Οι «σιωπηλοί ήρωες» πίσω από τους αθλητές των Παραολυμπιακών Αγώνων

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν ένα ιδιαίτερο θέαμα, όχι μόνο λόγω της φύσης των αθλημάτων που το κοινό δεν έχει συνηθίσει, αλλά και της οργανικής σχέσης των αθλητών με τους βοηθούς τους.

Όπως γράφουν οι New York Times, στα 22 αθλήματα στα οποία συμμετέχουν οι αθλητές, το κάνουν μαζί με έναν οδηγό ή βοηθό στο πλευρό τους, ενώ οι επιτυχημένες συνεργασίες συχνά βασίζονται στη διακριτικότητά τους.

«Κατά τη διάρκεια του αγώνα προσπαθούμε να μην μιλάμε τόσο πολύ, εξίσου απολύτως απαραίτητο», είπε η Jerusa Geber dos Santos από τη Βραζιλία για τη σχέση της με τον οδηγό της, Gabriel Garcia.

Αθλητής και βοηθός: Μία «σφιχτή» σχέση

Η Geber dos Santos, 42, που τυφλώθηκε στην εφηβεία της, κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών στα 100 μέτρα (11,83 δευτερόλεπτα) σε μια ταξινόμηση αθλητών που είναι τυφλοί ή σχεδόν.

Όταν αγωνίζεται δίπλα στον Γκαρσία, 26 ετών, εκείνος τρέχει προς τα αριστερά της κρατώντας μία ελαστική κορδέλα στο δεξί του χέρι ενώ εκείνη κρατά το άλλο άκρο της.

Αν έχουν κάνει καλή εκκίνηση, συντονίζεται με τον διασκελισμό της και δεν χρειάζεται να την ειδοποιήσει για τον ρυθμό ενός ανταγωνιστή.

«Υπάρχει πραγματικά αρμονία και συγχρονισμός μεταξύ του Γκάμπριελ και εμένα», είπε η Σάντος. Είναι σημαντικό να παραμείνουν συνδεδεμένοι μέχρι την γραμμή τερματισμού.

Παραολυμπιακοί: Ο ρόλος τον οδηγών

Ο ρόλος του Παραολυμπιακού οδηγού, κυρίως σε κατηγορίες σοβαρής απώλειας όρασης και κινητικής αναπηρίας, διέπεται από κάποιους περιορισμούς σε όλα τα αθλήματα για να διασφαλιστεί ότι οι αθλητές κερδίζουν με την αξία τους.

Όμως, ενώ οι Παραολυμπιονίκες δεν επιτρέπεται να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από τους οδηγούς τους, οι βοηθοί αθλητές μπορούν, και συχνά το κάνουν, να συνεισφέρουν με τρόπους που εκτείνονται πέρα ​​από τον αγωνιστικό χώρο.

Οι αρτιμελείς οδηγοί στίβου μερικές φορές βοηθούν τους δρομείς να διαλέξουν την τακτική με την οποία θα διαγωνιστούν.

Και ένας πιλότος σε ένα ποδηλατικό tandem μπορεί να διαλύσει τη μονοτονία των ημερών της προπόνησης, οδηγώντας έναν τυφλό αθλητή στον ανοιχτό δρόμο αντί για μια κλειστή πίστα.

Από το 2012, οι οδηγοί στα περισσότερα υποβοηθούμενα Παραολυμπιακά αθλήματα έχουν λάβει μετάλλια μαζί με τους αθλητές που υποστηρίζουν. Αλλά η σχέση μεταξύ αθλητή και βοηθού μπορεί να επεκταθεί πέρα ​​από μια τεχνική σύνδεση σε κάτι πιο προσωπικό και βαθιά αμοιβαίο.

Ο Γκαρσία, ο διεθνής πρωταθλητής της Βραζιλίας στα 200 μέτρα ανδρών, είπε ότι προπονούνταν καθημερινά με την Geber dos Santos ενώ παράλληλα προετοιμαζόταν να αγωνιστεί στην ολυμπιακή ομάδα σκυταλοδρομίας ανδρών της Βραζιλίας 4x100 τον περασμένο μήνα.

