Η ταινία και ο ρόλος για τα οποία διέγραψε το ΚΚΕ τον Μιμή Φωτόπουλο

Η πρώτη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ήταν αναμφίβολα η ταινία «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» του Αλέκου Σακελλάριου. Μια  μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου και ουσιαστικά η ταινία μέσα από την οποία ο Βασίλης Λογοθετίδης αναγνωρίζεται ως ο κορυφαίος κωμικός της εποχής. Μια ταινία - πολιτικό μήνυμα για ειρήνευση σε μια Ελλάδα μαστιζόταν από τον εμφύλιο πόλεμο.

Η συγκεκριμένη ταινία, παραγωγή της Finos Film, ωστόσο αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, το κινηματογραφικό ντεμπούτο για μία σειρά από μετέπειτα πρωταγωνιστές όπως Μίμης Φωτόπουλος, ο Λαυρέντης Διανέλλος, ο Στέφανος Στρατηγός, ο Νίκος Φέρμας και η Ίλυα Λιβυκού.

Ο ρόλος που οδήγησε τον Φωτόπουλο εκτός ΚΚΕ

Σε αυτή την πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη, ο Μίμης Φωτόπουλος 35άρης τότε και με πορεία στο θέατρο πριν από την Κατοχή, ενσαρκώνει τον Νίκο, που θα βοηθήσει πέντε πατριώτες να διαφύγουν στα βουνά. Ο λόγος που χρησιμοποιεί και ο ρόλος του ινστρούκτορα, ξεχωρίζουν, ωστόσο πολλοί θεωρούσαν πως διακωμωδούσε τους καθοδηγητές του ΚΚΕ. Αυτό αποτέλεσε και την αιτία της διαγραφής του από το Κομμουνιστικό Κόμμα του οποίου ήταν μέλος.

Η επιβεβαίωση για τη διαγραφή από το Κόμμα

Αν και ο ίδιος ο Μίμης Φωτόπουλος φέρεται να μην συζητούσε ποτέ το συγκεκριμένο θέμα, η επιβεβαίωση ήρθε μέσα από τα λόγια της κόρης του, Άννας Φωτοπούλου. Σε συνέντευξη που παραχώρησε τον Δεκέμβριο του 2022 στον Αντώνη Μποσκοΐτη για την εφημερίδα Documento, ρωτήθηκε και απάντησε σχετικά. «Έτσι ακριβώς έγινε. Εμείς το μάθαμε πολύ αργότερα, γιατί δεν μιλούσε για πράγματα που τον είχαν πληγώσει. Άμα κάναμε καμιά κουβέντα, μας έλεγε: "Τελείωσε η συζήτηση, τέλος". Διαγράφηκε, γιατί έπαιξε τον ινστρούκτορα και σατίριζε το κόμμα» είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ είχε συμπληρώσει πως: «Ποτέ δεν ξανάγινε μέλος του ΚΚΕ, αν και παρέμεινε μια ζωή ψηφοφόρος του».

Η πολιτική του δράση και η εξορία

Ο Φωτόπουλος είχε πλούσια πολιτική δράση και μάλιστα στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Διαβάζουμε στον Ριζοσπάστη (Κυριακή 19/10/2008, σελ. 5) πώς τα Δεκεμβριανά, η εξορία του στην Ελ Ντάμπα, το εμφυλιακό κλίμα, οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον κρατούν για δύο χρόνια μακριά από την πρωταγωνιστική του θέση. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. «Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι» - γράφει στην αυτοβιογραφία του - «είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας».

Το ρεσιτάλ του Χρήστου Τσαγανέα

κεντρικό πρόσωπο στην ταινία είναι ο Βασίλης Λογοθετίδης που έχει και το... όνειρο με τους Γερμανούς που ξανάρχονται, όμως την παράσταση κλέβει ο Χρήστος Τσαγανέας. Στον ρόλο του «τρελού» έχει έναν μονόλογο που έχει μείνει στην ιστορία.

«Προς τι το αίμα, προς τι το μίσος, προς τι ο αλληλοσπαραγμός. Για όλους υπάρχει γη, για όλους υπάρχει ήλιος. Θεμέλιο της ευτυχίας η δικαιοσύνη και η αγάπη. Άνθρωποι, άνθρωποι! Αιμοχαρείς, αιμοδιψείς και αιμοβόροι! Προς τι το μίσος, προς τι ο αλληλοσπαραγμός! Μοίρα κοινή των ανθρώπων ο θάνατος. Όλοι άνθρωποι είμαστε, όλοι αδέρφια είμαστε, όλοι εξαρτήματα του σύμπαντος».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.