Η συγκλονιστική έρευνα του Αλέξη Παπαχελά, με το ντοκιμαντέρ του για τη 17Ν έχει μονοπωλήσει το τηλεοπτικό ενδιαφέρον των ημερών και έχει δημιουργήσει το εξής ερώτημα, Έχει δικαίωμα να μιλάει ο Κουφοντίνας;
Την απάντηση θα τη δώσω αμέσως και με μεγάλη ευκολία. Ναι, φυσικά και έχει δικαίωμα να μιλάει. Ή ας το θέσω διαφορετικά, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να μιλήσει σε μια έρευνα που θέλει να λέγεται ολοκληρωμένη σχετικά με την τρομοκρατική οργάνωση στην οποία πρωταγωνίστησε. Για ένα τόσο περίπλοκο και επίπονο θέμα όπως η δράση της 17 Νοέμβρη, αν ο σκοπός είναι να ερμηνευθεί σωστά η ιστορία, πρέπει να προσπαθήσεις να μπεις στα παπούτσια του «κακού».
Ο Αλέξης Παπαχελάς, έγκριτος δημοσιογράφος με αξιοζήλευτη πορεία στον χώρο έχει μπει στο στόχαστρο τις τελευταίες μέρες, όχι μόνο γιατί αποφάσισε να επαναφέρει στους δέκτες μας αυτό το τεράστιο συλλογικό τραύμα που ακούει στο όνομα «17Ν» αλλά κυρίως, επειδή αποφάσισε να συμπεριλάβει συνέντευξη του Κουφοντίνα. Έπειτα, μετά την αντίρρηση των Ελλήνων συγγενών θυμάτων, ανακλήθηκε η μερική χρηματοδότησή του από το ΕΚΚΟΜΕΔ. Άραγε, αν αυτό δεν είναι μια προσπάθεια προληπτικής λογοκρισίας, τι είναι;
Το ζήτημα φούντωσε όταν ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στα Θύματα Τρομοκρατίας "Θάνος Αξαρλιάν" και "Ως Εδώ" εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε τα εξής:
«Το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΙ για την 17Ν έδωσε, για πρώτη φορά, τηλεοπτικό βήμα στον αμετανόητο κατά συρροή δολοφόνο της τρομοκρατικής οργάνωσης, κάνοντας κάτι που από θέση αρχής είχαν αρνηθεί επί δεκαετίες όλοι οι «θεσμικοί» ειδησεογραφικοί οργανισμοί της χώρας.
Με αυτόν τον τρόπο του προσφέρθηκε απλόχερα η δημοσιότητα για την οποία δολοφονούσε, γεγονός που θα έχει αναπόφευκτα ως συνέπεια να συνεχίσει να εμπνέει τα απανταχού «κουφοντινάκια», ξανά δολοφονώντας, παράλληλα, τους δικούς μας ανθρώπους. Μάλιστα, το ανέλπιστο δώρο της δημοσιότητας του δίνεται μεθοδικά, επεισόδιο –επεισόδιο, μεγιστοποιώντας το «ενδιαφέρον» γύρω από τον ίδιο και τα εγκλήματά του.
Αυτή δεν είναι μία δημοσιογραφική επιτυχία του Αλέξη Παπαχελά. Είναι μία τεράστια επιτυχία του Δημήτρη Κουφοντίνα. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αλλά δεν εισακουστήκαμε.
Να χαίρεστε τη ματωμένη σας τηλεθέαση».

Τη συγκεκριμένη ανακοίνωση αναδημοσίευσε στα social του, ο Κώστας Μπακογιάννης.
Φυσικά ο πόνος όλων των ανθρώπων που έχασαν κάποιον δικό τους με αυτόν τον τρόπο είναι κάτι που μπροστά του, απλά σκύβεις το κεφάλι. Είναι κατανοητός ο πόνος και απόλυτα σεβαστός. Ωστόσο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να σταθούμε στη διαφορετική στάση που κράτησαν οι ξένοι συγγενείς θυμάτων. Αυτοί μιλούν στην κάμερα και στον Αλέξη Παπαχελά. Για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η τόσο μεγάλη διαφορά;
Διαβάστε ακόμη: Το μυστηριώδες μήνυμα του Ευάγγελου Μάλλιου πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες της «17Ν»
Η απάντηση που μπορώ να σκεφτώ έχει τρία σκέλη. Αφενός, οι ξένοι συγγενείς δεν έζησαν εκ των έσω την αιματηρή δράση της 17Ν και ως εκ τούτου, μπορεί να μη γνωρίζουν πόσο στιγμάτισε η οργάνωση την πολιτική πραγματικότητα της χώρας για αρκετές δεκαετίες. Αφετέρου, όσον αφορά την παρουσία του Κουφοντίνα, στην αγγλοσαξονική κουλτούρα είναι αρκετά σύνηθες να προβάλλεται η πλευρά των δραστών ενός εγκλήματος, ως μέρος της ιστορικής καταγραφής. Τέλος και πιο σημαντικό, θεωρώ ο βασικός παρονομαστής αυτής της στάσης έχει να κάνει με την προσέγγιση του τραύματος και της μνήμης. Η συζήτηση γύρω από το ντοκιμαντέρ αγγίζει το πώς μια κοινωνία επεξεργάζεται το τραύμα της βίας. Και η διαφορά στη στάση των συγγενών, ίσως δηλώνει πως για τους Έλληνες, το τραύμα της 17Ν δεν έχει επουλωθεί ακόμη. Ενδεχομένως διότι για τους Έλληνες είναι και συλλογικό-εθνικό τραύμα, ενώ για τους ξένους μονάχα προσωπικό.
Σε ένα σημείο της η ανακοίνωση αναφέρει πως με την παρουσία του στο ντοκιμαντέρ, ο Κουφοντίνας θα συνεχίσει να εμπνέει τα απανταχού «κουφοντινάκια». Κάθε άλλο παρά ψύχραιμη εκτίμηση της κατάστασης θα έλεγα πως είναι αυτή η στάση. Η έμπνευση για την πολιτική βία και την τρομοκρατία δεν προέρχεται από ντοκιμαντέρ και έρευνες.
Όπως φαίνεται, η μνήμη της 17Ν στην Ελλάδα παραμένει πολιτικά φορτισμένη, διχαστική και συναισθηματικά ανοιχτή. Άλλωστε τι δεν είναι διχαστικό σε αυτή τη χώρα;
- Έφτασε στην πλατεία Κοτζιά ο Μπραντ Πιτ: Πλάνα από το καμαρίνι του - «Φρούριο» η γύρω περιοχή
- Όταν ο Μεσι κλώτσησε την παιδική μας ηλικία στα περιστέρια
- Η στιγμή που αστυνομικοί προσάγουν άνδρα με σημαία του Ισραήλ στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»
- Αλ Τσαντίρι: Τι είπε ο Λάκης Λαζόπουλος και εξόργισε τον Άδωνι Γεωργιάδη
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.