Μενού
  • Α-
  • Α+

Παγκόσμια ημέρα των ζώων σήμερα, 4 Οκτωβρίου και ο άνθρωπος - το πιο επικίνδυνο ζώο του πλανήτη – αφιέρωσε μια από τις 365 μέρες του χρόνου στα πλάσματα εκείνα που έχουν υποφέρει τα πάνδεινα στα χέρια του. 

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων γιορτάστηκε για πρώτη φορά  το 1931 στη Φλωρεντία από περιβαλλοντολόγους. Σκοπός ήταν να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος για το πλήθος των ζώων που ήταν υπό εξαφάνιση. Επίσης η ημέρα της γιορτής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτη των ζώων, δεν θα μπορούσε να μην συμπίπτει με την γιορτή των πλασμάτων που προστατεύει.

Όμως όσο κι αν ο άγιος προσπάθησε, ζώα μαρτύρησαν και μαρτυρούν στα χέρια ασυνείδητων, αλλά (κάποτε) και νόμιμων εκτελεστών τους. 

Ελέφαντας πεθαίνει στην αγχόνη!

Πάρτε μια εικόνα από το τι έχει κάνει ο άνθρωπος στα ζώα ακολουθώντας απλά το γράμμα του νόμου:

Ακόμα και το κοντινό 1916, στον 20ο αιώνα δηλαδή οι άνθρωποι μπορούσαν να τιμωρήσουν τα ζώα με λιντσάρισμα και απαγχονισμό! Διαβάστε παρακάτω και φρίξτε: Η Μαίρη ήταν ένας ελέφαντας του αμερικανικού τσίρκου Sparks World Famous Circus.

Την διαφήμιζαν ως το «μεγαλύτερο ζώο της ξηράς». Η Μαίρη γοήτευε τους θεατές παίζοντας μουσικά όργανα και μπέιζμπολ με την προβοσκίδα της. Όλα καλά μέχρι που ο βοηθός του ανθρώπου που φρόντιζε τους ελέφαντες στο τσίρκο, με βάναυσο τρόπο προσπάθησε να σταματήσει τη Μαίρη να τρώει καρπούζια. Την χτύπησε με μια αιχμηρή βέργα και το δύστυχο ζώο αντέδρασε αρπάζοντάς τον με την προβοσκίδα του και ποδοπατώντας τον! Ο βοηθός πέθανε ακαριαία. Κι όσοι παρακολούθησαν την τραγική σκηνή τα έβαλαν με τον ελέφαντα φωνάζοντας: «Σκοτώστε τον»!

Ο σερίφης της περιοχής εξέδωσε καταδικαστική απόφαση και η Μαίρη οδηγήθηκε στην αγχόνη!

Ο ελέφαντας εκτελέστηκε δημόσια. Οι άνθρωποι δανείστηκαν γερανό από τον σιδηροδρομικό σταθμό και οργάνωσαν και λιντσάρισμα του ζώου. Πυροβολούσαν και πετροβολούσαν την έκπληκτη Μαίρη που κοίταζε με απορία αυτούς που πριν από λίγες μέρες την αποθέωναν. Στο τέλος την έσπρωξαν πάνω στον γερανό, που τη σήκωσε ψηλά δεμένη από το λαιμό. Η Μαίρη πέθανε μετά από μακρά επιθανάτια αγωνία.

Το γουρουνάκι καταδικάστηκε εις θάνατον!

 Και διαβάστε κι άλλα από τον Εντουάρντο Γκαλεάνο στο βιβλίο του «Οι Μέρες Αφηγούνται»: Μέχρι πριν από κάποια χρόνια πολλοί ευρωπαίοι υποπτεύονταν ότι τα ζώα ήταν δαίμονες μεταμφιεσμένοι. Οι εκτελέσεις των  δαιμονισμένων ζώων στην αγχόνη ή στην πυρά αποτελούσαν δημόσια θεάματα, το ίδιο δημοφιλή όσο και το κάψιμο των μαγισσών που ήταν ερωμένες του Σατανά. Το 1499 στο Γαλλικό Αβαΐο του Ζοζαφάτ, ένα γουρουνάκι τριών μηνών βρίσκονταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου!

Όπως όλα τα γουρούνια δεν διέθετε ούτε ψυχή ούτε λογική και είχε γεννηθεί για να φαγωθεί. Όμως αντί να φαγωθεί, είχε φάει: το κατηγορούσαν ότι είχε καταβροχθίσει ένα παιδάκι! Η κατηγορία δεν βασιζόταν σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο και έλλειψη αποδείξεων το γουρουνάκι τελικά κατηγορήθηκε από τον εισαγγελέα, τον δικηγόρο και τον δήμαρχος στο μοναστήρι του Σαιν Μαρτέν ντ’ Αλόν για το γεγονός και μάλιστα ότι είχε συμβεί Μεγάλη Παρασκευή. Ο δικαστής δεν άργησε να ανακοινώσει την καταδικαστική απόφαση: Θάνατος!

Άνθρωπος είπατε; Τρέξτε!

«Όταν ο άνθρωπος σκοτώσει έναν τίγρη αυτό λέγεται αθλητισμός, όταν ο τίγρης σκοτώσει τον άνθρωπο αυτό ονομάζεται σκληρότητα. Δηλαδή, αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του εγκλήματος και της δικαιοσύνης». Αυτό ακριβώς κύριε Μπέρναρ Σω!

Και έτσι για να κλείσουμε τα της Ημέρας των ζώων να καταγράψουμε τη θρυλική πια σκέψη του Γκάντι: «Tο μεγαλείο και η ηθική πρόοδος ενός έθνους μπορούν να κριθούν από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα». Τέλος!