Όταν ο αντικομουνιστής Walt Disney έγινε μυστικός πράκτορας του FBI

Πριν γίνει το πιο αναγνωρίσιμο όνομα της παγκόσμιας ψυχαγωγίας, ο Walt Disney ήτανένας νεαρός σκιτσογράφος από το Σικάγο που ζωγράφιζε ποντίκια πάνω σε άδεια χαρτιά. Κανείς δε φανταζόταν ότι αυτά τα ποντίκια θα γίνονταν ο Μίκι Μάους, το πιο εμβληματικό κινούμενο σχέδιο του 20ού αιώνα.

Ο Disney, ωστόσο, ήταν αυτός που φαινόταν αλλά ήταν και αυτός που δεν... φαινόταν.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1940, ο Disney συνεργαζόταν ενεργά με τον διευθυντή του FBI, J. Edgar Hoover.

Σύμφωνα με αποχαρακτηρισμένα έγγραφα, ήταν «πληροφοριοδότης κατηγορίας T», παρέχοντας στοιχεία για πιθανούς «κομμουνιστές» και «υπόπτους» εντός της βιομηχανίας του Hollywood.

O Hoover, σε αντάλλαγμα, προσέφερε υποστήριξη, άδειες γυρισμάτων και «ευνοϊκή» αντιμετώπιση σε ζητήματα παραγωγής. Η σχέση τους ήταν αμφίδρομη, λειτουργική και βαθιά πολιτική.

Γενικά, ωστόσο, αυτό ακριβώς ήταν ο Disney. Από τη μία οραματιστής, άοκνος εργάτης, άνθρωπος που ένωσε τις τέχνες με την τεχνολογία. Από την άλλη, μια σκοτεινή προσωπικότητα με ακραίες πολιτικές απόψεις και σημαντικό ρόλο μέσα στον αντικομμουνιστικό μηχανισμό των ΗΠΑ.

Ο άνθρωπος πίσω από την αυτοκρατορία του Μίκι

Ο Walt Disney γεννήθηκε στον Δεκέμβριο του 1901. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και το σκίτσο, ενώ η οικογένεια μετακόμισε σε φάρμα στο Μιζούρι, όπου ο Walt ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα ζώα και το αγροτικό τοπίο που αργότερα θα επηρέαζαν το έργο του.

Πριν καν κλείσει τα 19 του χρόνια είχε αποφασίσει πως η δημιουργία κινουμένων σχεδίων είναι η δουλειά που του ταιριάζει.

Το 1923 μετακόμισε στην Καλιφόρνια μαζί με τον αδελφό του Roy και ίδρυσε το Disney Brothers Studio. Έστησε το δικό του στούντιο σ' ένα εγκαταλελειμμένο γκαράζ.

Σε εκείνο το μέρος «γεννήθηκε» από τη γραφίδα του ο Μίκυ Μάους, η διασημότερη ίσως φιγούρα στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων, αλλά και ο Πλούτο, ο Ντόναλντ, ο Γκούφι και πολλοί άλλοι «χάρτινοι» ήρωες, που ακόμα και σήμερα αποτελούν πηγή γέλιο του για εκατομμύρια παιδιά (μικρά και μεγάλα) σε ολόκληρο τον κόσμο.

Και να σκεφτεί κανείς πως η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Disney ήταν (το 1927) ο «Oswald the Lucky Rabbit», αλλά η απώλεια των δικαιωμάτων τού χαρακτήρα εξαιτίας συμβατικής διαμάχης οδήγησε τον Disney στη δημιουργία ενός νέου ήρωα που θα έλεγχε πλήρως: του Μίκι Μάους.

Στη δεκαετία του 1930, ο Disney επέμεινε στην παραγωγή μεγάλου μήκους animation, παρά τις αντιρρήσεις της βιομηχανίας. Το αποτέλεσμα ήταν η «Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι» (1937), η πρώτη έγχρωμη, μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων που προκάλεσε μία πραγματική επανάσταση!

Είναι ενδεικτικό πως  το 1938 και την επόμενη χρονιά , ο Walt Disney τιμήθηκε με ένα τιμητικό Όσκαρ για την ταινία. Αυτό το βραβείο ήταν μοναδικό, καθώς αποτελούνταν από ένα κανονικού μεγέθους αγαλματίδιο Όσκαρ συν... επτά μικροσκοπικά αγαλματίδια.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το στούντιο παρήγαγε εκπαιδευτικές και προπαγανδιστικές ταινίες για λογαριασμό της αμερικανικής κυβέρνησης. Μετά τον πόλεμο, ο Disney στράφηκε σε ζωντανές παραγωγές και τηλεοπτικό περιεχόμενο, ενώ οραματίστηκε έναν θεματικό χώρο που θα συνδύαζε αφήγηση, τεχνολογία και οικογενειακή ψυχαγωγία.

