Το μυστήριο με τον θάνατο του «ποιητή των χαμένων ψυχών» Τένεσι Ουίλιαμς

«Οι άγριες υπάρξεις αφήνουν δέρματα πίσω τους… αφήνουν καθαρά δέρματα και δόντια κι άσπρα κόκκαλα πίσω τους, κι αυτά είναι σημάδια που περνούν από τον έναν στον άλλο, για να μπορούν οι φυγάδες, ν' ακολουθούν πάντα τους ομοίους τους».

Ο Τένεσι Ουίλιαμς έζησε μία ζωή γεμάτη αντιφάσεις. Έζησε τη δόξα. Έζησε και τη μοναξιά. Έζησε τον έρωτα, έζησε και την απώλεια. Έζησε τον δημιουργικό θρίαμβο αλλά έζησε και την προσωπική κατάρρευση.

Ο μυστηριώδης θάνατός του, μία ημέρα σαν σήμερα, στις 25 Φεβρουαρίου 1983, είναι αυτούς που ενισχύουν τους μύθους γύρω από ονόματα που έκαναν πάταγο. Και αυτό είναι κάτι που τον αφορά και δεν είναι αντίθεση. Έζησε με πάταγο. Πέθανε με πάταγο.

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, και πέρα απ' όλα αυτά τα (τόσο ταιριαστά στην περίπτωσή του) λυρικά, η κληρονομιά του βρίσκεται στα έργα του. Εκεί, δηλαδή, όπου οι πιο κρυφές ανθρώπινες αλήθειες βρίσκουν φωνή.

«Ο Γυάλινος Κόσμος»

Ο Τόμας Λάνιερ Ουίλιαμς Γ΄ γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1911 στο Κολόμπους, στο Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα. Ο πατέρας του, ένας πλανόδιος πλασιέ υποδημάτων, τον περισσότερο καιρό απουσίαζε από το σπίτι. Όταν επέστρεφε η εξάρτησή του από το αλκοόλ τον έκανε φοβερά βίαιο.

Από την άλλη η μητέρα του ήταν μία υπερπροστατευτική γυναίκα, βαθιά προσκολλημένη στις κοινωνικές συμβάσεις του αμερικανικού Νότου.

Σε ηλικία 5 ετών, διαγνώστηκε παράλυση των κάτω άκρων του, ασθένεια που τον καθήλωσε για τα επόμενα δυο χρόνια.

Εξαιτίας αυτής της παράλυσης «γεννήθηκε» η αγάπη για το γράψιμο. Η μητέρα του ήταν εκείνη που τον ενθάρρυνε να φαντάζεται ιστορίες και στη συνέχεια να τις μεταφέρει στο χαρτί.

Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο ξεκίνησε σπουδές δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, τις οποίες διέκοψε γιατί ο πατέρας του ήθελε ο γιος του να γίνει πωλητής παπουτσιών και όχι ένας συγγραφέας.

Παρ' όλα αυτά ο Τένεσι Ουίλιαμς (το Τένεσι του το «κόλλησαν» οι συμφοιτητές του εξαιτίας της βαριάς νότιας προφοράς του) συνέχισε να γράφει. Και κάθε φορά που έγραφε γινόταν και καλύτερος. Μέχρι που ήρθε η εκτίναξη.

Το 1944 έγραψε τον «Γυάλινο Κόσμο», ένα βαθιά αυτοβιογραφικό δράμα το οποίο και τον καθιέρωσε.

Η επόμενη μεγάλη επιτυχία ήρθε μόλις τρία χρόνια αργότερα με το έργο «Λεωφορείο ο Πόθος» το οποίο του «χάρισε» το Βραβείο Πούλιτζερ. Η ωμή απεικόνιση της ψυχικής κατάρρευσης της άλλοτε καλλονής του Αμερικανικού Νότου, της Μπλανς Ντιμπουά, συγκλόνισαν τον κόσμο.

Από εκεί και πέρα όλα πήραν τον δρόμο τους.

Ο Τένεσι Ουίλιαμς κάθισε στην κορυφή και από εκεί δεν μπόρεσε να τον κουνήσει κανείς, ποτέ ξανά. Μόνο ο ίδιος του ο εαυτός.

«Λεωφορείον ο Πόθος»

Ο κόσμος του Ουίλιαμς ήταν γεμάτος εύθραυστες ψυχές, καταπιεσμένα πάθη και υπόγεια ένταση. Οι ήρωές του πάλευαν διαρκώς με την ενοχή, τη σεξουαλικότητα, τη μοναξιά και την παρακμή.

Ο ίδιος ανοιχτά ομοφυλόφιλος σε μια εποχή βαθιά συντηρητική, ζούσε διαρκώς με το άγχος της κοινωνικής απόρριψης.

Ο θάνατος από καρκίνο του πνεύμονα, το 1963, του επί χρόνια συντρόφου του Φρανκ Μέρλο τον συνέτριψε και τον βύθισε στον κόσμο των καταχρήσεων. Αλκοόλ και χάπια έγιναν κάτι σαν... τροφή. Η πτώση ήρθε με πάταγο παρά το γεγονός πως ο ίδιος ουδέποτε σταμάτησε να γράφει και να «γεννάει» νέα έργα.

Στις 25 Φεβρουαρίου 1983 ήρθε το τέλος. Σε μία σουίτα στο ξενοδοχείο Elysee της Νέας Υόρκης. Όταν εντοπίστηκε νεκρός είχε σφηνωμένο στο λαιμό του ένα καπάκι! Ο ιατροδικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα πως ήταν ένα τραγικό δυστύχημα.

Σύμφωνα με το πόρισμα ο Τένεσι Ουίλιαμς υπό την επήρεια αλκοόλ και ναρκωτικών προσπάθησε να ξεβιδώσει το καπάκι από ένα μπουκαλάκι φάρμακο και προφανώς το ρούφηξε με μεγαλύτερη δύναμη από αυτή που έπρεπε με αποτέλεσμα αυτό να «σφηνώσει» στο λαιμό του και να τον πνίξει!

«Αιτία θανάτου: Ασφυξία» ήταν το τελικό πόρισμα. Πολλοί το αμφισβήτησαν. Είπαν ότι ο Ουίλιαμς πέθανε από υπερδοσολογία φαρμάκων και πως ένα μικρό καπάκι δεν θα μπορούσε να φράξει τους αεραγωγούς του.

«Ο Ουίλιαμς δεν πνίγηκε από ένα καπάκι ενός κολύριου όπως αναφέρεται. Όχι ούτε το αλκοόλ, ούτε το AIDS τον σκότωσαν. Και δεν ήταν αυτοκτονία, ούτε δολοφονία -για τις οποίες διψούσαν τα Μέσα Ενημέρωσης. Υπερβολική δόση Seconal είναι αυτό που αποκαλύπτει η έκθεση νεκροψίας. Αυτό δεν έχει αναφερθεί ποτέ», είχε πει ο θεατρικός συγγραφέας και φίλος του Ουίλιαμς Λάρι Μάιερς.

Κάποιοι άλλοι έλεγαν πως ο Τένεσι Ουίλιαμς αυτοκτόνησε και πως ο ιατροδικαστής σε συνεργασία με τη γραμματέα του συγγραφέα δημιούργησαν την ιστορία με το καπάκι προκειμένου να προστατεύσουν τη μεγάλη κληρονομιά του.

Στην πραγματικότητα, ακόμα και σήμερα, κανείς δεν ξέρει τι ήταν αυτό που στέρησε τη ζωή σε έναν από τους σπουδαιότερους δραματουργούς του 20ου αιώνα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.