Η διαμαρτυρία που έφερε τη Σούζαν Σάραντον εκτός Όσκαρ

Το να πάρει κανείς τον τίτλο του ανεπιθύμητου προσώπου στα Όσκαρ είναι ένας τίτλος σπάνιος και συνήθως όσοι τον κατακτούν έχουν κατορθώσει να κάνουν κάτι που μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον παραβατικό. Ο Ρομάν Πολάνσκι και ο Χάρβει Γουάινστιν είναι δύο προσωπικότητες που ποτέ δεν θα ξαναπατήσουν το κόκκινο χαλί, γιατί κανένας δεν θέλει να συναναστρέφεται βιαστές. Όσοι θέλουν να βλέπουν τις ταινίες τους, μπορούν να το κάνουν από την άνεση του σπιτιού τους.

Ο Γουίλ Σμιθ λέγεται πως είναι κοντά στην επιστροφή του, ύστερα από το χαστούκι που είχε δώσει στον Κρις Ροκ, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Το περιστατικό μοιάζει πλέον πολύ μακρινό και ο Γουίλ Σμιθ έχει ζητήσει 100 φορές συγνώμη, βλέποντας την καριέρα του να βυθίζεται αύτανδρη.

Το 1993 όμως, ήταν μια χρονιά που βγήκαν τα μαχαίρια.

Ο Ρίτσαρντ Γκιρ τόλμησε να αναφερθεί σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, παρουσιάζοντας το βραβείο Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης. Πέρασε 20 χρόνια στην «εξορία» από τα Όσκαρ. Ήταν λες και βυθίστηκε σε κινηματογραφική ανυποληψία. 

Ωστόσο, ο Τιμ Ρόμπινς και η Σούζαν Σάραντον δεν είχαν την ίδια μοίρα. Το ζευγάρι (τότε) ανέβηκε στη σκηνή για να απονείμει το βραβείο Καλύτερου Μοντάζ. Οι δύο ηθοποιοί προσπάθησαν να αναδείξουν ένα πολιτικό ζήτημα: τον αγώνα των οροθετικών Αϊτινών στους οποίους απαγορευόταν η είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αρκούσε μία πρόταση ώστε η Ακαδημία να εξαγριωθεί

«Εκ μέρους τους, και εκ μέρους όλων των ανθρώπων που ζουν με HIV σε αυτή τη χώρα, θα θέλαμε να ζητήσουμε από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους μας στην Ουάσιγκτον να παραδεχτούν ότι ο HIV δεν είναι έγκλημα και να επιτρέψουν σε αυτούς τους ανθρώπους να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε η Σάραντον. Λίγο αργότερα είχε μάθει πως δεν είχε κληθεί στην επόμενη τελετή των βραβείων Όσκαρ. 

«Μετά, όταν ξέσπασε όλος ο χαμός και μας απέκλεισαν, δεν με ένοιαζε καθόλου», είπε αργότερα στον Guardian. «Έλαβα ένα σωρό ρατσιστικά γράμματα και σκέφτηκα Ωραία· χαίρομαι που μίλησα». Εκείνη την εποχή ο πιο υψηλόβαθμος νταής στον πλανήτη, ο Ντόναλντ Τραμπ, ήταν απλά ένας αλαζόνας επιχειρηματίας, σλλά υπήρχαν και τότε νταήδες έτοιμοι για «μάχη» κόντρα σε φιλελεύθερες φωνές. 

Ο αποκλεισμός της Σάραντον πάντως, δεν κράτησε πολύ. Τρία χρόνια αργότερα,  όχι μόνο βρέθηκε στη shortlist για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Dead Man Walking του Σον Πεν, αλλά το κέρδισε κιόλας.

Θα έλεγε κανείς, πώς ένιωθε dead woman walking, καθώς επέστρεφε στα Όσκαρ. Το χειροκρότημα που δέχτηκε, μας έδειξε το αντίθετο. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.