«Προτιμώ πραγματικά να είμαι οδηγός αθλητών παρά ολυμπιονίκης», είπε, προσθέτοντας ότι ένιωθε μεγαλύτερη πίεση για να παίξει στους Παραολυμπιακούς από ό,τι στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

«Πρέπει να δώσεις το 200% του εαυτού σου για να μην κάνεις λάθη και να κρατήσεις τον άλλο αθλητή σε υψηλό επίπεδο», πρόσθεσε.

Κάθε φορά που η Αμερικανίδα παραποδηλάτης Hannah Chadwick, δώσει φόρα στα πεντάλ του διπλού ποδηλάτου, πίσω από την οδηγό της, τη Skyler Espinoza, τη νιώθει την Espinoza να γυρίζει πίσω και να της σφίγγει το χέρι πριν την εκκίνηση.

«Είναι μια υπενθύμιση ότι το κάνουμε μαζί», είπε η Espinoza. Κατά τη διάρκεια των προκριματικών την επόμενη μέρα, η Chadwick σημείωσε προσωπικό ρεκόρ, τερματίζοντας στην έκτη θέση στους 1.000.

Ο Έλληνας πρωταθλητής του μπότσια, Γρηγόριος Πολυχρονίδης χρησιμοποιεί μια ράμπα συνδεδεμένη στο αναπηρικό του καροτσάκι για να κυλήσει την μπάλα κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι κανόνες επιτρέπουν στη σύζυγο και βοηθό του, Κατερίνα Πατρώνη, να προσθέτει και να αφαιρεί επεκτάσεις στη ράμπα και να παρατάσσει τις μπάλες σύμφωνα με τις οδηγίες του.

«Μιλάμε πολύ στο 24ωρο πριν τον αγώνα, έτσι στον αγώνα μιλάμε πολύ λιγότερο. Για να είμαι ειλικρινής, μερικές φορές ακόμα κι αν μπερδεύω τα λόγια μου, η Κατερίνα, με ξέρει πολύ καλά, ξέρει τι εννοώ», είπε ο Πολυχρονίδης.

Για να την αποτρέψουν από το να επηρεάσει τον στόχο του Πολυχρονίδη, οι κανόνες απαιτούν από την Κατερίνα να κρατά γυρισμένη την πλάτη της στο παιχνίδι ανά πάσα στιγμή.

Ο σύζυγός της, που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, της δίνει οδηγίες αφού συμβουλευτεί χειρόγραφες σημειώσεις που περιέχουν πληροφορίες για τα διαφορετικά βάρη των σφαιρών, τις γωνίες ράμπας και τις τροχιές.

Οι δυο τους προπονούνται έξι ώρες την ημέρα για να μπορούν να συμμετέχουν στις; κορυφαίες διοργανώσεις του κόσμου, ενώ μεγαλώνουν ταυτόχρονα την 3χρονη κόρη τους, Βαλεντίνα.

Το μπότσια, περισσότερο από τα περισσότερα παραολυμπιακά αθλήματα, είναι γεμάτο από αγωνιζόμενους που βοηθούνται από μέλη της οικογένειας, αδέρφια, σύζυγοι, γονείς, σε μεγάλο βαθμό λόγω του κόστους του αγώνα.

Έξι φορές παραολυμπιονίκης (ένα χρυσό, τρία ασημένια, δύο χάλκινα) πριν από αυτούς τους Αγώνες, ο Πολυχρονίδης έχασε τον τελευταίο του αγώνα στα προκριματικά το Σάββατο μετά από μερικές εκπληκτικές εκτοξεύσεις από τον αντίπαλό του, τον Mateus Carvalho της Βραζιλίας, αργά στον αγώνα.

Πέρασε ούτως ή άλλως στον επόμενο γύρο γιατί είχε κερδίσει τους δύο πρώτους αγώνες της προκριματικής φάσης. Στη συνέχεια κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.