Η μέρα που η Άνγκελα Μέρκελ ζήλεψε την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας

Είναι μια από αυτές τις στιγμές που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί την εξέλιξη. Για να το πούμε διαφορετικά, το εν λόγω συμβάν είναι ο ορισμός της παροιμίας: «μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες». Στις 20 Ιουλίου του 2007, ήταν ένα ακόμη καυτό καλοκαίρι στην Αθήνα. Η Άνγκελα Μέρκελ, καγκελάριος της Γερμανίας από το 2005, ερχόταν στην Ελλάδα για συζητήσεις σε ένα κλασικά φιλικό κλίμα. Μια δήλωσή της θα έμενε για πάντα στην Ιστορία. Για τους λάθος λόγους.

Ελλάδα 2007, η ψεύτικη βιτρίνα που ξεγέλασε τους πάντες

Η Άνγκελα είχε κλείσει μόλις δύο χρόνια στην εξουσία. Αυτό από μόνο του δεν σήμαινε τίποτα. Η Μέρκελ είχε πολύχρονη εμπειρία στην πολιτική σκηνή της Γερμανίας. Ήταν για χρόνια το δεξί χέρι του Χέλμουτ Κολ. Μια πολιτικός με πολλά χαρίσματα και σπάνια ένστικτα. Η πρώτη γυναίκα καγκελάριος και η πρώτη από την Ανατολική Γερμανία. Παραμένει η μοναδική μέχρι και σήμερα. 

Το 2007, οι συνθήκες στην Ευρώπη και τον κόσμο ήταν διαφορετικές. Η έννοια της οικονομικής κρίσης ήταν ένα απομεινάρι του παρελθόντος, όχι μια χειροπιαστή πραγματικότητα. Η Lehman Brothers ήταν ακόμη μια ισχυρή τράπεζα. Η Ελλάδα ζούσε ακόμη την εποχή της ευμάρειας.

Τρία χρόνια μετά την κατάκτηση του Euro, τρία χρόνια μετά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Η χώρα μας ήταν το «καλό παιδί» της Ευρώπης, η χώρα που άφησε πίσω της τη στασιμότητα και εναγκαλίστηκε την ανάπτυξη. 

Κοιτώντας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, το...ευχάριστο κλίμα κυριαρχεί παντού. Η ανεργία μειώνεται και φτάνει στο 8,4% ενώ τα μεταπτυχιακά προγράμματα βρίσκονται σε φάση έκρηξης με 12.000 φοιτητές να συμμετέχουν σε αυτά. Οι επενδύσεις στη βιομηχανία αυξάνονται, η κυβέρνηση Καραμανλή υπογράφει σύμβαση με το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» για την αξιοποίηση του πρώην Ιπποδρόμου.

Ένας ορίζοντας χωρίς σύννεφα, μια ευχάριστη βιτρίνα που θα διαλυθεί λίγα χρόνια μετά με τρομακτικό κρότο συμπαρασύροντας την κοινωνία στον όλεθρο. 

Και κάπου εκεί, μια προειδοποίηση από τον ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», ο Γενικός Γραμματέας του οργανισμού, Χοσέ Άνχελ Γκουρία, προειδοποιεί τις ελληνικές αρχές πως η ανάπτυξη και η ευημερία δεν θα κρατήσουν για πάντα εκτός αν γίνουν σοβαρές μεταρρυθμίσεις. 

«4% ανάπτυξη είναι όνειρο για εμάς»

 Η Γερμανίδα καγκελάριος έφτασε για την πρώτη της επίσκεψη στην Ελλάδα στις 20 Ιουλίου. Ήταν ένα σύντομο πλαίσιο εργασίας καθώς θα βρισκόταν στην Αθήνα για λίγες ώρες μόνο. Οι ελληνογερμανικές σχέσεις σε εκείνο το σημείο ήταν στην καλύτερη φάση τους. Καραμανλής και Μέρκελ έκατσαν και τα είπαν σαν δύο παλιόφιλοι.

Η ατζέντα δεν είχε «αγκάθια». Ούτε λόγος προφανώς για γερμανικές αποζημιώσεις. Το μόνο δύσκολο σημείο ίσως ήταν τα ελαττωματικά γερμανικά υποβρυχία που είχε παραγγείλει η χώρα μας το 2000. Αλλά και πάλι, σε γενικές γραμμές η συζήτηση ήταν χαλαρή και το κλίμα εξαιρετικό.

Η δήλωση της Μέρκελ, δήλωση που τα τότε κυβερνητικά στελέχη την έκαναν σημαία, ήταν χαρακτηριστική της εποχής. Αφού εκθείασε την Ελλάδα για πολλά και επισήμανε τις πολύ φιλικές σχέσεις των δύο χωρών είπε πως «έχετε 4% ανάπτυξη, εμείς στη Γερμανία μπορούμε μόνο να το ονειρευόμαστε αυτό».

Κανείς σε αυτό το σημείο δεν τολμούσε να πει το αντίθετο. Ακόμη και οι πολιτικοί αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας δεν είχαν την παραμικρή υποψία για την επίπλαστη ανάπτυξη που θαύμασε η καγκελάριος. 

Οι εφημερίδες την επόμενη μέρα υπογράμμιζαν το φιλικό κλίμα και την αγαστή συνεργασία Ελλάδας - Γερμανίας. Η δήλωση της Μέρκελ δεν έκανε καμία ιδιαίτερη εντύπωση. Είπαμε άλλωστε πως ζούσαμε την εποχή της ευμάρειας. Η Άνγκελα Μέρκελ θα ερχόταν στην Ελλάδα ξανά το 2012. Μέσα σε πέντε μόλις χρόνια, η ελληνική οικονομία κατέρρευσε. Πιο σωστά, κατέρρευσαν τα πήλινα πόδια της.

Η Μέρκελ ήταν τώρα η σκληρή καγκελάριος, το πρόσωπο της λιτότητας, το κόκκινο πανί. Η δήλωσή της έμεινε στην Ιστορία, μετά το μνημόνιο όμως. Τα «greek statistics» κατάφεραν να ξεγελάσουν τη Γερμανίδα πολιτικό.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.