Σε τι ακριβώς είναι... αντισυστημική η Πλεύση της Ζωής;

Ενα από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα των τελευταίων ετών είναι ο διαχωρισμός «συστημικός και αντισυστημικός». Είναι μια καραμέλα της εποχής, που αρέσκονται κάποιοι να πιπιλάνε, καβαλώντας το κύμα. Είναι κάτι σαν τη λέξη «τοξικός» που την ακούμε πλέον περισσότερο κι από το... καλημέρα. 

Οι πάντες την κολλάνε σε κάθε πρόταση. Είτε πάει, είτε δεν πάει. Το άκουσαν, το διάβασαν, το χρησιμοποιούν. Της μόδας κι αυτό. Γυρίζουμε λοιπόν στο... συστημικός-αντισυστημικός που έχει κι ενδιαφέρον αυτές τις μέρες, όπου παρουσιάζονται καθημερινά η μία μετά την άλλη οι δημοσκοπήσεις από τα τηλεοπτικά δίκτυα.

Σχεδόν σε όλες ή καλύτερα ας αποσύρουμε την λέξη «σχεδόν», οπότε σε όλες αυτές τις δημοσκοπήσεις η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου παρουσιάζεται ως δεύτερο κόμμα, πίσω από τη Νέα Δημοκρατία. 

Την δεδομένη χρονική στιγμή δεν μοιάζει για απειλή προς την κυβερνητική πλειοψηφία, εντούτοις δείχνει να έχει αφήσει για τα καλά πίσω της τόσο το ΠΑΣΟΚ (που σήμερα είναι κοινοβουλευτικά Αξιωματική Αντιπολίτευση), όσο και τον εξαϋλωμένο ΣΥΡΙΖΑ. 

Το βρίσκουμε στο 14%, στο 17% και δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι σύντομα θα μπει μπροστά και το «2». Σαφώς και πρόκειται για κάτι αξιοσημείωτο όταν μιλάμε για ένα κόμμα που πριν από περίπου δυο μήνες κυμαίνονταν στο «μπαίνω ή δεν μπαίνω στη Βουλή» και στα... ντουζένια του έφτανε στο 5%. 

Μάλιστα στις μικρές ηλικίες και σε αυτούς που αναμένεται να πρωτοψηφίσουν στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, δείχνει να... σαρώνει. Στο ερώτημα «γιατί συμβαίνει όλο αυτό; Γιατί έχει τέτοια πέραση στην κοινωνία η Ζωή Κωνσταντοπούλου;» η απάντηση είναι σχεδόν και μονολεκτική και μονότονη. «Είναι αντισυστημική». 

Αυτό ακούς, αυτό διαβάζεις. Μάλιστα. Ωραίο ακούγεται. Πομπώδες. Κόντρα δηλαδή στο σύστημα, αντιμέτωπη με όλους και με όλα. Πάμε τώρα και στο ταμείο για να δούμε πόσο... αντισυστημική είναι η Πλεύση Ελευθερίας.

Διαβάστε ακόμη: Οι επώνυμοι δωρητές του Οικοτροφείου, το πρώτο ταξίδι του νέου ΠτΔ και η τιμωρία της Μπατζελή

-Αν το (εκλογικό) σύστημα λέει πως γίνεται βουλευτής όποιος συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους του εκλογικού σώματος, τότε ναι είναι αντισυστημικό να... ορίζεις όποιον ως Πρόεδρος επιθυμείς.

- Αν το σύστημα θέλει στα τηλεοπτικά πάνελ να είναι διάφοροι εκπρόσωποι κομμάτων, τότε ναι είναι αντισυστημικό να μην... ανάβεις πράσινο στους βουλευτές σου να δίνουν το παρών, προφανώς θεωρώντας ότι δεν είναι επαρκείς.

-Αν το σύστημα θέλει τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου να έχουν όργανα εκλεγμένα από συνέδριο, τότε σίγουρα είναι αντισυστημικό ένα κόμμα που ούτε όργανα έχει, ούτε συνέδριο έχει κάνει.

- Αν το σύστημα θέλει τα κόμματα να έχουν πρόγραμμα και θέσεις για την παιδεία, την υγεία, την οικονομία, την άμυνα, την εργασία, τότε προφανώς και είναι αντισυστημικό να είσαι... μονοθεματικό κόμμα κραυγής, χωρίς θέσεις για οτιδήποτε άλλο.

Εχει ενδιαφέρον να ψάξει κανείς είτε στα αστικά κέντρα, είτε στην επαρχία να βρει στελέχη ή ψηφοφόρους του συγκεκριμένου κόμματος. Όχι... ψηφοφόρους των δημοσκοπήσεων, αλλά «κανονικούς». 

Που ζουν και κινούνται ανάμεσά μας. Να ρωτήσει αν γνωρίζουν τις θέσεις του κόμματος, να ρωτήσουν αν έχει θέσεις το κόμμα τους. 

Γενικά να τους ρωτήσει. Δύσκολη αποστολή να το ξέρετε εκ των προτέρων. 

Αν όμως βρείτε κάποιον ρωτήστε, αυτό που αναρωτιέται και ο τίτλος αυτής της άποψης που διαβάζετε: Σε τι ακριβώς είναι... αντισυστημική η Ζωή Κωνσταντοπούλου;

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.