Aπό τις νεκρές εργαζόμενες στα Τρίκαλα, μέχρι τους υπόλοιπους δεκάδες ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους βγάζοντας τα προς το ζην, η «αποκτήνωση» δεν χτίστηκε σε μια ημέρα. Δεν μας σοκάρει τίποτα πλέον. Το σοκ διαρκεί πολύ και συνήθως σε αλλάζει. Αντιθέτως, εμείς ξαφνιαζόμαστε -για λίγο- και μετά γυρνάμε σελίδα. Ώστε να ξαφνιαστούμε πάλι, αλλά για περιορισμένη διάρκεια. Μέχρι να μην μας νοιάζει και τόσο πια. Αυτή είναι η απόλυτη επιτυχία του συστήματος που ζούμε.
Με μια πιο νεωτεριστική ματιά, είναι η τέχνη του να βλέπουμε παντού εχθρούς, να τρωγόμαστε μεταξύ μας και να μην αντιλαμβανόμαστε τον πραγματικό καταπιεστή. Στα Τρίκαλα, τέσσερις γυναίκες (ο αριθμός όπως έχει επίσημα καταγραφεί μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας) έπεσαν νεκρές ενώ έκαναν τη δουλειά τους μέσα στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Τα θύματα εργάζονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας κι αυτό όχι από επιλογή, αλλά γιατί, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ήταν μητέρες μικρών παιδιών και τις πρωινές ώρες έπρεπε να φροντίζουν γι' αυτά. Για να τα προλάβουν όλα, να μπει ακόμα ένα μεροκάματο στο σπίτι.
Από το πρωί της Δευτέρας, εργατικά σωματεία αναφέρουν πως υπήρξαν σοβαρές προειδοποιήσεις από το καλοκαίρι για έλεγχο κάποιων επικίνδυνων σημείων στον χώρο κι άλλα πολλά θολά σημεία στην περιοχή, ενώ ακόμα τα πορίσματα για τα αίτια του δυστυχήματος δεν έχουν γίνει γνωστά. Ας ελπίσουμε οι Αρχές να κάνουν τη δουλειά τους. Στο άκουσμα όμως τέτοιων ειδήσεων -καθόλου σπάνιο φαινόμενο το τελευταίο διάστημα - τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι πάντα ίδια. Και αυτό είναι το πιο τρομακτικό.
Διαβάστε ακόμα: Τρίκαλα: Ηχητικό της φονικής έκρηξης - «Να βγουν τα πορίσματα των ελέγχων» ζητά το Εργατικό Κέντρο
Δεν υπάρχει τίποτα πιο καθηλωτικό από το να συνειδητοποιείς ότι ένας άνθρωπος πεθαίνει στη δουλειά του. Γύρω μας υπάρχουν αναρίθμητες, παρόμοιες, αληθινές, ανθρώπινες ιστορίες με το ίδιο αποτέλεσμα. Υπάρχουν ζωές που καταγράφουν ένδεια, πενία και απογυμνώνονται τελείως μπροστά στο άγχος της εργασίας, της οικονομικής ανασφάλειας, της πίεσης που όλα αυτά προκαλούν. Ζωές που χάνονται στον βωμό των υπερωριών και των εξαγγελιών για κυνήγι του χρήματος, έτσι είναι άλλωστε ο κόσμος που ζούμε, αν δεν μπορείς να το εμπεδώσεις βαθιά, είσαι χαμένος.
Μέσα σε αυτόν τον βίαιο κύκλο, οι νεκροί αυξάνονται μαζί με τις καθημερινές καταστάσεις από ανθρώπους που μοχθούν -που ζουν στα όρια της φτώχειας ή και λίγο καλύτερα. Εκεί που οι όποιες ερμηνείες παύουν, εξαλείφονται οι στατιστικές και όλα μαζί θρυμματίζονται μέσα σε μια μισογεμάτη τσέπη που το πρωί πρέπει να γεμίσει για να πληρώσει το νοίκι. Δεν είναι οι πέντε γυναίκες των Τρικάλων, είμαστε όλοι μας.

Τα θλιβερά στατιστικά που δεν αντέχεται να είναι απλά στατιστικά
Η εργατική τάξη ασθενεί και πεθαίνει περισσότερο. Και σημειώνουμε τα εν λόγω, παρατηρώντας στοιχεία ερευνών από μέρη που το κομμάτι της άμεσης επιβίωσης, δεν είναι διακύβευμα. Όχι δηλαδή από χώρες σε εμπόλεμες ζώνες, ο πόλεμος είναι μια απόλυτα διαφορετική συνθήκη. Η εργατική τάξη παρατηρεί τα νούμερα να περνούν από μπροστά της ανήμπορη να αντιδράσει. Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΟΣΕΤΕΕ τους προηγούμενους μήνες αποδεικνύουν πως η κατάσταση στους εργασιακούς χώρους της Ελλάδας είναι τραγική.
Διαβάστε ακόμα: Εργοστάσιο της Βιολάντα: «Σεβασμός και στήριξη στις οικογένειες των ανθρώπων που χάσαμε»
Το 2025, μόνο 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους στη δουλειά, ενώ άλλοι 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Κι όλα αυτά ενώ υπάρχουν αναφορές πως σχεδόν τα 3 στα 4 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα παραμένουν αόρατα από τις επίσημες στατιστικές, με αποτέλεσμα να αποφεύγεται συστηματικά η ανάληψη αποτελεσματικών μέτρων.
Καμία διάθεση για μεμψιμοιρία ή τυχαία γκρίνια, όπως πιθανότατα θα μας κατηγορήσουν κάποιοι. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, με τον καλό καιρό και το υγιές κλίμα, οι επιπτώσεις ενός τερατόμορφου θηρίου δεν μπορούν να ανατραπούν. Κι ούτε οι εργαζόμενοι χορεύουν ανέμελοι υπό τους ήχους μπουζουκιών. Η ασφάλεια στην εργασία, στον δρόμο, στην γειτονιά φαίνεται να μην είναι απλή υπόθεση, τελικά.
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.