Το 1955 άνοιξε η Disneyland στην Καλιφόρνια, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για την εταιρεία και το παγκόσμιο μοντέλο των θεματικών πάρκων.

Πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1966 από καρκίνο του πνεύμονα, σε ηλικία 65 ετών.

Ο Walt Disney κατέκτησε τα πάντα και η ζωή του ήταν γεμάτη φως. Είχε, όμως, και πολλές σκοτεινές σελίδες. Πολλές αθέατες πτυχές που έγιναν γνωστές πολλά χρόνια αργότερα.

Ο αντικομουνιστής που έγινε μυστικός πράκτορας του FBI

Ο Disney ήταν ένας εξαίσιος... παραμυθάς αλλά ήταν και ένας ακραίος αντικομουνιστής. Το γεγονός ότι ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του Χόλιγουντ, φρόντισε να εκμεταλλευτεί ο διαβόητος διοικητής του FBI, Edgar Hoover ο οποίος αφού τον πλησίασε τον στρατολόγησε ως μυστικό πράκτορα της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας των ΗΠΑ για να του «δίνει» τους κομμουνιστές.

Το ημερολόγιο έδειχνε 10 Νοεμβρίου του 1940, μία ημέρα σαν σήμερα. Ο Walt Disney το έκανε με μεγάλη του χαρά και μάλιστα από ένα σημείο και έπειτα έγινε... «Βασιλικότερος του Βασιλέως».

Ειδικά μετά τη μεγάλη απεργία του 1941 που λίγο έλειψε να προκαλέσει τη χρεοκοπία της εταιρείας του, ο Walt Disney έγινε μέγας κυνηγός των κομμουνιστών!

Έφτασε στο σημείο να καταδίδει ακόμα και τους έμπιστους υπαλλήλους του στις ομοσπονδιακές αρχές αν υποπτευόταν σχέσεις με τη μαρξιστική ιδεολογία. Υπήρξε από τους πιο πρόθυμους συνεργάτες της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών του Μακάρθι.

Το 1950 καταδικάστηκαν δέκα σεναριογράφοι και σκηνοθέτες για προσβολή προς το Κογκρέσο, επειδή τρία χρόνια νωρίτερα είχαν αρνηθεί να εμφανιστούν ενώπιον της Επιτροπής, επικαλούμενοι το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης.

Στις 24 Οκτωβρίου 1947 κατέθεσε ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων, καταδεικνύοντας ως κομμουνιστές καλλιτέχνες του Χόλιγουντ για λογαριασμό του Edgar Hoover. Επίσης, κατηγορήθηκε για μισογυνισμό και αντισημιτισμό, όπως και για την πρόσκληση στη Λένι Ρίφενσταλ, σκηνοθέτιδα και κινηματογραφίστρια του Χίτλερ, να επισκεφθεί το στούντιό του λίγο μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων!

Η πολιτική δράση του Walt Disney έριξε βαριά σκιά στο «μαγικό βασίλειο» που ο ίδιος έφτιαξε. Παρά τα αντικομουνιστικά του αισθήματα, όμως, ο ίδιος δε φαίνεται να ήταν στο στόχαστρο των κομμουνιστών.

Ενδεικτικό είναι πως τον Σεπτέμβριο του 1959 ο Νικίτα Χρουστσόφ, ο ηγέτης τότε της ΕΣΣΔ, επισκέφτηκε τις ΗΠΑ, θέλησε να επισκεφτεί την Disneyland. Ταξίδεψε μέχρι το Χόλιγουντ για να δει από κοντά το στούντιο της 20th Century Fox.

Εκεί τον περίμενε ο πρόεδρός της, ο ελληνικής καταγωγής, Σπύρος Σκούρας, ακόμα πιο φανατισμένος αντικομουνιστής από τον Walt Disney, ο οποίος τα έψαλε στον σοβιετικό ηγέτη για τις... αντικαπιταλιστικές τουπόψεις και η συνάντηση δεν πήγε καθόλου καλά!

Ο Χρουστσόφ άφησε πίσω του αυτό το επεισόδιο και είπε να δει την παραμυθοχώρα του Walt Disney εκείνος όμως δεν ήθελε καν να ακούσει για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, και έτσι είπαν στον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης πως δεν μπορούσε να πάει γιατί κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί για την ασφάλειά του μέσα σε τέτοιο πλήθος!

Ο Χρουστσόφ έχασε τελικά την ψυχραιμία του: «Τι πρέπει να κάνω; Να αυτοκτονήσω; Τι είναι αυτά τα πράματα! Υπάρχει καμιά επιδημία χολέρας εκεί; Ή έχουν βάλει γκάγκστερ να με ξεκάνουν»;

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.