Γιώργος Πανόπουλος – Η συγκλονιστική μάχη με τον κορονοϊό

Τη μάχη που έδωσε αντιμετωπίζοντας τον κορονοϊό αποκάλυψε και περιέγραψε με λεπτομέρειες ο αστρολόγος, γνωστός για τη συμμετοχή του στη σειρά «Ο Πόλεμος των Άστρων», Γιώργος Πανόπουλος, ο οποίος σημειώνει ότι πλέον είναι στο σπίτι του και αναρρώνει.

«Νιώθω ανίσχυρος: δεν ελέγχω τίποτα. Όλες τις ώρες της ημέρας νοσηλευτές αλλάζουν τους ορούς, μου παίρνουν αίμα, μου κάνουν αντιπηκτικές ενέσεις. Είμαι ένα παιδί τρομοκρατημένο από το αίσθημα της ανυπαρξίας. Σκέψεις θανάτου -βλέπω το θάνατό μου βυθισμένος στον πυρετό, την εξάντληση και την απελπισία», γράφει σε ανάρτησή του στο Facebook  ο γνωστός αστρολόγος, ο οποίος με άρθρο του στην ιστοσελίδα doctv.gr, κάνει μία κατάθεση ψυχής για το πώς βίωσε τη μάχη με την Covid-19.

Όπως αναφέρει προσπάθησε ν’ αντιμετωπίσει τον κορονοϊό μένοντας στο σπίτι για μία εβδομάδα, κάτι που αποδείχθηκε καταστροφικό, αφού χρειάστηκε να έρθει ασθενοφόρο και να τον μεταφέρει στον «Ευαγγελισμό» με οξεία πνευμονία. Μάλιστα περιγράφει με λεπτομέρειες τις αγωνιώδεις μέρες οι οποίες ακολούθησαν.

Η συγκλονιστική περιγραφή του Γιώργου Πανόπουλου:

«Μία εβδομάδα προσπαθούσα να αντιμετωπίσω τον covid στο σπίτι. Φοβούμουν το νοσοκομείο. Φρίκαρα στην ιδέα ότι μπορεί να βρεθώ σε ένα νοσοκομείο γεμάτο με ασθενείς, σε συνθήκες που τα μίντια περιέγραφαν ως Αποκάλυψη ενώ οι κρατικές προειδοποιήσεις τόνιζαν: Μην Πάτε σε Νοσοκομεία. Η καθυστέρηση ήταν καταστροφική. Την Τετάρτη το απόγευμα μεταφέρομαι με ασθενοφόρο στον Ευαγγελισμό με οξεία πνευμονία. Σε μία ώρα από την άφιξη μου βρίσκομαι σε ένα κρεβάτι με ορούς να τρέχουν στις φλέβες μου.

Δεν θυμάμαι την αλληλουχία των γεγονότων όμως την επόμενη μάλλον μού χορηγούν επειγόντως οξυγόνο με ρινικό καθετήρα υψηλής ροής, που σημαίνει ότι το δικό μου οξυγόνο είναι στα τάρταρα. Είναι τόσο ισχυρή αυτή η ροή που κάνει το κεφάλι μου ηχείο και για πολλές μέρες ακούω ένα συνδυασμό που μοιάζει με θύελλα, κύματα και φασαρία και κάνει τον ύπνο αδύνατο. Ταυτόχρονα καλωδιώνομαι και συνδέομαι με ένα μόνιτορ που παρακολουθεί την καρδιά, το οξυγόνο και πολλά άλλα που δεν καταλαβαίνω -ένα αντίστοιχο έχουν αλλού οι γιατροί για να με παρακολουθούν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

Το μόνιτορ βγάζει συνεχώς ήχους συναγερμού, Στις φλέβες μου μπαίνουν οροί που τελειώνουν και σε λίγο μπαίνουν άλλοι ξανά και ξανά- κορτιζόνη, αντιικά, αντιβίωση. Θερμομέτρηση συνεχώς. Πρέπει να αλλάξουμε φλέβα. Μπαίνει καθετήρας. Μου φοράνε πάνες. Δεν μπορώ σχεδόν να μιλήσω κι όταν μιλάω η φωνή που βγαίνει είναι ενός γέροντα σε ρόγχο- ταράζομαι. Νιώθω ανίσχυρος: δεν ελέγχω τίποτα. Όλες τις ώρες της ημέρας νοσηλευτές αλλάζουν τους ορούς, μου παίρνουν αίμα, μου κάνουν αντιπηκτικές ενέσεις», αναφέρει αρχικά ο Γιώργος Πανόπουλος.

