«Πώς περιμένετε να ζήσω;»: Η αυτοπυρπόληση ένος μικροπωλητή που ξεκίνησε μία επανάσταση

Οι διωκτικές αρχές της περιοχής του Σίντι Μπουζίντ, μιας αγροτικής περιοχής της Τυνησίας, είχαν βάλει στο μάτι τον Μοχάμεντ Μπουαζίζι από τότε που ήταν ακόμη παιδί. Συνήθιζαν να του κατάσχουν το καρότσι με τα προϊόντα που πουλούσε ως μικροπωλητής, στερώντας του τον μοναδικό τρόπο βιοπορισμού του.

Φαινομενικά, ο λόγος αυτής της στοχοποίησης ήταν ότι ο Μπουαζίζι δεν διέθετε τα απαραίτητα έγγραφα για να πουλά νόμιμα την πραμάτεια του. Ωστόσο, αυτό δεν είχε ιδιαίτερη βάση σε μια περιοχή της Τυνησίας όπου οι μικροπωλητές ήταν, στη συντριπτική τους πλειονότητα, παράνομοι.

Το πραγματικό πρόβλημα φαίνεται πως ήταν ότι ο Μπουαζίζι, γεννημένος σε φτωχή οικογένεια, δεν διέθετε τα χρήματα για να πληρώνει τις απαιτούμενες μίζες στους υπαλλήλους της διεφθαρμένης τοπικής αστυνομίας, ώστε να τον αφήνουν να εργάζεται ανενόχλητος.

Η σύγκρουση με την αστυνομία

Στις 17 Δεκεμβρίου 2010, ο Μπουαζίζι προμηθεύτηκε τρόφιμα και άλλα αντικείμενα προς πώληση, πληρώνοντας περίπου 200 δολάρια ΗΠΑ. Γύρω στις 8 το πρωί βγήκε με το καρότσι του στον δρόμο για να πουλήσει την πραμάτεια του. Η τοπική αστυνομία δεν άργησε να εμφανιστεί για ακόμη μία φορά.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, μία αστυνομικός τον χαστούκισε, τον έφτυσε στο πρόσωπο, αναποδογύρισε το καρότσι του και κατέσχεσε τη ζυγαριά του. Η ίδια αρνήθηκε ότι συνέβησαν αυτά τα περιστατικά· ωστόσο, παραδέχτηκε ότι συνάδελφοί της τον ξυλοκόπησαν, κλωτσώντας τόσο τον ίδιο όσο και τα προϊόντα του.

Η απελπισμένη διαμαρτυρία

Έξαλλος και αγανακτισμένος από την κακομεταχείριση, ο Μπουαζίζι πήγε στο γραφείο του τοπικού κυβερνήτη, απαιτώντας δικαιοσύνη και τιμωρία των αστυνομικών που τον κακοποίησαν. Ο κυβερνήτης αρνήθηκε ακόμη και να τον δεχτεί, παρότι ο Μπουαζίζι προειδοποίησε ότι, αν δεν τον άκουγε, θα προχωρούσε σε ακραία πράξη διαμαρτυρίας.

Ο Μπουαζίζι πήρε ένα μπιτόνι βενζίνης από ένα κοντινό πρατήριο και επέστρεψε έξω από το γραφείο του κυβερνήτη. Δεν είχε περάσει ούτε μία ώρα όταν φώναξε: «Πώς περιμένετε να ζήσω;» και έβαλε φωτιά στον εαυτό του.

Ο θάνατος και η λαϊκή οργή που έγινε Επανάσταση

Χάρη στην άμεση παρέμβαση των παρευρισκομένων, ο Μπουαζίζι επέζησε αρχικά. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου παρέμεινε σε κωματώδη αλλά σταθερή κατάσταση. Παρά την αρχική αισιοδοξία των γιατρών, άφησε την τελευταία του πνοή στις 4 Ιανουαρίου 2011.

Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαζική διαμαρτυρία. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν φωνάζοντας συνθήματα εκδίκησης για τον θάνατό του. Η οργή δεν στρεφόταν μόνο κατά των τοπικών αρχών, αλλά και εναντίον του διεφθαρμένου καθεστώτος του μακροχρόνιου δικτάτορα της χώρας, Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Αλί.

Η είδηση διαδόθηκε γρήγορα σε ολόκληρη τη χώρα, προκαλώντας συνεχώς νέες εστίες έντασης, παρά τις προσπάθειες της αστυνομίας να τις καταστείλει. Οι διαμαρτυρίες εντάθηκαν και οδήγησαν τελικά σε μια λαϊκή εξέγερση, γνωστή ως «Επανάσταση των Γιασεμιών».

Η πράξη του Μπουαζίζι αποτέλεσε την αφορμή που ξεχείλισε το ποτήρι της λαϊκής αγανάκτησης. Η διαφθορά, η καταπάτηση των δικαιωμάτων —ιδίως της ελευθερίας του λόγου— και η κακή οικονομική κατάσταση της χώρας (ανεργία, πληθωρισμός) είχαν οδηγήσει την πλειονότητα του τυνησιακού λαού σε απόγνωση.

Τελικά, η διεφθαρμένη κυβέρνηση της Τυνησίας κατέρρευσε και η χώρα μπήκε σε πορεία εκδημοκρατισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για την Αραβική Άνοιξη. Ο απολογισμός ήταν βαρύς: 338 νεκροί και 2.174 τραυματίες.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.