Θεόφιλος Βανδώρος: Ο αναρχικός που έγινε γνωστός σαν αστυνομικός στο «Τμήμα Ηθών»

«Κόντρα ρόλος» στον κινηματογράφο, την τηλεόραση ή το θέατρο είναι ο ρόλος που αναλαμβάνει ένας ηθοποιός και είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με ότι έχουμε συνηθίσει να ερμηνεύει ή ακόμα και με τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του.

Σε αυτό το δεύτερο θα σταθούμε. Ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα «κόντρα ρόλου» ήταν αυτός που είχε ο Θεόφιλος Βανδώρος. Οι δικοί του άνθρωποι ήξεραν πως ήταν αναρχικός. Τόσο με την έννοια του οργανωμένου πολιτικού ακτιβιστή όσο και με εκείνη του ανθρώπου που από επιλογή έμεινε ανένταχτος και απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας.

Ήταν ανάμεσα σε αυτούς που κατέλαβαν το Πολυτεχνείο μετά την αθώωση του αστυνομικού Αθανάσιου Μελίστα για την υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή Μιχάλη Καλτεζά αλλά και ανάμεσα σε εκείνους τους λίγους που κατέλαβαν το κτίριο που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Αχαρνών και Χέυδεν, αυτό που αργότερα έγινε η εμβληματική για τον αναρχικό χώρο «Βίλα Αμαλίας»!

Και όμως. Αυτός ο άνθρωπος τη μεγαλύτερη επιτυχία του την έκανε όταν υποδύθηκε τον αστυνόμο Παύλο Καμπάνη στο «Τμήμα Ηθών»!

Για έναν άνθρωπο σαν τον Θεόφιλο Βανδώρο αυτός ο «κόντρα ρόλος» λειτούργησε σαν κάθαρση.

«Υπάρχει μια αθέατη πλευρά μου στα πανεπιστήμια. Όντως έχω δηλώσει αναρχικός. Τι απαντάω σε όσους με ρωτάνε για τον ρόλο; Θα μπορούσα να πω ότι πρώτον είναι ένα ψυχόδραμα για μένα. Εγώ που είχα μία φυσική αντιπαράθεση και σε σωματικό επίπεδο με την αστυνομία λειτούργησε πάνω μου ψυχοδραματικά σαν κάθαρση. Επειδή είμαστε άνθρωποι που μας αρέσει το απόλυτο, το τραβάμε και μέσα από μία διαχρονικότητα της εφηβείας, αυτό μπορεί να σε οδηγήσει σε πολλά πράγματα» είχε πει σε μία από τις συνεντεύξεις που είχε δώσει.

Ο Θεόφιλος Βανδώρος ήταν ένας άνθρωπος που έζησε με τα πάθη του, δεν τα αποκήρυξε, όμως. Τα χαρακτήρισε «άβυσσο», τα «αγκάλιασε» και πορεύτηκε μαζί τους. Μέχρι το άδικο και πρόωρο τέλος του.

Θεόφιλος Βανδώρος: Ένας ασυμβίβαστος ηθοποιός

Αν κάποιος κοιτάξει τα πρώτα βήματα της ζωής του πιθανότατα θα διαπιστώσει πως για τον Θεόφιλο Βανδώρο η υποκριτική ίσως τελικά να ήταν μονόδρομος. Γεννήθηκε μία ημέρα σαν σήμερα, την 1η Ιουλίου του 1960.

Πατέρας του ήταν ο βραβευμένος ηθοποιός Νίκος Βανδώρος. Παππούς του ήταν ο Γεράσιμος Βανδώρος βαρύτονος του μελοδράματος και η γιαγιά του υψίφωνος της οπερέτας. Δύσκολα, λοιπόν, μπορεί να ξεφύγει κάποιος από αυτόν τον δρόμο. Ακόμα και αν αυτός ο κάποιος ήταν ο αντισυμβατικός Θεόφιλος!

Ο Θεόφιλος Βανδώρος σπούδασε υποκριτική στο Ωδείο Αθηνών αλλά και ψυχολογία και κοινωνιολογία σε ιδιωτικό κολέγιο της Αθήνας.

Για πολλά χρόνια έζησε στο Παρίσι και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα άρχισε να παίρνει τους πρώτους του ρόλους τόσο στην τηλεόραση όσο και στο θέατρο. Τη μεγαλύτερη επιτυχία του, ωστόσο, όπως ήδη αναφέρθηκε, την έκανε στον κόντρα ρόλο του αστυνόμου Παύλου Καμπάνη στο «Τμήμα Ηθών» του Μανούσου Μανουσάκη που άρχισε να προβάλλετε το φθινόπωρο του 1992.

