110 λεπτά. Αυτός είναι ο καθαρός χρόνος της συνέντευξης του Γιάννη Αλαφούζου. Κάτι περισσότερο από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα της σημερινής εποχής που συνήθως διαρκεί μαζί με τις καθυστερήσεις περίπου 100 λεπτά. Μία που τον είδαμε, μία που θα τον ξεχάσουμε. Όχι γενικώς. Ισα – ίσα που θα τον βλέπουμε και θα τον ακούμε κάπως συχνότερα πια. Όμως αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε να παίζει τόσο πολλή… άμυνα.
«Εκανα λάθος», αλλά... με τον δικό του τρόπο
Λογικό θα πει κάποιος. Από τη μια, το βάρος 13 ετών. Και πολλών, πάρα πολλών, χωρίς μιλιά από τον ίδιο σε τόσο μεγάλο εύρος δημοσιογραφικής συζήτησης. Από την άλλη, ο χαρακτήρας της συνέντευξης. Εφ’ όλης της ύλης. Συνεπώς, «όλα μέσα» από το 2012 και εντεύθεν. Λίγος ο χρόνος. Τι να πρωτοθυμηθείς, τι να ξεχάσεις; Τον Φάμπρι, τον Καζιγιάμα και τον Πογιάτος; Όχι. Πας στα πιο σημαντικά, κάνεις επιλογή. Και πάλι όμως... φουλ επίθεση όταν οι θεματικές ενότητες το «επιτρέπουν».
Διαβάστε περισσότερα στο gazzetta.gr
- Τραγωδία στα Τρίκαλα: Η μειωμένη βάρδια, το διάλειμμα των πέντε και η μακάβρια διαδικασία ταυτοποίησης
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
- Πότε και πού θα «χτυπήσουν» δύο νέα κύματα κακοκαιρίας: Τι θα γίνει στην Αττική - Ανεβαίνει η θερμοκρασία
- Ιωάννα Τούνη για revenge porn: «Ντρέπεται και η ντροπή - Ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι έχει στραβισμό»
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