«Είμαι ένα παιδί τρομοκρατημένο από το αίσθημα της ανυπαρξίας. Σκέψεις θανάτου -βλέπω το θάνατό μου βυθισμένος στον πυρετό, την εξάντληση και την απελπισία. Πιστεύω στο Θεό και ο Θεός είναι απών: "Θεέ μου δεν θέλω να πεθάνω". Απέναντί μου ένας άλλος ασθενής. Ακούω το γιατρό να του λέει ότι χρειάζεται άμεση και δραστική αντιμετώπιση: "Θα σε διασωληνώσουμε- είναι η καλύτερη λύση". Σε δύο λεπτά στο θάλαμο βρίσκονται πάνω από δέκα άτομα -γιατροί, αναισθησιολόγος, ειδικευόμενοι, νοσηλευτές, υγειονομικοί. Ένταση, αναταραχή, ελάχιστα λόγια: "Αφέσου, μην φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά". Τον μεταφέρουν σε ΜΕΘ. Είμαι σε κατάσταση πανικού -είμαι ο επόμενος. Δεν μπορώ να συνεφέρω τον εαυτό μου. Ακόμα και οι ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου που προσπαθώ να επαναφέρω μου φαίνονται σκοτεινές. Το μικρό παιδί μέσα μου ουρλιάζει, κλαίει, τρέμει από το φόβο κι εγώ ο μεγάλος δεν μπορώ να του πω τίποτα για να το ηρεμήσω. Δεν μπορώ να κλάψω, να φωνάξω, να θυμώσω, να ξεσπάσω: Δεν θέλω να πεθάνω. Δεν θέλω. Ο covid-19 ως μεταφορά είναι αποκαλυπτικός ως προς την ώρα και το χρόνο που χτύπησε τις κοινωνίες», προσθέτει.

Μάλιστα σε άλλο σημείο της κατάθεσης ψυχής που κάνει αναφέρεται και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν χρειάστηκε να σηκωθεί για πρώτη φορά από το κρεβάτι.

«Όταν ήρθε η ώρα να σηκωθώ από το κρεβάτι χρειάστηκε να με κρατάνε δύο φυσιοθεραπευτές. Το πρώτο πέρα δώθε στο θάλαμο ήταν σαν να είχα πάει με τα πόδια στη Θεσσαλονίκη κι επέστρεψα: ήταν τρομακτικό. Καμία αντοχή, κατευθείαν οξυγόνο με το που τέλειωσε η βόλτα, ασκήσεις για την αναπνοή, προσπάθεια να μείνω όρθιος. Τα κατάφερα -έχοντας χάσει οκτώ κιλά και με τη φρίκη στα μάτια», αναφέρει μεταξύ άλλων στο άρθρο του ο Γιώργος Πανόπουλος, ευχαριστώντας σε άλλο σημείο και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Μέσα στον κίνδυνο, στο έρεβος, αυτό που με κράτησε ζωντανό ήταν η συμφιλίωσή μου με τον πεντάχρονο Γιώργο που τον κρατάω πια τρυφερά από το χέρι και η επιθυμία να αγαπήσω και να αγαπηθώ- μια κοινοτοπία πιθανόν αλλά που λειτούργησε σαν ξόρκι που απομάκρυνε τον θάνατο. Οι άνθρωποι ήταν η σανίδα που κρατήθηκα», καταλήγει.

Διαβάστε Ακόμα:

Κορονοϊός - Πατούλης: Καλώ τους ιδιώτες γιατρούς να δώσουν ηχηρό «παρών» στο ΕΣΥ

Κορονοϊός: 1.322 κρούσματα στην Αττική και 283 στη Θεσσαλονίκη - Ο «χάρτης» της διασποράς

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.