Η αντίφαση που υπήρχε ανάμεσα στην εικόνα του Θεόφιλου Βανδώρου και του ρόλου του αλλά και το υποκριτικό του ταλέντο ήταν αυτά που τον έκαναν να ξεχωρίζει και να γίνει αμέσως ο αγαπημένος του τηλεοπτικού κοινού.

Ο Θεόφιλος Βανδώρος έπαιξε στη συγκεκριμένη σειρά και τις τρεις σεζόν που αυτή προβλήθηκε από τον Ant1 και... έκλεψε την παράσταση. «Δεν είχα, όμως, ποτέ τύψεις. Είτε είσαι ηθοποιός, είτε είσαι αστυνομικός, είτε διαδηλωτής, βίαιος διαδηλωτής, δεν έχεις τύψεις. Κάποια στιγμή ένιωσα τον εαυτό μου δεσμευμένο. Από ένα μεγάλο αριθμό ηθοποιών ήμουν σε θέση να γνωρίζω πώς λειτουργεί η αστυνομία περισσότερο. Είχα βιώματα».

Ο ηθοποιός που είδε την καριέρα του να εκτοξεύετε μέσα από αυτή τη σειρά είχε και ένα πέρασμα από τη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου. Αλλά κάπου εκεί άρχισε να φαίνεται και ο... «άναρχος» χαρακτήρας του. «Δεν ήμουν ποτέ μανιώδης της τηλεόρασης… Έκανα Λάμψη, αλλά ήταν καθαρά για οικονομικούς λόγους…», είχε πει σε συνέντευξή του.

Το πρόωρο τέλος του Θεόφιλου Βανδώρου

Ο Θεόφιλος Βανδώρος δεν ήταν ποτέ αυτό που θα λέγαμε «μεγάλος σταρ». Ήταν, όμως, δίχως την παραμικρή αμφιβολία ένας ροκ σταρ. Έπαιζε κιθάρα και μπάσο σε ένα ροκ συγκρότημα.

Η στάση ζωής ήταν ξεκάθαρη. Δεν είχε μάνατζερ, δεν «κυνηγούσε» τις συνεντεύξεις, δεν ακολουθούσε αυτό που λέμε showbiz και όταν κουράστηκε από όλο αυτό το «σύστημα» τα... βρόντηξε όλα κάτω και έφυγε για την Αυστραλία όπου για ένα χρονικό διάστημα δίδαξε υποκριτική σε ομογενείς. Ήθελε να στεριώσει και να φτιάξει οικογένεια εκεί αλλά δεν τα κατάφερε. «Πήγα για να παντρευτώ, αλλά δεν το έκανα. Δεν είμαι του γάμου, ακόμα κι αυτός θα ήταν συμβατικός», είχε πει σε συνέντευξή του.

Παράλληλα, ωστόσο, είχε να παλέψει και με τους εσωτερικούς του δαίμονες. Ήταν ένας άνθρωπος που φλέρταρε με τα όριά του αλλά ταυτόχρονα ήξερε πού βρίσκονται, πού αρχίζουν και πού τελειώνουν.

Ο ίδιος δεν είχε διαστάσει να μιλήσει ανοιχτά για τον τζόγο. «Είχα θέμα με τον τζόγο. Δεν έπαιζα κάθε μέρα, αλλά όταν ξεκινούσα, δεν ήξερα πότε θα σταματήσω. Δεν καταστράφηκα, αλλά δεν ήταν και κάτι ακίνδυνο. Ένιωσα ότι με τραβάει, ότι μου καταστρέφει την αυτοεκτίμηση» είχε πει σε τηλεοπτική του συνέντευξη.

Αργά αλλά σταθερά ο Θεόφιλος Βανδώρος απομακρυνόταν από τα φώτα της δημοσιότητας. Ήταν από εκείνους τους καλλιτέχνες που προτιμούσε να χάσει μία δουλειά από το να χάσει ένα «κομμάτι» του εαυτού του. «Πολλοί μου είπαν να φερθώ πιο "επαγγελματικά". Να πάω σε πρεμιέρες, να κάνω δημόσιες σχέσεις. Αλλά τι να πω; Δεν το άντεχα. Δε θέλω να χαμογελάω ενώ δε νιώθω τίποτα. Δεν μπορώ», είχε δηλώσει ο ίδιος.

Ανήσυχος, τολμηρός και ασυμβίβαστος, βάδισε έτσι μέχρι το σοκαριστικό τέλος της ζωής του. Ήδη από το 2018 είχαν ξεκινήσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας. Εκείνη τη χρονιά, μάλιστα, νοσηλεύτηκε στον «Ευαγγελισμό» όπου υποβλήθηκε σε επέμβαση στο στομάχι.

Προσπάθησε να ξεπεράσει τα προβλήματα αλλά, δυστυχώς, ο καρκίνος αποδείχθηκε ένας εχθρός ανίκητος. Ο Θεόφιλος Βανδώρος έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 60 ετών, στις 10 Μαρτίου 2021.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.