Το ψηφιακό κάτεργο του «έρωτα»: Υπάλληλος των 2 δολαρίων απαντάει στα μηνύματά σου στο OnlyFans

Υπάρχει μια αθέατη πλευρά πίσω από τα δισεκατομμύρια του Onlyfans, εκεί όπου η λάμψη των φίλτρων συναντά την ωμή επιβίωση. Ενώ οι επώνυμοι δημιουργοί εξαργυρώνουν την ομορφιά τους σε εκατομμύρια, η πραγματική δουλειά -η καθημερινή, επίμονη επικοινωνία με τους θαυμαστές- μεταφέρεται αθόρυβα στις Φιλιππίνες.

Εκεί, μια στρατιά από «chatters» δανείζονται ψεύτικα ονόματα, πρόσωπα για να πουλήσουν μηνύματα με το κομμάτι.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC, η πλατφόρμα που το 2024 άγγιξε σε έσοδα τα 7,2 δισεκατομμύρια δολάρια, στηρίζεται σε μια βαθιά ανισότητα. Μια εργαζόμενη στις Φιλιππίνες περιγράφει μια πραγματικότητα που απέχει έτη φωτός από το lifestyle των influencers: οκτάωρες βάρδιες, αυστηροί στόχοι πωλήσεων και μια αμοιβή που μόλις αγγίζει τα 2 δολάρια την ώρα.

Το only fans δηλώνει πως η σχέση του αφορά αποκλειστικά τον δημιουργό, όμως η αγορά εφεύρει τα δικά της παρακλάδια. Τρίτα πρακτορεία προσλαμβάνουν φτηνό εργατικό δυναμικό για να υποδύονται τα μοντέλα, μετατρέποντας την οικειότητα σε μια απρόσωπη γραμμή παραγωγής. 

«Τεχννικά, τους εξαπατώ»

Η ανώνυμη γυναίκα που μίλησε στο BBC καταρρίπτει κάθε ψευδαίσθηση ρομαντισμού. «Είναι σπαρακτικό», ομολογεί. Το να πρέπει να κάνεις sexting (ανταλλαγή μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου) σε διπλό και τριπλό ταμπλό, απαντώντας ταυτόχρονα σε δεκάδες θαυμαστές, δεν είναι τίποτα άλλο από μια γραμμή παραγωγής ψεύτικων συναισθημάτων.

Η πιο θλιβερή λεπτομέρεια; Οι πελάτες. Άνθρωποι που, σύμφωνα με την ίδια, είναι συχνά υπερβολικά ευγενικοί, αλλά τραγικά και απελπισμένα μόνοι. Αυτή είναι η πραγματική βιομηχανία εδώ. Το OnlyFans δεν εκμεταλλεύεται απλώς την ανάγκη για επιβίωση της εργάτριας στις Φιλιππίνες· εμπορεύεται την έλλειψη πραγματικής επαφής του Δυτικού κόσμου.

Η εργάτρια καλείται να παίξει την ψυχολόγο, την ερωμένη και τον πωλητή, νιώθοντας τις τύψεις να τη βαραίνουν. «Τεχνικά, τους εξαπατώ», δηλώνει. Πρόκειται για την απόλυτη συντριβή της συνείδησης: Να ξεπουλάς την αλήθεια σου σε ανθρώπους που αγοράζουν ένα ψηφιακό χάδι, γνωρίζοντας πως το «μαγαζί» τσεπώνει τα εκατομμύρια κι εσύ παίρνεις τα ψίχουλα.

Νόμοι, φετίχ και το «πλυντήριο» των πρακτορείων

Το onlyfans νίπτει τας χείρας του σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος, δηλώνοντας πως οι όροι χρήσης του αφορούν «αποκλειστικά τον δημιουργό». Όσο για τα πρακτορεία πουπροσλαμβάνουν «chatters», λειτουργούμ σε ένα θεσμικό σκοτάδι.

Η Mylene Cabalona, πρόεδρος του ανεξάρτητου συνδικάτου BIEN, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται απολύτως απροστάτευτοι απέναντι στα πιο ακραία φετίχ των χρηστών, και μάλιστα σε μια χώρα με δρακόντειους νόμους κατά της πορνογραφίας.

Βέβαια, το σύστημα έχει πάντα έτοιμο το άλλοθι: «Τουλάχιστον τους δίνει ένα εισόδημα καλύτερο από τον βασικό μισθό της χώρας». Η απόλυτη, κυνική νομιμοποίηση της ψηφιακής δουλείας.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που το ίνδαλμά σου στην πλατφόρμα θα σου γράψει «μου έλειψες, μωρό μου», θυμήσου την αλήθεια. Δεν αγοράζεις πάθος. Πληρώνεις απλώς τον λογαριασμό ρεύματος μιας γυναίκας στην άλλη άκρη της γης, η οποία εκείνη τη στιγμή μάλλον κοιτάζει το ρολόι, παρακαλώντας να τελειώσει η βάρδια.

Το OnlyFans είναι συνδρομητική υπηρεσία περιεχομένου στο διαδίκτυο με έδρα το Λονδίνο. Οι δημιουργοί περιεχομένου κερδίζουν χρήματα από χρήστες που εγγράφονται στο περιεχόμενό τους.