Τρύπα στη Γεωγραφία: Πώς γράφτηκε το «Διδυμότειχο Μπλουζ» του Λαυρέντη Μαχαίριτσα

Σαν σήμερα πριν επτά χρόνια ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έκλεισε τα μάτια και ξεκίνησε το αιώνιο ταξίδι του. Μας άφησε μια αγκαλιά από υπέροχα τραγούδια, μεταξύ αυτών και το «Διδυμότειχο Μπλουζ». Είναι το «Διδυμότειχο Μπλουζ» το καλύτερο τραγούδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα; Δύσκολη ερώτηση που σηκώνει συζήτηση. Είναι σίγουρα, το πιο «δύσκολο» τραγούδι του. Θα εξηγήσουμε. 

«Έχεις πουθενά να δουλέψω; Είμαι άφραγκος»

Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1990, μετά και τη διάλυση του γκρουπ Τερμίτες, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είχε ξεκίνησε την προσπάθεια του για solo δισκογραφία. Είχε κάνει το δίσκο «Ο Μ'Αγαπάς κι η Σ'Αγαπώ» που δεν είχε κάνει ακριβώς «πάταγο» σε πωλήσεις και αναζητούσε όχι ακριβώς ένα δεύτερο δίσκο, αλλά να συνεχίσει έστω να δουλεύει ως μουσικός. Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. 

Σε συνέντευξη του το 2008 στον δημοσιογράφο Θανάση Γιώγλου, είχε περιγράψει την εποχή λίγο πριν γράψει το «Διδυμότειχο Μπλουζ»

«Εντάξει όλη μου η ζωή άλλαξε μετά το «Διδυμότειχο». Μέχρι τότε είχα πρόβλημα. Δούλευε η γυναίκα μου και με συντηρούσε. Η γυναίκα μου ήταν αγιογράφος, από τότε ζούσαμε μαζί και με συντηρούσε. Είχα κάνει το «Ο Μαγαπάς και η Σαγαπώ», ούτε να παίξω μπορούσα πουθενά, ούτε τίποτα. Θυμάμαι μια φορά πήρα τον Αντώνη τον Βαρδή, είναι φίλος μου. Eίχαμε κάνει το «Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα» που το παίζω και τώρα, το αγαπάω το τραγούδι αυτό γιατί είναι πολύ χαρακτηριστικό και ήταν και η μοναδική φορά που συνεργάστηκα με τους Κατσιμιχαίους, που τους θεωρώ κάτι το εξαιρετικό.

Και του λέω «Αντώνη, έχεις πουθενά να δουλέψω, είμαι άφραγκος». Και μου λέει «μα θα σε πάρω εγώ εσένα στο μαγαζί; Είσαι εσύ σε επίπεδο για να παίξεις μαζί μου;» Όχι αρνητικά. «Τι θα παίξεις, είσαι τρελός; Να σε πάρω να παίξεις στα μαγαζιά που παίζω εγώ με την Χριστίνα;» Τότε ήταν με τη Μαραγκόζη. «Να σε καταστρέψω πριν ξεκινήσεις;». Του λέω «αφού δεν έχω να φάω, τι να με καταστρέψεις;» «Όχι, όχι» μου λέει…».

«Πιάνω τον Βασίλη, προς τιμήν τους οι άνθρωποι, δεν έχω να πω… Του λέω «Βασίλη να έρθω μαζί σου στην περιοδεία το καλοκαίρι;» Ο Βασίλης όταν έπαιζε παιδιά, γινόταν τέτοιος πανικός και δεν είναι ότι γινόταν πανικός αλλά όποιος έβγαινε να παίξει μαζί του, τον «τρελαίνανε» στην ντομάτα και στο αυγό. Είχε πάει ο Κούτρας και τον είχανε «τρελάνει» τον άνθρωπο. Τον «παλαβώσανε», σταμάτησε να τραγουδάει… Ξέρεις τι είναι να βγαίνεις να τραγουδήσεις και να σου φωνάζουν «Βασίλη ζούμε για να σ’ακούμε…Πήγαινε μέσα ρε…»

