Ανήλικη παραβατικότητα σε ραγδαία αύξηση: Τι κάνουμε όλοι τόσο λάθος;

Μ’ από την κόλασή μου, σου φωνάζω:
Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω.
Γαλάτεια Καζαντζάκη
 
Η ανήλικη παραβατικότητα πάντα αποτελεί το αγκάθι της κάθε κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που επιβάλλεται να αναζητήσει τα γενεσιουργά αίτια παντού. Στην οικογένεια, στη σχολική κοινότητα, στο όραμα που χάθηκε, στις στις προσλαμβάνουσες των παιδιών, στην εντατικοποίηση της εργασίας των γονέων, στα social, στην οικονομική κρίση που δεν επιτρέπει στα περισσότερα νοικοκυριά την ψυχιατρική ή έστω ψυχολογική διερεύνηση των παιδιών.

Δυστυχώς όμως εκ του αποτελέσματος αντιλαμβανόμαστε πως η κοινωνία μας αρνείται να κάνει την αυτοκριτική της πόσο μάλλον να διορθώσει τα χάλια της που οδηγούν τα παιδιά μας όχι μόνο στην παραβατικότητα αλλά ακόμα κ στο ωμό έγκλημα. 
 
Η είδηση είναι η σύλληψη ενός ανήλικου αγοριού μόλις 16 ετών  για τον βιασμό ενός κοριτσιού 12 ετών, ενός παιδιού δηλαδή. Ακολούθησε η ιατροδικαστική επιβεβαίωση του ειδεχθούς εγκλήματος. Επιβεβαιώνοντας περίτρανα πως έχουμε όλοι αποτύχει. Ένα αγοράκι 16 ετών και ένα κοριτσάκι 12 μιλούσαν μέσω social καθώς σύμφωνα με τις αρχές γνώριζε το ένα παιδί το άλλο. Στις 15/11 βρέθηκαν για μια βόλτα.

«Ασκώντας σωματική βία την εξανάγκασε σε γενετήσιες πράξεις»

Ένας έφηβος σε ένα παιδί που ενδεχομένως να μην έχει καν αδιαθετήσει. 
 
Ο έφηβος με χειροπέδες πέρασε την πόρτα του ανακριτή, και πήρε προθεσμία για να απολογηθεί την Δευτέρα. Σε δηλώσεις του ο συνήγορος υπεράσπισης του έφηβου κατηγορουμένου υποστήριξε πως ο 16χρονος αρνείται τις αποδιδόμενες σε εκείνον κατηγορίες. Η ιατροδικαστική εξέταση στην οποία υποβλήθηκε το μικρό κοριτσάκι όμως δείχνει βιασμό.
 
Παράλληλα σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος των γονέων του 16χρονου για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου.
 
Δυστοπία.

Πριν ξεκινήσουμε να ψάχνουμε για πέτρες προς λιθοβόλημα των γονέων θύματος και δράστη καλό θα ήταν να αναρωτηθούμε τι κάνουμε όλοι λάθος.

Όχι μόνο σαν απλή διαπίστωση αλλά ως πεδίο δράσης μας.

Και θα γίνω πιο συγκεκριμένη. Μια μαθήτρια- αρκετά κοντά μου - δέχεται σεξουαλική λεκτική παρενόχληση από συμμαθητή της, ενημερώνει τους γονείς της κι εκείνοι με την σειρά τους τον διευθυντή του σχολείου.

Όταν η απάντηση του διευθυντή είναι «μα δεν την άγγιξε» και  «μα είναι καλός μαθητής» και «υπάρχουν μάρτυρες;».

Τότε η γενεσιουργός αιτία προέρχεται από την ίδια τη σχολική κοινότητα και είναι σχεδόν βέβαιο πως αν οι γονείς της μαθήτριας του γυμνασίου δεν επέμεναν υποδεικνύοντας πως περιγράφει την σεξουαλική παρενόχληση ο ίδιος ο  νομοθέτης, ο διευθυντής του γυμνασίου δεν θα μάθαινε τι πρέπει να μάθει στους μαθητές του.

Το ίδιο και οι γονείς του μικρού αγοριού που έπρεπε να περάσει την πόρτα του τμήματος ανηλίκων της ΕΛΑΣ για να μάθει πως κάποια πράγματα δεν είναι «πλάκα». Το ίδιο μάθημα κλήθηκαν να λάβουν κ οι γονείς του. 

Αυτό το παιδί ήταν τυχερό που έμαθε, πριν βρεθεί πίσω από τα κάγκελα των φυλακών.

Όταν εμείς οι ενήλικες, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουμε την νομοθεσία, δεν γνωρίζουμε τα όρια, που σταματά το θέλω στο όχι του άλλου και κυρίως την σοβαρότητα της παραβίασης αυτών των ορίων, πως θα εκπαιδεύσουμε τα παιδιά;

Όταν στις παρέες ή στο σπίτι, οι ρίζες των στερεότυπων που αναζητούν ευθύνες στα θύματα, είναι τόσο βαθιές που τις αποδεχόμαστε ως απόψεις, τότε λυπάμαι μα είμαστε όλοι συνένοχοι στα εγκλήματα που θα ακολουθήσουν.

Ό,τι τραγούδια και αν ακούν τα παιδιά, αν στα σπίτια κ στα σχολεία τους μαθαίνουν - και βλέπουν και  ζουν την αλληλεπίδραση του σεβασμού των ορίων όλων προς όλους, τότε υπάρχει ελπίδα να σταματήσουμε τον κατήφορο. Ας κάνει ο καθένας μας επιτέλους αυτό που του αναλογεί. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.