To πρόβλημα με τις (υπέροχες) Σέρρες του Γιώργου Καπουτζίδη

Πρέπει να είναι κανείς μύωπας για να μη βλέπει πως ο Γιώργος Καπουτζίδης πέρα από υπέροχο human being είναι και ένας πολύ καλός τηλεοπτικός «παραμυθάς». Από τις «Σαββατογεννημένες» μέχρι το θρυλικό «Παραπέντε», την ακραία υποτιμημένη «Εθνική Ελλάδος» και τώρα τις «Σέρρες», ο Καπουτζίδης κάνει μυθοπλασία με όρους που ξεπερνούν τα κλισέ της εγχώριας φαρσοκωμωδίας, με τις ξανθές σε μόνιμη υστερία και τους «πολλά βαρύς» άντρες, με μόνιμο ύφος «Στέλλα Κρατάω Μαχαίρι».

Πρόσφατα είχε μια viral στιγμή στις «Σέρρες» όταν ένας χαρακτήρας αποκαλύφθηκε πως ήταν διαφυλικός (intersex), δηλαδή «άτομα που γεννιούνται με σωματικά χαρακτηριστικά φύλου (όπως χρωμοσώματα, γεννητικά όργανα ή ορμόνες) που δεν εμπίπτουν στις τυπικές ιατρικές νόρμες για τα αρσενικά ή θηλυκά σώματα», όπως είναι ο επίσημος ορισμός.

Ο χαρακτήρας της θείας Σταματίνας αποδέχεται την ταυτότητα του φύλου του εμφατικά, με μια σκηνή που παρουσιάζει αντίστροφα τα γράμματα του ακρωνύμου ΛΟΑΤΚΙ, προκαλώντας (αναμενόμενα) άπειρες αντιδράσεις από όσους νιώθουν άβολα με την προβολή της διαφορετικότητας από ένα mainstream τηλεοπτικό μέσο, σε prime time.

Πού χειροκροτάμε;

Παντού. Οι «Σέρρες» αποτελούν μια ιστορική κατάκτηση για την ελληνική τηλεοπτική μυθοπλασία, που κάποτε δεχόταν πρόστιμα για το ερωτικό φιλί μεταξύ δύο ανδρών σε σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και ακόμα πιο παλιά, με τρόμο ψυχής η Δήμητρα Παπαδοπούλου και με την υποστήριξη του ίδιου του Γιώργου Ράλλη (και του μάνατζερ Ηλία Ψινάκη) είχε προσθέσει έναν gay χαρακτήρα στους θρυλικούς «Απαράδεκτούς».

Η σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη φέρνει στο φως τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, αποδεικνύει ότι ανήκουν στο φως και δεν είναι παραβατικά, άρρωστα ή με κάποια «ορμονική διαταραχή», όπως τραγουδούσε κάποτε ο Τζίμης Πανούσης στο «Τραγούδι για τον Χειμώνα». Αυτό είναι μια καλή στιγμή για να χειροκροτήσουμε τόσο τον δημιουργό, όσο και το κανάλι που πήρε το ρίσκο και τον εμπιστεύτηκε (και ορθά έπραξε, οι «Σέρρες» ακούγονται παντού σήμερα).

«Τι είναι κουρίρ;»

Στο απόσπασμα που η Σταματίνα κάνει το ΛΟΑΤΚΙ - «Ι.Κ.Τ.Ο.Λ.Α» εκεί ο σεναριογράφος βρίσκει κάποιο χώρο για κωμωδία, με το κουίρ να γίνεται «κουρίρ» με την απορία για τους αμφισεξουαλικούς, με την μετατόπιση του «Λ» στο τέλος.

Παρακάλεσα το σύμπαν να μην παρεξηγηθούν άτομα που προσδιορίζονται από τα συγκεκριμένα γράμματα κι όμως το είδα στον τοίχο μου. Κι απόρησα. Μπορείς να κάνεις κωμωδία με συμπεριληπτικό χαρακτήρα και να παραμείνει κωμωδία; (από εκείνες που βγαίνει γέλιο με κάποια ατάκα). Μπορεί η σάτιρα να είναι τόσο λεπτοκαμωμένη ώστε να μην ενοχλήσει ποτέ και κανέναν επάνω στον πλανήτη γη; Επίσης άκουσα θεωρίες πως ο χαρακτήρας του γιατρού συμβολίζει την «αργοπορημένη επιστήμη».

Tι είναι αυτό άραγε που μας κάνει να βλέπουμε παντού μια «ατζέντα» κρυμμένη στρατηγικά στο μπακράουντ; Αν υπάρχει ένας τέτοιος διακόπτης "on/off" για να μη βλέπουμε συνωμοσίες παντού, πώς να τον πατήσουμε, για να μείνει αλώβητη η κωμωδία καλών προθέσεων, όπως αυτή του Γιώργου Καπουτζίδη;

Εγώ γέλασα λιγάκι με το «κουρίρ» πάντως.

Είναι κακό γιατρέ μου;

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.