόσεις σε μορφή κρύσταλλου σ’ ένα πακετάκι, σαν από χαρτοπετσέτες. Κανείς δεν είχε καταλάβει τίποτα! Μου την είχε δώσει μάλιστα κι ήθελα να πάω να το ρίξω στη λίμνη του Μαραθώνα. Αλλά μετά σκέφτηκα, στρατός, όπλα έξω, άντε να σε πιάσουν οι παραισθήσεις και να μην καταλαβαίνεις τι σου συμβαίνει, μπορεί να γινόταν μακελειό! Αντ’ αυτού, σηκώθηκα κι έφυγα, πήγα στα Μάταλα, όπου έμεινα τέσσερις μήνες στις σπηλιές!

Είχαν πολύ κόσμο τότε τα Μάταλα, ξένους ε;
Πολύ κόσμο! Μόνο ξένους! Ήμουν ο μόνος Έλληνας ανάμεσα σε τετρακόσιους ξένους!
Κανονικός χίπης, δηλαδή.
Ε, όχι και χίπης!
Μα πως; Μάταλα, 1967, LSD, τι άλλο;
Όποιος βρισκόταν στα Μάταλα, δεν ήταν χίπης! Το θέμα είναι πως αισθανόσουν εκεί. Οι χίπις ήταν η διεθνής εμπορευματοποίηση του beatnik κινήματος.
Δηλαδή, ο Sky Saxon, ο Rocky Erikson, δεν ήταν χίπις;
Αυτούς να πάτε να ρωτήσετε! Δεν έχει κανένα νόημα να βάζουμε εμείς ταμπέλες στους άλλους. You can’t judge a book by looking at its cover! Bo Diddley, το παίζαμε κι εμείς κάποτε με τους M.G.C.!

Όταν μπαίνει η δεκαετία του `70 παντρεύεται (και χωρίζει) και γίνεται πατέρας μιας κόρης,παίζει στο σινεμά (κάνει τον Μούρτο, στην κινηματογραφική μεταφορά της «Φόνισσας» του Παπαδιαμάντη, το 1974). Λαμβάνει μέρος στις συναυλίες που γίνονται στο club Κύτταρο (1975 μαζί με  Socrates Drank the Conium, Εξαδάκτυλος, Μπουρμπούλια (το συγκρότημα του Διονύση Σαββόπουλου), Δάμων και Φιντίας, Δέσποινα Γλέζου, Στέλλα Γαδέδη. Aπό αυτές τις ζωντανές εμφανίσεις θα προκύψει το θρυλικό album «Ζωντανοί στο Κύτταρο» και λίγο αργότερα θα συμμετάσχει και στο «Ελλαδέξ» του Γιάννη Λογοθέτη. 

Το 1975 μπαίνει στην φυλακή, με αφορμή το ξαφνικό θάνατο της τότε συντρόφου του, που ζούσε πια, στην Ολλανδία, ως ηθικός αυτουργός (!) στη δολοφονία της. Ο ίδιος θα υποστηρίξει πως αυτή η υπόθεση ήταν υποκινούμενη από τον δεξιών αποχρώσεων Τύπο της εποχής, που ήθελε να βάλει στο στόχο έναν τύπο με ελευθεριακή συμπεριφορά, συγγενή του Παναγιώτη Κανελλόπουλου (η αδελφή του πατέρα του ήταν σύζυγος του δεξιού πολιτικού). 

Ο Πουλικάκος θα μείνει έξι μήνες στην φυλακή, θα συνεργαστεί έπειτα με τον Μάνο Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα, θα μας χαρίσει το - θρυλικό πια - δίσκο «Μεταφοράι Εκδρομαί Ο Μήτσος» και θα κάνει κι άλλο σινεμά, παίζοντας σε ταινίες του Νίκου Παναγιωτόπουλου («Οι Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας») του Γιώργου Πανουσόπουλου («Οι Απέναντι»), του Νίκου Περράκη («Άρπα Colla», «Λούφα και Παραλλαγή»), Θεόδωρου Αγγελόπουλου («Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού») και πολλών ακόμα δημιουργών.

Σε μια εποχή που ο Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος αναζητά τα πατήματα του, ο Δημήτρης Πουλικάκος είναι κοντά στους πιο ανήσυχους κινηματογραφιστές της εποχής, που οραματίζονται το ελληνόφωνο σινεμά με ένα πρόσωπο σημερινό, αληθινό, χωρίς χάντρες θαλασσίες και παλικάρια που χορεύουν χασαποσέρβικα πλάι σε κορίτσια δροσερά σαν θαλασσύ αεράκι

Ο ερχομός της ιδιωτικής τηλεόρασης δεν θα τον αφήσει ασυγκίνητο. Παίζει στους «Αυθαίρετους» του Βασίλη Νεμέα, που γίνονται αμέσως η πρώτη κλασική κωμωδία της ιδιωτικής τηλεόρασης και στη συνέχεια προτιμά περισσότερο τις σκόρπιες εμφανίσεις με ξεχωριστούς χαρακτήρες. Τον βλέπουμε στα «Οι Μέν και οι Δεν», «Σκορπιός», «Οι Χρηματιστές», «Είμαστε στον Αέρα» και πολλές ακόμα τηλεοπτικές παραγωγές που δεν περνούν απαρατήρητές. 

Ως προς τη μουσική, μετά το "Zorba The Freak" του Παύλου Σιδηρόπουλου (1984), album στο οποίο έχει τη γενική καθοδήγηση, στο πέρασμα των ετών κάνει λιγότερη δισκογραφία. Στις δεκαετίας του `90 και του 2000, μεταξύ άλλων, μας συστήνει τις Κουλές, το ντουέτο των Αριάδνη ΜακΚίνον - Δήμητρα Πούλκου, που κάνουν μόνο ένα δίσκο (1993), συμμετέχει στην «Θεοκωμωδία» του Ζορζ Πιλαλί (1994) και συνεργάζεται με τον Λάκη Παπαδόπουλο (1996 - Πασπαρτού). 

Με τον κύκλο τραγουδιών «Η Ύδρα των Πουλιών», σε συνεργασία με τον Socos θα κάνει μια επική επανεμφάνιση τον 21ο αιώνα, με μελοποιημένους στίχους του Νίκου Εγγονόπουλου και εκκωφαντικές art-rock μουσικές. Με το βιβλίο «Φρυκτωρίες ή Πόσο ζουν οι μύγες;» που περιέχει ποιήματα, κείμενα και στίχους από μη δισκογραφημένα τραγούδια του, ο Πουλικάκος του 21ου αιώνα μας ρίχνει μια ξεγυρισμένη κλωτσιά και από τη lifestyle παραζάλη μας στέλνει στο σκοτεινό και ανεξερεύνητο διάστημα. 

Θα συνεχίσει να τοποθετείται με τρόπο ηχηρό και άφιλτρο, απέναντι σε κυνικές μορφές της εξουσίας. Θα έχει περισσότερο θάρρος από πολλούς ομότεχνους του. Δεν έχει τίποτα να χάσει.

Σήμερα ο Δημήτρης Πουλικάκος συνεχίζει να κάνει live με το σχήμα του (οι «Γειά σου Τάκη»), να σχολιάζει την επικαιρότητα στα social media με δίστυχα που λένε περισσότερα και συχνά πιο αίχμηρά πό τα «σεντόνια» ομότεχνων του, να Υπάρχει, ως ένα μυαλό απόλυτα άναρχο, που ευτυχώς δεν θα καταλάβουμε ποτέ. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.