Το Kneecap δεν είναι απλά ναρκωτικά και ιρλανδικό ραπ, αλλά μια επαναστατική φωνή κόντρα στο κατεστημένο

-What's Belfast famous for? (=Για ποιο πράγμα είναι διάσημο το Belfast;)

-Kneecappings (=οι πυροβολισμοί στο γόνατο που προκαλούν μόνιμη βλάβη στα θύματα, τα οποία δεν μπορούν να περπατήσουν ξανά για το υπόλοιπο της ζωής τους).

Με αυτό το διάλογο, ξεκινά κάπως παράδοξα η ιστορία των Kneecap στο δυτικό Μπέλφαστ, του πιο αμφιλεγόμενου τρίο της ιρλανδικής χιπ-χοπ σκηνής. Ένα γκρουπ που φτύνει ρίμες με πολιτικό και κοινωνικό στίχο ενάντια στο κατεστημένο, για να προστατεύσει την Ιρλανδική γλώσσα, να «εκδιώξει» τους βρετανούς και να υψώσει ανάστημα απέναντι στην εξουσία και την αστυνομοκρατία.

«Κάθε λέξη της ιρλανδικής γλώσσας, είναι μια σφαίρα για την ιρλανδική ελευθερία» είναι η φράση που ακούγεται μέσα στην ταινία και αποτυπώνει τη ζωή των μουσικών Mo Chara, Móglaí Bap and DJ Próvaí οι οποίοι ενσαρκώνουν τους εαυτούς τους σε μια πραγματικότητα που θυμίζει κάτι από Trainspotting, αλλά παράλληλα αποτελεί και ένα ηχηρό μήνυμα για την ανάγκη διατήρησης των αυτόχθονων γλωσσών, αφού οι ίδιοι ραπάρουν στα Gaielge (γαελικά), δηλαδή στην κυνηγημένη ιρλανδική γλώσσα.

Ακόμα και το όνομά τους – Kneecap- προέρχεται από τα βάθη της ιρλανδικής ιστορίας και δηλώνει άμεσα πολιτική ιδεολογική τοποθέτηση. Στη δεκαετία του '70, οι ιρλανδικές παραστρατιωτικές οργανώσεις βρίσκονταν σε μια διαρκή φάση συγκρούσεων στη Βόρεια Ιρλανδία και, από τη μία υπήρχαν τα μέλη του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA) που ζητούσαν να αποχωρήσουν οι Βρετανοί για να δουν την ένωση της Βόρειας και της Νότιας Ιρλανδίας, ενώ από την άλλη οι προτεστάντες που ήθελαν να παραμείνει το νησί υπό βρετανική κυριαρχία. Το kneecapping, ήταν μια μορφή τιμωρίας ενάντια στους υπέρμαχους των βρετανών, όπου τους άφηνε παράλυτους και τους στιγμάτιζε σε όλο τον περίγυρό τους.

Η ταινία του σκηνοθέτη Ριτς Πέπιατ, δείχνει την απαρχή της μπάντας μέσα από τις ζωές δύο παιδιών -του Λίαμ και του Νίσα, οι οποίοι είναι μικροέμποροι ναρκωτικών και γνωρίζουν τον καθηγητή μουσικής Τζέι Τζέι κατά της διάρκεια της αστυνομικής κράτησης, που τον έχουν φέρει ως μεταφραστή ιρλανδικών. Όταν ο ίδιος πάρει το σημειωματάριο και διαβάσει τα σκόρπια οργισμένα αντικαθεστωτικά στιχάκια που γράφει ο Νίσα στα ιρλανδικά, τα κουμπώνει σε μουσικές που φτιάχνει ο ίδιος και του έρχεται η ιδέα να δημιουργήσουν το γκρουπ, που θα ραπάρει στα ιρλανδικά, με τον ίδιο, ως Dj Provai πια, να φτιάχνει τα beats και να κρύβει το πρόσωπό του φορώντας μια μπαλακλάβα.

Κάπως έτσι, η μπάντα παίρνει υπόσταση, σε μια ταινία με πολλά ναρκωτικά, σεξ, live τόσο έντονα που θυμίζουν διονυσιακές τελετές και αντιεξουσιαστικούς στίχους κόντρα στο κατεστημένο. Το πρώτο κομμάτι τους που βγήκε το 2017 με τίτλο “C.E.A.R.T.A.” που σημαίνει «δικαιώματα», ένα τραγούδι έντονα πολιτικό, αποτελεί την σπίθα που θα βάλει «φωτιά» στο Μπέλφαστ, αφού σιγά-σιγά οι Kneecap ξεκινούν να γεμίζουν ασφυκτικά τους συναυλιακούς χώρους, ξεκινούν να ακούγονται στις ειδήσεις και να «ενοχλούν».

Τα μέλη του γκρουπ ξεκινούν να εκφράζουν πολύ νέο κόσμο, να αποτελούν μια επαναστατική φωνή και να γίνονται πολιτικά σύμβολα, αναβιώνοντας την ιρλανδική γλώσσα. Μάλιστα, πολύς κόσμος άρχισε -και στην ταινία και στην πραγματικότητα- να ξεκινά μαθήματα ιρλανδικών.

Όπως έχει πει ο σκηνοθέτης Ριτς Πέπιατ, «σε όλο τον κόσμο, κάθε 40 μέρες πεθαίνει μια γλώσσα. Αφήνουμε την κληρονομιά και την ιστορία μας να εξαφανίζεται αβίαστα. Όταν πρόκειται να κάνεις μια ταινία για ένα συγκρότημα, τότε αυτό το συγκρότημα θα πρέπει να είναι η μεγαλύτερη έμπνευση για αυτήν, αλλιώς πιθανότατα δεν θα είναι πολύ καλή η ταινία.

Από την αρχή, οι Kneecap ήταν αποφασισμένοι ότι θέλουν να κάνουν αυτό το project για την κοινότητα των Ιρλανδόφωνων που ζουν στη Βόρεια Ιρλανδία. Και ήμουν απόλυτα σύμφωνος με αυτό. Πιστεύω ότι όταν κάνεις κάτι που εστιάζει πραγματικά σε κάτι τόσο συγκεκριμένο και αυθεντικό, σαν από μαγεία, φτιάχνεις τελικά κάτι παγκόσμιο!».

“There's no excuse for it being anything other than completely authentic”, λέει άλλωστε από την πλευρά του ο Dj Provai σε μία από τις συνεντεύξεις του.

Πέρα από την ταινία που έχει μεγάλες δόσεις χιούμορ και μυθοπλασία όσον αφορά τα κομμάτια της προσωπικότητας των Kneecap, το βασικότερο είναι πως μέσα στην πλοκή διατηρείται το κομμάτι της κοινωνικής τους καταγωγής, αφού όλοι ανήκαν στην εργατική τάξη, οπότε η κουλτούρα του δρόμου και η λαϊκότητα, είναι κάτι υπαρκτό και αποτυπώνεται ως τέτοιο.

Η ενέργεια που αναβλύζει, οι γρήγορες εναλλασσόμενες σκηνές, το ανεβαστικό ραπ, η επαναστική διάθεση και η πολιτικο-κοινωνική ουσίας της ταινίας, την κάνουν άχαστη. Γι΄αυτό και η Ιρλανδία ήδη την υπέβαλε να την εκπροσωπήσει για τα Όσκαρ του 2025.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.