O σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν απασχολεί πλέον την κοινωνία

Ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου παλαιότερα, ήταν ένα κόμμα που δήλωνε αριστερό και ζούσε μόνιμα στη σκιά του ΚΚΕ. Το άγχος των στελεχών του παραδοσιακά ήταν ένα. 

«Μπαίνουμε, δεν μπαίνουμε στη Βουλή», αφού σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, το θρίλερ της βραδιάς (ή ένα από αυτά) ήταν αν ο συγκεκριμένος συνασπισμός κομμάτων και τάσεων θα συγκέντρωνε εκείνο το «μαγικό ποσοστό» που θα λειτουργούσε ως κλειδί για κοινοβουλευτική παρουσία...

Εν μια νυκτί κι αφού τα μνημόνια είχαν... πλακώσει την ελληνική κοινωνία, ο ΣΥΡΙΖΑ από το περιθώριο βρέθηκε στα κυβερνητικά έδρανα. Η «Πρώτη φορά Αριστερά» πανηγυρίστηκε από χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες, οι οποίοι εκείνη την εποχή ζητούσαν... αίμα και κρεμάλες στο Σύνταγμα. 

Παράλληλα ένα μεγάλο κομμάτι τους ζητούσε να «καεί και το μ.... η Βουλή». Κανείς τότε, μπροστά στη δίψα για εξουσία, δεν σκέφτονταν πως μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, είχε θεριέψει και ο λαϊκισμός κάθε μορφής. 

Πιο ξεχνά τον κυβερνητικό εταίρο, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ποιος ξεχνά τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανέβηκε με στέρεες βάσεις της κοινωνίας, αλλά... καβαλώντας με μαεστρία το κύμα του λαϊκισμού. Μοιραία και το τέλος θα έρχονταν με τον ίδιο τρόπο. 

Μετά τις αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες, κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος και απλά όσα βλέπουμε αυτές τις μέρες στις οθόνες μας είναι... βυζαντινισμοί ενός κόμματος που επί της ουσίας δεν υφίσταται. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πια κανένα πέρασμα στην κοινωνία. Σε μια εποχή με πολλά προβλήματα, με πονοκεφάλους στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ουδείς πιστεύει ότι η λύση έρχεται από την Κουμουνδούρου. 

Και πως να το πιστέψει άλλωστε, όταν μιλάμε για ένα κόμμα... ακέφαλο, που ζει στη δίνη του εμφυλίου και των συνεχόμενων διασπάσεων; Ο τρόπος που πριν από περίπου ένα χρόνο ο παντελώς άγνωστος Στέφανος Κασσελάκης πήρε την αρχηγία του κόμματος και ο τρόπος που ένα χρόνο μετά την έχασε τα λένε όλα. Φυσικά και όσα προηγήθηκαν των τελευταίων εξελίξεων. 

Οι kasselistas μιλούν για πραξικόπημα, ο μέχρι πρότινος πρόεδρος για... κουκούλες, η μυστική ψηφοφορία για κάποιους έγινε φανερή, οι αντίπαλοι του μιλούν για bullying και φίμωτρο. 

Προσοχή. Όλα τα παραπάνω δεν αφορούν ένα... περιθωριακό ακροδεξιό κόμμα του... 0%, αλλά το κόμμα που φέρει τον βαρύ και υπεύθυνο τίτλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης... Αυτό που μόλις τον περασμένο Ιούνιο, στις Ευρωεκλογές ζητούσε... ψήφο ανατροπής, λέγοντας ότι έχει κυβερνητικό πρόγραμμα. Μήπως είδατε εσείς τίποτα τέτοιο; Μπα... 

Βλέπουμε μόνο ξεκατίνιασμα, βλέπουμε στρατόπεδα, βλέπουμε διασπάσεις που δημιουργούν κόμματα-σφραγίδα, βλέπουμε Πολάκηδες με λαϊκίκιστικούς λόγους. Μέχρι και τον Αποστόλη Γκλέτσο να δηλώνει παρών στη πρώτη γραμμή για να διεκδικήσει την προεδρία. Γιατί να μη το κάνει; Μήπως ο Stefanos είχε περισσότερα προσόντα;

Κακά τα ψέματα. Όπως αναφέρω και στον τίτλο του συγκεκριμένου σημειώματος ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν απασχολεί την κοινωνία. Δεν έχει κάτι να προσφέρει. Δεν απευθύνεται σε κανέναν, πλην της κομματικής καμαρίλας, που μετράει δυνάμεις και μοιράζει οφίτσια. 

Όπως ήταν και αποδείχθηκε με εκκωφαντικό τρόπο, ένα «πουκάμισο αδειανό» η περίοδος Κασσελάκη, έτσι και οτιδήποτε συμβεί από δω και πέρα θα έχει τα ίδια αποτελέσματα. 

Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι ο... αψύς Σφακιανός είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός. Ή ακόμη περισσότερο αν θεωρεί ότι ο... κρυμμένος Αλέξης Τσίπρας έχει ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου. 

Όπως ο λαϊκισμός έφερε σε ρόλο πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι και ο λαϊκισμός τον εξαφάνισε. Ή για την ακρίβεια, τον εξαφανίζει καθημερινά.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.