Πώς παίρνουν τα παρατσούκλια τους οι μαφιόζοι;

Στη μαφία, το παρατσούκλι δεν είναι αστείο. Είναι όπλο. Είναι σφραγίδα. Είναι η δεύτερη ζωή ενός ανθρώπου που ξέρει πως το πραγματικό του όνομα θα χαθεί μέσα σε δικογραφίες, εφημερίδες και ψιθύρους.

Το παρατσούκλι είναι η μάσκα που φοράς για να σε φοβούνται, να σε σέβονται, να σε θυμούνται.

Κάθε μαφιόζος έχει μια ιστορία πίσω από το όνομα που του έμεινε. Άλλοτε το χαράζει μια λεπίδα στο πρόσωπο, άλλοτε το χαρίζουν οι εφημερίδες, κι άλλοτε το κερδίζει ο ίδιος με αίμα.

Από τον «σημαδεμένο» μέχρι τον «Big Tuna», τα παρατσούκλια δεν είναι απλές λέξεις - είναι μύθοι που ζουν περισσότερο από τους ίδιους τους ανθρώπους.

Ας δούμε λοιπόν πώς γεννιούνται αυτά τα ονόματα που έγιναν θρύλοι. Γιατί στη μαφία, το παρατσούκλι είναι πιο ισχυρό από το επίθετο. 

Ο σημαδεμένος

Ο Αλ Καπόνε, ο θρυλικός «Scarface». Δεν διάλεξε το όνομα - το διάλεξε η λεπίδα του Φρανκ Γκαλούτσιο. Ένα σχόλιο για την αδερφή του, ένα ξυράφι στο πρόσωπο, κι έμεινε για πάντα «Σημαδεμένος».

Από εκεί, η Chicago Outfit, η σφαγή του Αγίου Βαλεντίνου, το Αλκατράζ. Το παρατσούκλι έγινε brand, και ο Καπόνε έγινε ο «Δημόσιος Εχθρός Νο. 1».

Τζο το αφεντικό

Ο Τζουζέπε Μασερία, ή αλλιώς «Joe the Boss». Δεν περίμενε να του το δώσουν. Το πήρε μόνος του, οργανώνοντας takeover μετά τη δολοφονία του Φράνκι Γέιλ.

Στη μαφία, αν θες να λέγεσαι «Αφεντικό», πρέπει να το αποδείξεις με αίμα. Ο Μασερία το έκανε, και το όνομα κόλλησε σαν σφραγίδα.

Ο Τζο Μπανάνας

Ο Joseph Bonanno μισούσε το παρατσούκλι του. Οι εφημερίδες τον βάφτισαν «Joe Bananas» - και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια έγινε «Banana Family».

Ο ίδιος προτιμούσε το «Don Pepino». Αλλά η δημοσιότητα δεν συγχωρεί. Έτσι, ο πόλεμος των οικογενειών βαφτίστηκε «Banana War». 

 Ο Τικ-Τακ

Ο Τάνενμπαουμ, εκτελεστής της Murder, Inc., είχε το παρατσούκλι «Tick-Tock». Όχι επειδή είχε ρολόι, αλλά επειδή τα νευρικά του αστεία έμοιαζαν με ρολόι που δεν σταματάει.

Έτσι, κάθε φορά που μιλούσε, ήταν σαν να μετράει αντίστροφα μέχρι την επόμενη εκτέλεση.

Ο Μεγάλος Τόνος

Ο Anthony Accardo έγινε «Big Tuna» από τους δημοσιογράφους, μετά από μια φωτογραφία με ένα τεράστιο ψάρι. Αλλά είχε και δεύτερο παρατσούκλι: «Joe Batters». Ο ίδιος ο Καπόνε του το κόλλησε στην ποτοαπαγόρευση, όταν ο Ακάρντο σκότωσε τρεις προδότες με ρόπαλο του μπέιζμπολ.

«Πω πω, αυτό το παιδί είναι ένας πραγματικός Joe Batters», είπε ο Καπόνε.

Ο Ακάρντο έγινε αφεντικό της Chicago Outfit μαζί με τον Πολ Ρίκα, αύξησε τα κέρδη και την ισχύ της Οργάνωσης, κι όμως πέρασε μόνο μία νύχτα στη φυλακή.

Τσαρλς «Λάκι» Λουτσιάνο

Ο άνθρωπος που έστησε το Εθνικό Συνδικάτο Εγκλήματος και τη «Commission» το 1931. Ο Λουτσιάνο καταδικάστηκε το 1936 σε 30–50 χρόνια για πορνεία, αλλά η ποινή μειώθηκε όταν πρόσφερε ναυτικές πληροφορίες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Απελάθηκε στην Ιταλία, αλλά το όνομα του έμεινε. Η προέλευση του «Lucky» είναι μυστήριο: άλλοι λένε από λανθασμένη προφορά του επωνύμου, άλλοι από την τύχη του στα τυχερά παιχνίδια, κι άλλοι από την απόπειρα δολοφονίας το 1929 που επέζησε. Όπως κι αν έχει, η «τύχη» του έγινε θρύλος.

Τι μας λένε όλα αυτά;

Τα παρατσούκλια είναι μύθοι που περνούν από γενιά σε γενιά, ψιθυρίζονται σε μπαρ, γράφονται σε βιβλία, γίνονται ταινίες.

Είναι η αληθινή κληρονομιά της μαφίας. Γιατί το επίθετο μπορεί να ξεχαστεί, να θαφτεί μαζί με τον άνθρωπο. Το παρατσούκλι όμως; Αυτό μένει για πάντα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.