«Τέτοια…Ο Καζούλης ήταν ο πρώτος που άντεξε σε περιοδεία με τον Παπακωνσταντίνου, να μην τον κράζουνε. Όλοι οι υπόλοιποι είχαν «φάει χώμα». Και μου λέει ο Παπακωνσταντίνου «Λαυρέντη δεν σε παίρνω. Εγώ να σε καταστρέψω, με τέτοιο υπόβαθρο και τέτοια τραγούδια που έχεις γράψει με τους “Τερμίτες”;»  Κι έμεινα χωρίς δουλειά, δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν είχα να φάω…Και κάναμε το «Διδυμότειχο» και μου χτυπάει ένα τηλέφωνο και ήταν ο Τσακνής. Και μου λέει «μου έχουν κάνει μια πρόταση σ’ένα χώρο αλλά μόνος μου δεν πάω, πάμε να παίξουμε μαζί;» Και του λέω «πάμε»…Μόλις είχα βγάλει το «Διδυμότειχο»…

Πριν τον Γιώργο Νταλάρα

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας δεν είχε σκεφτεί τον Γιώργο Νταλάρα ως πρώτη επιλογή για το τραγούδι, αλλά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος τότε, είχε εκφράσει επιθυμία να τραγουδήσει ένα ζεϊμπέκικο. 

Μα τον Παπακωνσταντίνου είχα σκοπό να το τραγουδήσει. Ήθελα ο Παπακωνσταντίνου να πει ένα ζεϊμπέκικο. Και πάω στον Μάτσα και μου λέει «ποιον Παπακωνσταντίνου, με τον Νταλάρα κάντο που είναι σίγουρο ότι τα υποστηρίζει…Ο Παπακωνσταντίνου αν δεν του αρέσει, αν κάτι δεν του πάει καλά, μπορεί να μην το παίξει και ποτέ…Εξάλλου, την προηγούμενη φορά με τον Νταλάρα δεν είχαμε καλή συνεργασία;» «Εντάξει» του είπα. Πήραμε τον Νταλάρα, πήγαμε σπίτι του, «τρελάθηκε»… Και βγήκε…Εντάξει, δεν περίμενα ότι θα κάνει τέτοια κατάσταση, έγινε πανικός. Πού να φανταστώ ότι θα βγει και θα είναι για έξι μήνες, νούμερο 1; Έξι μήνες…

Γιατί γράφτηκε το Διδυμότειχο Μπλουζ;

Η σύντομη απάντηση είναι πως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας αφηγήθηκε τα βιώματα του από το στρατό στον Γιάννη «Μπαχ» Σπυρόπουλο κι εκείνος έγραψε αμέσως τους στίχους. Μια λίγο εκτενέστερη απάντηση είχε δώσει ο ίδιος ο Λαυρέντης μιλώντας στο Έθνος, το 1991. 

«Έχω την αίσθηση ότι ο περισσότερος κόσμος, μεταξύ αυτών κι εγώ, όλα τα πράγματα τα κάνουμε στην τύχη. Με το «Διδυμότειχο Μπλουζ» ήταν η μοναδική φορά που έκανα κάτι συνειδητά και δεν το άφησα στην τύχη. Τώρα αν ήθελα να κάνω ένα τραγούδι διαμαρτυρίας...και η διαμαρτυρία μέσα είναι και η νοσταλγία και ο ρομαντισμός. Είναι ένα περίεργο συναίσθημα όταν μιλάς για το στρατό. Αντικειμενικά περνάς άσχημα. Μέσα όμως από όλα αυτά τα άσχημα, θυμάμαι τους φίλους μου και όλη αυτή τη ζωή που έζησα, με κάποια νοσταλγία. Αυτό ήθελα να βγάλω με το Διδυμότειχο Μπλουζ».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.