Σήμερα Τετάρτη 23 Απριλίου 2025 η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, ενός από τους πιο αγαπημένους αγίους με τη σημερινή ημέρα να είναι ταυτόχρονα μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας.
Ο Άγιος Γεώργιος καταγόταν από την Καππαδοκία, ήταν Έλληνας στρατιωτικός του ρωμαϊκού στρατού και υπηρετούσε ως αξιωματικός του στρατού επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Καταδικάστηκε σε θάνατο, επειδή δεν απαρνήθηκε την χριστιανική του πίστη και αργότερα αγιοκατατάχθηκε ως χριστιανός μάρτυρας.
Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου εκτός και αν η Ανάσταση πέφτει μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Σε αυτή την περίπτωση, η γιορτή του Αγίου Γεωργίου μεταφέρεται για τη Δευτέρα του Πάσχα.
Θεωρείται προστάτης του Πεζικού και του Στρατού Ξηράς, είναι και ο προστάτης Άγιος της Αγγλίας, ενώ θεωρούνταν Άγιος προστάτης των Σταυροφόρων και των Προσκόπων.
Ως τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για τον φόνο του δράκοντα και της σωτηρίας της βασιλοπούλας.
Το θηρίο αυτό φυλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα στη Λιβύη και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Ολόκληροι στρατοί είχαν αντιταχθεί με αυτό το τέρας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας, την οποία έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, σκοτώνοντας τον δράκο.
Το όνομά του συνδέεται με τη γεωργία, μιας και το Γεώργιος προέρχεται από τη λέξη «γεώργιον» που σημαίνει καλλιεργήσιμο, ενώ ο θεωρείται και προστάτης των κτηνοτρόφων.
Τα έθιμα που αναβιώνουν στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου
Δεν είναι λίγα τα έθιμα που αναβιώνουν στη χώρα μας στη μνήμη του Αγίου Γεωργίου, την ημέρα της γιορτής του και τα οποία συνδέονται συνήθως με τον μύθο του δράκου και της βασιλοπούλας, όπως αναφέρει το vimaorthodoxias.gr.
Κάθε χρόνο στο Νέο Σούλι Σερρών γίνεται αναπαράσταση της νίκης του Αγίου στην πάλη του με τον δράκο. Δυο μαυροφορεμένες κοπέλες οδηγούν τη βασιλοπούλα στην πλατεία του χωριού. Σε μικρή απόσταση τοποθετείται ένα ομοίωμα του δράκου, ενώ στη συνέχεια καταφθάνει ο Άγιος Γεώργιος πάνω σε ένα λευκό άλογο και με το κοντάρι του σκοτώνει τον δράκο, σώζοντας τη βασιλοπούλα και το χωριό. Μετά την αναπαράσταση της «Δρακοκτονίας» ακολουθεί γλέντι με χορό, κρασί και παραδοσιακό φαγητό.
Στο δημοτικό διαμέρισμα Ολβίου στην Ξάνθη μια ομάδα ντόπιων, κρατώντας τα παραδοσιακά όργανα νταούλι και ζουρνά, γυρνούν στις γειτονιές του χωριού, προσκαλώντας τους κατοίκους να παρακολουθήσουν του αγώνες πάλης. Νεαροί παλαιστές από διάφορα μέρη της βόρειας Ελλάδας, οι λεγόμενοι «πεχλιβανήδες», συγκεντρώνονται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο και παλεύουν, χωρισμένοι σε ζευγάρια.
Φορώντας δερμάτινο παντελόνι, σηκωμένο στα γόνατα και δεμένο σφιχτά στη μέση, παλεύουν μέχρι να ρίξουν κάτω τον αντίπαλο. Νικητής ανακηρύσσεται ο παλαιστής που θα καταφέρει να ρίξει τον άλλον, με τρόπο ώστε να ακουμπήσει την πλάτη του στο έδαφος ή αυτός που θα μπορέσει να κατεβάσει το παντελόνι του αντιπάλου του.
Τα χρήματα που μαζεύονται από το κοινό, δίνονται «μπαξίσι» σε αυτόν που θα νικήσει. Το έθιμο λέγεται ότι αναπαριστά τη μάχη του Αγίου Γεωργίου με τον δράκο και το έφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης.
Στην Ανατολική Λήμνο πλήθος κόσμου συμμετέχει κάθε χρόνο στην αναβίωση του εθίμου των «Ιπποδρομιών», που γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα στο χωριό Καλλιόπη με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία.
Οι κάτοικοι του χωριού ετοιμάζουν τα άλογά τους για τον αγώνα, ενώ οι καβαλάρηδες φορούν τιμητικά ένα κόκκινο μαντήλι στο λαιμό τους. Τη διοργάνωση αναλαμβάνει ο Αθλητικός Ιππικός Εξωραϊστικός Σύλλογος «Κέρος» Καλλιόπης, με τη συνδρομή του Δήμου Λήμνου.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στις ιπποδρομίες συμμετείχαν δυο ομάδες, μια Χριστιανών και μια μουσουλμάνων, οι οποίοι σεβάστηκαν το έθιμο. Μόνο στον πόλεμο του '40 είχε σταματήσει το έθιμο για δυο χρόνια, μιας και δεν υπήρχαν νέοι στο χωριό για να αγωνιστούν.
Μάλιστα, στις μέρες μας, οι κάτοικοι της Καλλιόπης και άλλων γειτονικών χωριών, εκτρέφουν και προπονούν άλογα, μόνο και μόνο για να λάβουν μέρος στις Ιπποδρομίες του Αγίου Γεωργίου.
Ο νικητής στεφανώνεται στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, βραβεύεται με ένα συμβολικό ποσό και στη συνέχεια ανοίγει τον χορό στο πανηγύρι που διοργανώνεται στην πλατεία του χωριού.
Να αναφερθεί ότι ιπποδρομίες διοργανώνονται και σε άλλα σημεία της Ελλάδας, όπως στο Πλατύ Μεσσηνίας και στον Άγιο Γεώργιο Μεσολογγίου.
Στην Αράχωβα ο Άγιος Γεώργιος είναι πολιούχος Άγιος και κάθε χρόνο τιμάται η μνήμη του επί τρεις μέρες, με το γνωστό «Πανηγυράκι». Οι άντρες και οι γυναίκες της πόλης βάζουν παραδοσιακές φορεσιές, ενώ πραγματοποιείται η λιτανεία της εικόνας του Αγίου Γεωργίου στους δρόμους της πόλης, συνοδευόμενη από κωδωνοκρουσίες και κανονιοβολισμούς.
Παλιά έθιμα που αναβιώνουν ακόμα κατά τη διάρκεια του τριημέρου είναι αθλητικοί αγώνες και πάλη, ενώ οι άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας αγωνίζονται στην ανάβαση του ανηφορικού δρόμου πάνω από την εκκλησία. Στο τέλος στρώνεται ένα μεγάλο τραπέζι στην αυλή της εκκλησίας, το οποίο συνοδεύεται από παραδοσιακούς ρουμελιώτικους χορούς.
Τέλος, στην Ασή Γωνιά Χανίων αναβιώνει το έθιμο της ευλογίας των προβάτων κατά το οποίο οι κτηνοτρόφοι συγκεντρώνονται από το πρωί με τα κοπάδια τους στην εκκλησία στην πλατεία του χωριού και εκεί τα αρμέγουν ένα ένα με το γάλα να μοιράζεται σε όλους, αφού το άρμεγμα συμβολίζει την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
