Η Γάζα δεν υπάρχει πια, πάμε σε διάλειμμα για διαφημίσεις

Αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες στην Παλαιστίνη, είναι η απόλυτη ηθική απογύμνωση της ανθρωπότητας.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η σύγκρουση στη Χαναάν μετά την τελευταία Ιντιφάντα είχε πάρει μία τελματώδη μορφή, που καταδίκασε τη συνεχιζόμενη φρικαλεότητα στον φοριαμό της γραφικής επικαιρότητας.

Ή θα μπορούσαμε να αφήσουμε τις μ@λ@κιες και να πούμε πως απλά δεν μας αφορά αρκετά, ούτε αυτό.

Δεν είναι πρωτότυπο να μιλάμε για συλλογικές ευθύνες, ειδικά στο μεσοδιάστημα, με την καμπάνια αποικισμού να έχει εκπέσει σε πιο αργούς ρυθμούς, αλλά με την «τέλεια» αφορμή της 7ης Οκτωβρίου και την επακόλουθη κλιμάκωση, οι συγκυρίες μάς έθεσαν προ των ευθυνών μας, και τις προδώσαμε.

Η γενοκτονία των Παλαιστινίων είναι το πιο εξαντλητικά καταγεγραμμένο τέτοιο συμβάν της ιστορίας, και στη Νυρεμβέργη δεν χρειάστηκαν καν 24ωρη κάλυψη για να καταδικάσουν τους δολοφόνους.

Σήμερα η Φινλανδία μάς θύμισε πως η «Διεθνής Κοινότητα», μάρτυρας και κατηγορούμενος για το Παλαιστινιακό, δεν μετανιώνει και ούτε θα, τις επιλογές της.

Ο πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ, άθελά του ή μη, έδωσε περιληπτικά τη λογική των ΝΑΤΟικών συμμάχων.

Υπεραμυνόμενος της απόφασης της χώρας να εγκρίνει νέα εξοπλιστική συμφωνία με το Τελ Αβίβ, δεν είδε κανέναν λόγο «γιατί όχι», ενώ περιέγραψε τη γεωπολιτική γραμμή του Ελσίνκι ως «ρεαλισμό προσανατολισμένο στις αξίες».

Στο αξιακό λοιπόν σύστημα της Ευρώπης, της Ουάσινγκτον, της φιλελεύθερης Κάμαλα, του φασίστα Ορμπάν, του μετριοπαθή Στάρμερ, του δικού μας Κυριάκου (δεν βρίσκω χαρακτηρισμό), η γενοκτονία, τα αποκεφαλισμένα από shrapnel παιδιά, η ερημοποίηση μίας ολόκληρης μητρόπολης, δεν είναι deal breakers.

Ο κ. Στουμπ αμφέβαλλε κάτι μήνες πριν ότι θα είχαν αποτέλεσμα οικονομικές κυρώσεις και εμπάργκο που ζήτησαν κάποιες ευρωπαϊκές οικονομίες κατά του σιωνιστικού ψευδοκράτους, ποτέ πάντως καθολικές.

Ίσως δεν ήταν εκεί όταν 30 χρόνια πριν, η θηλιά τους έπνιξε κάπου μισό εκατομμύριο Βορειοκορεάτες, ίσως δεν άκουσε ότι οι Κουβανοί δεν έχουν κωλόχαρτο λόγω του «Ελ Μπλοκέο».

Αλλά η δήλωση είναι ρητή και κατανοητή: Πρώτα οι «δουλειές»

Βλέποντας πρόσφατες συζητήσεις του Νόρμαν Φίνκελσταϊν, μου έκατσε ένα σκοτάδι στην ψυχή, να ακούω μία από τις κορυφαίες αυθεντίες στο Μεσανατολικό, αλλά και λυσσαλέο υπέρμαχο των Παλαιστινίων, να λέει ότι «δεν υπάρχει ελπίδα για τη Γάζα. Η Γάζα δεν υπάρχει πια».

Και η Γάζα δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά όπως ήταν πριν τα δισέγγονά μας. Η απόκριση των δυτικών κρατών και των πολιτών τους στο σβήσιμο ενός λαού είναι η καθημερινή τους λογοδοσία, και μέχρι τώρα, οι αρμόδιοι προτιμούν το ρεζιλίκι των ίσων αποστάσεων.

Οι Άραβες ηγέτες ακόμα πιο ποταποί, όσοι τουλάχιστον δίνουν τη σιωπηλή τους επικύρωση.

Επόμενο θέμα θα είναι η Δυτική Όχθη και οι λιγοστοί θύλακες αντίστασης. Αλλά αν μέχρι τώρα μας νύσταζαν οι επιδρομές σε νοσοκομεία και προσφυγικούς καταυλισμούς υπό το φως της ημέρας, ίσως θα ήταν καλύτερα να μην το πολυσκεφτόμαστε, και να πάμε σε διάλειμμα για διαφημίσεις.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.