Όταν η Αθήνα έμεινε χωρίς νερό για 20 μέρες

Στην ιστορία της Αθήνας, είναι πολλά τα συμβάντα που έχουν δυσκολέψει τη ζωή των κατοίκων. Το 1933, η πρωτεύουσα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση λειψυδρίας, λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του φράγματος στον Μαραθώνα. Για σχεδόν 20 μέρες, οι κάτοικοι έμειναν χωρίς σταγόνα νερό ενώ άλλοι εκμεταλλεύτηκαν την κρίση για να βγάλουν χρήματα.  

Η Αθήνα κινδυνεύει με λειψυδρία μετά το 1922

Το 1923, το έργο στον Μαραθώνα λαμβάνει την απαραίτητη έγκριση σε μία κομβική στιγμή. Λίγο καιρό μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το ελληνικό κράτος μηδενίζει το κοντέρ και παλεύει απεγνωσμένα να εντάξει στους κόλπους του τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν έρθει από την Ανατολή. Η Αθήνα, που έχει έτσι κι αλλιώς αλλάξει τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, έχει αποκτήσει νέους οικισμούς και νέα προάστια προσφυγικού χαρακτήρα.

Οι ανάγκες για νερό έχουν γιγαντωθεί. Το φράγμα στον Μαραθώνα θεωρείται ένα μεγαλόπνοο έργο που θα καλύψει τις ανάγκες των παλιών και νέων κατοίκων της πόλης. Το έργο ολοκληρώνεται μέχρι τις αρχές της επόμενης δεκαετίας και οι ταμιευτήρες γεμίζουν με νερό που διοχετεύεται σε εγκαταστάσεις στο Γαλάτσι. Ένα μεγάλο μέρος της πόλης που έχει άμεση ανάγκη νερού, υδροδοτείται από το Αδριάνειο Υδραγωγείο μέσω της Καλογρέζας. 

Χωρίς νερό για 20 μέρες

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι αρχαίες υποδομές δεν στάθηκαν ικανές να αντέξουν τον όγκο νερού που είχε πλέον ανάγκη ο αυξημένος πληθυσμός της πόλης. Χωρίς να είναι απόλυτα σαφές το πού σημειώθηκε η κατάρρευση του δικτύου, αρκετές περιοχές της πόλης έμειναν ξαφνικά χωρίς νερό. Οι διαμαρτυρίες στις γειτονιές της Αθήνας ήταν φοβερά έντονες. Οι κάτοικοι ήταν εξοργισμένοι καθώς μέχρι τα τέλη Μαΐου του 1933, για περίπου 10 μέρες, είχαν μείνει χωρίς πρόσβαση σε νερό.

Σε αυτό το σημείο, και όπως πάντα συμβαίνει, εμφανίστηκαν επιτήδειοι που είχαν πρόσβαση σε πόσιμες πηγές. Χωρίς να διστάσουν, άρχισαν να...μοιράζουν νερό στη μαύρη αγορά εκμεταλλευόμενοι τη δυσκολία των κατοίκων. Ο δήμος της Αθήνας χρησιμοποιούσε βυτιοφόρα για να προμηθεύει τις γειτονιές με νερό. Η κατάσταση είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που πλέον ούτε τα καφενεία της πόλης είχαν νερό να δώσουν στην πελατεία τους. 

 Οι εργασίες αποκατάστασης προχωρούσαν με πολύ αργούς ρυθμούς. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, η αποκατάσταση θα έπαιρνε περίπου 10 με 15 μέρες μετά τη διακοπή της υδροδότησης. Η αποκατάσταση εν τέλει ολοκληρώθηκε περί τα μέσα Ιουνίου. Το συμβάν, όμως, στάθηκε η αφορμή για την αναβάθμιση του δικτύου ύδρευσης της πόλης. Έτσι και αλλιώς, μετά το 1959 που ο πληθυσμός της Αθήνας είχε αυξηθεί ακόμη περισσότερο, αξιοποιήθηκε και η λίμνη Υλίκη ώστε να μην υπάρξουν ανάλογα περιστατικά.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.