Μενού
  • Α-
  • Α+

Έτυχε να βγω τις τελευταίες ημέρες στην νυχτερινή Αθήνα και να διαπιστώσω με λύπη πως ο αντικαπνιστικός νόμος έχει καταργηθεί de facto σε μπαρ και κέντρα διασκέδασης. Ομολογώ πως το είχα ξεχάσει, καθώς θεωρούσα πως το θέμα λύθηκε το 2019. Όμως αυτό που πλέον έχει γίνει βίωμα για καταστηματάρχες και θαμώνες είναι ότι μπαρ, μπουζούκια και γενικώς διασκέδαση δεν υπάρχει χωρίς τσιγάρο ή πούρο.

Πέραν της ηθικής διάστασης του ζητήματος, αφού μπορεί να είναι θέμα χρόνου για τους ιδιοκτήτες ταβέρνας πχ να πουν ότι θα επιτρέψουν στους πελάτες τους να καπνίζουν, υπάρχει ένα θέμα υγείας για τους εργαζομένους αλλά και τους θαμώνες που δεν έχουν κανένα λόγο να ανέχονται τη βλαβερή συνήθεια των υπολοίπων.

Ακούω το αντεπιχείρημα όσων λένε πως «μπουζούκια δεν μπορείς να απολαύσεις χωρίς ποτό και τσιγάρο» και λέω πως εφόσον η Πολιτεία επιτρέπει σιωπηρά στους θαμώνες αυτών των επιχειρήσεων να παρανομούν, ας το κάνουν νόμιμα κι ας πληρώνουν ένα πολύ καλό πάγιο κάθε μήνα ως τέλος.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να τους επιβληθεί ένα έξτρα μπόνους στο προσωπικό τους, σερβιτόρους, μπάρμεν και τσεκαδόρους, που κάποια στιγμή θα επισκεφτούν τον πνευμονολόγο για εξετάσει τις βλάβες που θα έχει υποστεί το αναπνευστικό τους σύστημα. Είμαι βέβαιος πως το έξτρα κόστος που θα μετακυλήσει στους θαμώνες θα είναι σε θέση να το υποστηρίξουν οι θεριακλήδες.

Κι όσο για αυτούς που δεν καπνίζουν και θέλουν να διασκεδάσουν, ή θα υποστούν το έξτρα κόστος, ή θα επιλέξουν ένα άλλο μέρος όπου η νομοθεσία τηρείται. Κι αυτό το τέλος θα μπορούσε να δοθεί στο σύστημα υγείας που σίγουρα θα κληθεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει τα αυξημένα ποσοστά ιατρικών περιστατικών που προκαλεί το κάπνισμα.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν επιχειρήσεις που έχουν συμμορφωθεί, έχουν καταφέρει να επιβάλλουν την απαγόρευση και είναι άδικο απέναντί τους να υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο που δεν τηρείται, από τους πολίτες και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Πολιτείας.